askerliws08
Bazı hikâyeler bir tesadüfle başlar.
Bazıları ise çok önceden yazılmış bir kaderin izinden yürür.
Bu hikâye ne bir aşk hikâyesi...
Ne de yalnızca bir savaş hikâyesi.
Bu, birbirlerini kaybettiklerini sanan insanların yeniden birbirlerini bulma hikâyesi.
🍀
"Hadi bir oyun oynayalım, Orman Göz."
Merakla ona döndüm. İlgimi çekmişti. "Ne oyunu?" diye sordum, sesime yansıyan heyecanı gizlemeye çalışmadan.
Dudaklarının kenarı belli belirsiz kıpırdadı. "İsmin ne?"
Soruma soruyla karşılık vermişti. Kaşlarımı çattım ama yine de ona ayak uydurdum. "Zana," dedim.
Sonra kısa bir duraksamanın ardından ekledim: "Göçmenim ben."
Bakışları birkaç saniye üzerimde kaldı. Ardından elindeki yoncayı bana doğru uzattı. Şaşkınlıkla dört yapraklı yoncaya baktım.
Parmaklarının arasında duran küçücük yeşil yapraklar, sanki az önce konuştuğumuz bütün keşkeleri ve pişmanlıkları içinde saklıyordu.
Ben bakmaya devam ederken o konuştu. "Bir dilek tut, Göçmen Kızı."
Bakışlarım usulca yüzüne kaydı. Rüzgâr saçlarını dağıtırken mavi gözleri bir an olsun benden ayrılmadı. "Dileğin gerçekleştiği gün çekip gideceğim."
🍀
Başlama tarihi; 26.06.2026
Bitiş tarihi;-