☆Kovalamaca bir seri olacaktır ve ilk kitabı bitmiştir. "Göz yaşların bir fırtına gibi ve ben fırtınalardan hiç hoşlanmam.Gülümse ki gülümsemenden doğan şafağı görebileyim." Westveil kasabasında yaşayan Dawn'ın hayatı bir akşam aldığı ölümcül bir kovalamaca oyununa davet mesajıyla değişir ve bu oyunda hem kendi sırlarıyla hem de arkadaşlarının ondan sakladığı sırlarla yüzleşmek zorunda kalırken aynı zamanda hayatta kalma mücadelesi de verecektir.

KADİM MÜHRÜN KEHANETİ - 1.KİTAP Kehanet yazıldı geçmişin solmuş cesedine, Bitti hikaye onun amansız ölümüyle. 🔮 Gölgem önümdeydi. Zamanın kırıklarıyla fısıldaşır, Unutulmuş lanetleri omuzlarıma yüklerdi. Ölümün kucağındaydım, Düşmüş meleklerin ağıtından örülmüş kemiklerin tınısıyla bir mühür kazındı bileğime. Geldiğim soy köklerimi parçaladığında dirilişime sebep olan görevi verdi. Bir bebek doğdu ve ruhu, Zamanı delen bir esir gibi başka bir evrene aktarıldı. Büyü yasak, çünkü soyun atası tanrının gizli adını öğrendi. Avcılar pusu kuruyor, gölgeler bekliyor ve ölüm tanrıçası, mühür ve kehanetin gölgesinde yalnızca kendi amacına sessizce hizmet ediyordu. O küllerinden doğdu, yıkımı başlattı. "Yirminci taşkın yılında özün bileğine işlenecek, gizli ismin soyunun kanlarıyla köklerinden yeniden doğacaktı." "Yirmi birinci taşkın yılında atası ona görünecek, masum bir bedeni dar ağacına asacak, ağaçlara yıkıcı adını dolunayı katlederek yazacaktı." "Yirmi üçüncü taşkın yılında çalınan ad kanla geri dönecek, ruh ve beden birleştiğinde geçmiş yeniden doğacaktı." 🔮 AÇIKLAMA: Kitap kurgusunda Mısır Mitolojisinden ilham alınmış, esinlenilmiş ve başka bir evren yaratılmıştır.

Hayat bazıları için milimetrik hesaplanmış bir kronometre, bazıları içinse nereye eseceği belli olmayan bir Karadeniz rüzgarıydı. İki farklı dünya, iki farklı kod. Biri düzeni bozmak için doğmuş bir asker kızı, diğeri yeraltı dünyasının düzenini tek başına sağlayan bir mafya lideri. Bu hikaye Aras Kandemir'in yeraltı dünyasındaki katı kuralları ile Bahar Alkan'ın genlerine işlemiş askeri disiplin kodlarının, aralarındaki o kuralsız ve rahat çekimi nasıl "kaybolduğunu" belirliyor. Yani Aras'ın yeraltı raconları ile Bahar'ın babasından kalan askeri kodların çarpışmasını anlatır.

Gündüz'ün aydınlığı korumasının tek bir yolu vardı: Düzenli aralıklarla Gece yansımalarını sistemli bir şekilde katletmek. Katlettik. Geceden sökülen her bir ruh diğer tarafa geçerken aydınlığı ebedi kıldı. Gün, o dünyaya hiç doğmadı fakat bu sayede karanlık gündüze asla uğramadı.

Bazı bağlar kopmaz... sadece kırılır Ve bazı insanlar, birbirine bağlanmak için değil, birbirini yaralamak için karşılaşır.

"Size hırsız dediğimi hatırlamıyorum." "Hırsız demediniz tabii çünkü hırsız olsam bu kadar salakça bir savunma yapmazdım herhalde! Ayrıca... Fazla yakışıklısınız." Yedi yıl önce anne ve babasını bir trafik kazasında kaybeden Cemre, tonton dedesi Hikmet, Leyla Sultan'ı ve abisi Cihan' ın şefkatiyle, mahalle kültürünün sıcacık kucağında büyümüştü. Sakarlıkları ve filtresiz, patavatsız diliyle bilinen alev kızılı saçlı bu genç kız, yeni mezun bir mücevher tasarımcısıydı.Yılın en uzun günü olan 21 Haziran gündönümünde, Alsancak sokaklarındaki arkadaşından kaçarken can havliyle lüks bir villanın bahçesine sığınması hayatının dönüm noktası oldu. Çizimlerinin bahçeye saçıldığı o an karşısına çıkan ev sahibi; tehlikeli derecede yakışıklı, sektörü domine eden ulaşılamaz tasarım dehası Ateş Karahanlı'ydı.Cemre, bahçesine izinsiz daldığı bu adamın, ertesi gün kariyerini belirleyecek olan Karahanlı Mücevherat jürisinin başkanı olduğunu öğrendiğinde dünyası ortadan ikiye bölündü.Kuralları yıkmak için doğmuş patavatsız bir kızla, kuralların kitabını yazmış bir adamın İzmir sıcağını bile gölgede bırakacak alevli hikayesi.

Zihin, kendi ördüğü ağda boğulan tekinsiz bir avcıdır. Kaçan anılar, silinen yüzler ve her gün biraz daha daralan bir zaman sarmalı... Etrafındaki çember daralırken ve hayatı içinden çıkılmaz bir girdaba dönüşürken, onun elinde kalan tek bir direnç noktası var: Yazmak. Dört duvar arasında, kırık bir kalemle kağıda dökülen her kelime, aslında akıl sağlığının sınırında verilen o büyük savaştan kalan son kanıtlar. Çünkü çözülmeyen her sır, zihnin etrafına atılmış yeni bir düğüm demek. Ve o düğüm sıkılaştıkça, gerçeğin nefesi kesiliyor. Susturulmak istenen bir ruh, kendi zihninin labirentinden çıkmayı başarabilecek mi? Yoksa yazdığı her cümle, onu dibe çeken o karanlık anaforun bir parçası mı olacak? Aklın bittiği, sanrıların başladığı yerde... Düğümü çözmeye hazır mısın?