Gözlerimi tekrar kapattım ve uzun uzun düşündüm. Gerçekten bunu yapabilir miydim? İki yerde birden olabilir, iki hayatı tek bedenle yaşayabilir miydim? Başımı kaldırdım ve nemli gözlerle gökyüzüne baktım. Ben Arden... Arden Kaner. Görevim güneş olmak. Ama ben artık karanlığı da yaşatmak zorundayım.

Nihayet, kapı kolunu indirdi ve sonunda Yağmur'la karşı karşıya geldi. Ona öfke ve şaşkınlık dolu gözlerle bakan kadına, o, merakla bakıyordu. Ne yapacağını düşündü. Sevmediği ve hatta tanımadığı bu kıza nasıl sevgilisiymiş gibi davranacaktı? Gerçekten onu kandırabilecek miydi? Bu oyuna dahil olacak mıydı? Yağmur bu hikâyenin başlangıcının aylar öncesine dayandığını sanıyordu. Oysa asıl hikâye, şimdi başlıyordu. Perde açılsın. Oyun başlasın.