Zawsze lubiłem Sopot. Moim zdaniem, to bardzo ładne miasto. Lubiłem też szkołę, do której uczęszczałem. Najlepsze jest to, że było w niej i gimnazjum, i liceum, więc nie miałem żadnych problemów z zaaklimatyzowaniem się w liceum, ponieważ wszystkich znałem. Minęły dwa miesiące odkąd zacząłem chodzić do 1A szkoły średniej. Należałem do klasy sportowej, grałem w siatkówkę. Dni mijały mi świetnie, miałem wielu znajomych, pasję i nawet dobre oceny. Wszystko to zawaliło się jednego wieczoru, kiedy mama zapukała do mojego pokoju i oznajmiła, że przeprowadzamy się do Krakowa. Oczywiście chodziło o pieniądze - świetna oferta pracy. Była bardzo zadowolona, mówiąc mi, że coś, na co zapracowałem przez wiele lat, od tak po prostu zniknie.

Seria: Hetalia Pairing: FrUK Gatunek: Romans, shounen-ai Ograniczenia: K+ Ostrzeżenia: Mogłam odejść od charakterów postaci. Test napisany kursywą pochodzi z utworu Adama Mickiewicza "Do M***"

Cześć. Jestem Chris. Mam 16 lat. Nigdy nie sądziłem, że jeden wieczór może zmienić życie na zupełnie inne... okładka by @PisarkaOliwia

Coś jest nie-tak z Sucrette. Sytuacja z Debrą ciągnęła się przez tygodnie sprawiając, że ich kochana Su była nienawidzona przez całą szkołę. Ale im to wybaczyła, prawda?

Moje życie w środkowej Irlandii było całkiem proste, zawsze myślałam, że było tylko sumą bycia przeciętną. To nie, tak że ludzie by pisali o mnie książki, ani nic. Oczywiście, miałam grupę przyjaciół i grałam w żeńskiej reprezentacji piłki nożnej i planowałam udział Uni tej jesieni, jednak tak naprawdę nic mnie nie interesowało co się działo wokół mnie.

Krótkie historie shounen ai. One-shoty nie należą do kategorii fan-fiction, wykorzystującej postacie i świat oryginalnego utworu, na którym jest wzorowana. Są to oryginalne historie, w całości stworzone przeze mnie.

Był zimny styczniowy wieczór. Jak zawsze, Alfred leżał na kanapie przed telewizorem i grał na konsoli. Za oknem szalał wiatr i padał śnieg. Podczas jednej z misji w GTA, zadzwonił telefon. Był to Kiku, chłopak Alfreda. - Hello there. Tu Alfred, co tam? - Konbanwa, Alfred-san. Mam do ciebie ogromną prośbę. Podczas burzy wyłączli mi prąd. Siedzę teraz po ciemku, a boję się ciemności. Mógłbyś do mnie przyjść, źeby dotrzymać mi towarzystwa? Albo ja bym przyszedĺ do ciebie. - Of course! Już się ubieram i do ciebie jadę! Zajadę kupić coś do jedzenia i zaraz u ciebie będę. - Naprawdę? Dziękuję Alfred-san! Czekam na ciebie. Młody Amerykanin wyłączył swoje PS4, zabrał telefon, kluczyki i portfel, ubrał się i wyszedł z domu. Po drodze zajechał do całodobowego marketu. Kupił coś do picia i jedzenia i wyruszył dalej. Po jakichś 10 minutach był już przy drzwiach swojego chłopaka i zapukał do drzwi. Po chwili otworzył mu wystraszony młody Japończyk, o pięknych brązowych oczach.

Tobiasz to zwykły, szary nastolatek. Nie czuje się wardziej ważny od innych, czego przyczyną jest przeszłość skrywana głęboko w jego sercu. Podczas jednej z lekcji jego niezwykły talent wychodzi z mroku, a on nie zamierza go używać mimo nacisku z wielu stron. Ale czy przyjaźń może rozmrozić lód w. jego sercu, a miłość obudzi jego uczucia? UWAGA !!! Opowiadanie jest o relacjach homoseksualnych. Jeżeli ten temat cię odraża to nie wchodź i nie obrażaj mnie bądź osób czytających. W opowiadaniu znajdą się scenu seksu i wulgaryzmy. CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ !!! Opowiadanie jest wolno pisane z powodu braku weny. Rozdziały dodawane są nieregularnie, za, co przepraszam.

Uwaga! Opowiadanie zawiera motyw yaoi, który przedstawia wątki homoseksualne dwóch mężczyzn. Jeśli nie lubisz - nie czytaj i daruj sobie niemiłe komentarze. Zawiera sceny erotyczne. * Był 16 lipca 2009 roku. W wiosce Hisane od jakiegoś czasu panowała tajemnicza choroba. Nawet najlepsi lekarze z całego kraju nie potrafili stwierdzić, co było jej źródłem. Według mieszkańców wioski była ona spowodowana siłami nadprzyrodzonymi - odprawiano różnego rodzaju rytuały, mające na celu pomóc biednym Japończykom. Niestety wszelki próby pozbycia się epidemii okazały się bezskuteczne. Epidemia dotykała ludzi regularnie, a dokładnie jedną osobę na miesiąc. Zaskakujące było to, że dotykała tylko młodych mężczyzn, dlatego pozostało ich w miasteczku niewiele - część po prostu zmarła, a część wyjechała, by uniknąć zarazy. Tego dnia miało miejsce coś, co się dotąd nie wydarzyło - zmarł drugi chłopak w tym samym miesiącu.