Han Jisung, student prawa dostaje pracę w korporacji District9. Jego przyjaciel Seungmin postanawia zabrać przyjaciela na jedno spotkanie z jego przyjaciółmi. Lee Minho to szef District9, jeden z przyjaciół Seungmina oraz stale udzielający się członek gangu. Czy nie wyparzony język Jisunga zadziała jakkolwiek na Minho? Czy odkryje najgorsza tajemnicę skrywana przez jego przyjaciół przez długi okres czasu? WARINING! Stray Kids nie istnieją!! w opowiadaniu znajdują się liczne sceny przemocy, użycie wulgaryzmów oraz sceny seksu. Jeśli cokolwiek z powyżej wymienionych rzeczy ci nie odpowiada proszę nie czytaj!

II część książki Drive. Minęły cztery lata. Każdy poukładał sobie swoje życie wciąż jednak trzymając się razem. Oprócz Hana, który opuścił Koreę chwilę po zatrzymaniu Lee Minho. Co zrobi młody mężczyzna po usłyszeniu że miłość jego życia opuściła więzienie? Czy postanowi wrócić do Korei? A co z Meysonem, czy zostanie wreszcie pokonany? Tego dowiecie się w Taste!

Czy przyjaciel twojego brata, może stać się dla ciebie bliski? Czy oprócz tego, iż widzi on w tobie młodszego brata, traktując cie właśnie w taki sposób, będzie w stanie odwzajemnić twoje uczucia wobec niego? Han Jisung to licealista mieszkający w jednym domu ze swoim starszym bratem. Po stracie rodziców został mu tylko i wyłącznie on. Jako siedemnastolatek uwielbia odkrywać nowe rzeczy, i przekraczać dotychczasowe granice. Lee Minho to dwudziestotrzyletni student medycyny na trzecim roku. Jest najlepszym przyjacielem brata Jisunga. Traktuje chłopaka niczym swojego brata. Z czasem jednak jego uczucia wobec niego zaczynają się zmieniać. Wszystko ma się wyjaśnić podczas wyścigu. Tego który nigdy miał się nie odbyć. Jak skończy się ich historia? ⚠️⚠️⚠️TW⚠️⚠️⚠️ szybkie wyścigi niebezpieczne! Age Gap! (6 lat różnicy) Połączenie niektórych więzów rodzinnych z członkami! (Bangchan jako brat Jisunga, Lee Know jak brat Jeongina) Duża ilość scen erotycznych Liczne przekleństwa. w Jeśli nie czujesz się komfortowo nie czytaj!

Han Jisung miał w życiu wiele ambitnych marzeń. Zdanie matury nie było jednym z nich. Na ten moment wystarczyło mu jedno: nie zostać wyrzuconym ze szkoły. Biorąc pod uwagę, że miał talent do pakowania się w kłopoty szybciej, niż znajdował własną salę lekcyjną, nawet to było całkiem wymagającym wyzwaniem. Wszystko szło względnie dobrze. No, względnie. Dopóki do szkoły nie przeniósł się Lee Minho. Nowy uczeń. Chodzący problem. Człowiek z wiecznie bezczelnym wyrazem twarzy i niewiarygodną zdolnością doprowadzania innych do szewskiej pasji. Szczególnie Jisunga. Pierwszego dnia prawie się pobili. Drugiego dnia prawie się pobili. Trzeciego dnia nauczyciele zaczęli rozważać, czy nie posadzić ich na przeciwnych końcach budynku. Nie pomogło. Kłócili się o wszystko. O szkolne projekty. O miejsca w stołówce. O muzykę. O to, kto kogo pierwszy wkurwił. O rzeczy tak absurdalne, że czasami sami zapominali, od czego zaczęła się awantura. Większość uczniów była już tak przyzwyczajona do ich dram, że traktowała je jak darmowy serial emitowany na szkolnych korytarzach. Niestety dla Jisunga, im więcej czasu spędzał z Minho, tym bardziej zaczynał zauważać rzeczy, których zdecydowanie nie chciał zauważać. Teraz Jisung stoi przed najgorszym kryzysem swojego życia. Nie chodzi o szkołę. Nie chodzi o oceny. Nie chodzi nawet o groźbę wyrzucenia. Chodzi o to, że człowiek, którego najchętniej udusiłby własnymi rękami, coraz częściej pojawia się w jego głowie. A Han Jisung już dawno nauczył się jednego: jeśli coś zaczyna się od „to chyba nie jest taki zły pomysł", to zwykle kończy się katastrofą. Lee Minho zapowiadał się być największą.