NEFRET VE ŞEHVETİN BULUŞMASI :~: "Seni bebeği gibi sevebilecek kadar şefkatli, ama sırası geldiğinde düşmanı gibi vurabilecek kadar acımasız bir canavara ne kadar güvenebilirsin? Yoksa ona aşık olup ölecek misin? 15 kapılı ölümcül bir simülasyon, kendi karanlık gölgeleriyle savaşan iki yaralı ruh ve aralarındaki o teni yakan, vahşi çekim... Kuralların sokak kanunlarıyla yazıldığı bu tekinsiz arenada, Sarah av bitmeden o son kapıdan çıkmayı başarabilecek mi?" :~: "Belki de bir piyonun sayesinde şah matı devireceksindir, ha?" dedim ona sırıtarak. Gözlerine derin ama karanlık bir bakış düştüğünde omuz silkti. "Belki asıl şah matı bir piyon değil, satranç tahtası alır, ha!?" dediğinde anlamayarak ona baktım. Pis bir sırıtışla yüzüme doğru eğildi: "Tahtanın oyun üzerindeki tek katkısı, sınırları belirlemesidir; onun üzerinde kimin dans edeceğine ise sadece güçlü olan karar verir. E tabii, bir piyon oyunu başlatsa da oyunun sonunda kimin kanayacağını tahtanın kuralları değil, benim kurallarım belirler. Kuralları yıkmak benim işimdir bilirsin, tatlım." Sadist piç! :~: "İstemiyorsun beni, ha?" diye kükrediğinde, "Hayır!" diye çığlık attım. Ama bedenim aksini söylüyordu adeta. Cevabımı umursamadan sertçe içime girdi. Canımı yakıyordu, bunu feci şekilde biliyordu ama devam ediyordu. Bende bunu istiyordum zaten... Dudaklarıma sertçe yapıştığında bende alt dudağını ısırıp kanatmıştım, hoşuna gitmiş gibi inlediğinde geri çekildi. "Hâlâ mı hayır?" diye sordu, nefesi tenimi yakarken. Acıyla ve şehvetle yeniden bağırdım: "Hayır!" Tırnaklarımı o heybetli sırtına derinlemesine sapladığımda acıyla karışık bir hazla inledi. Hemen ardından sert bir hamleyle ellerimi yakalayıp başımın üstünde sabitledi. Boynumu sertçe emerken, canımı acıtan o derin hamlelerine devam ediyordu. İkimiz de ter içinde kalmışt

"Herkes gölgesinden kaçar, peki ya gölgeniz sizin en büyük silahınızsa?" Kübra Pekin için hayat, kontrol edemediği bir karanlıkla yaşamak demekti. 22 yaşına bastığında, ruhunun derinliklerinde uyanan gücün onu fantastik ve tehlikeli bir labirentin tam ortasına bırakacağından habersizdi. O, sıradan bir kadın değil; gecenin nefesini, karanlığın sessizliğini yöneten bir Gölge Taşıyıcısı. Geçmişin mühürlü kaderi kırılırken ve anıların mimarları dünyayı yeniden şekillendirirken, Kübra kendi içindeki canavarla yüzleşmek zorunda. ÓKSİŪON'ın dünyasından uzak, sadece kendi gücüne ve kararlılığına güvenerek çıktığı bu yolda, her adımda şu soruyla yankılanacak: Karanlığa hükmetmeyi mi seçecek, yoksa onun tarafından yutulmayı mı? Sırların, ihanetlerin ve mistik güçlerin iç içe geçtiği bu kurguda; gerçeği bulmak için karanlığın en derinine, o tek gözün ardındaki gizeme bakmaya hazır mısınız?

"Her şey mümkün kılındı bu dünyada kadın. Uçan arabalar, ölümsüz mekanik uzuvlar, yapay zekalar... Ama zaman makinesi denen o efsane asla yapılamadı." Berrin, 2026 yılının sıradan bir gününde gözlerini açtığında, kendini hiç bilmediği, buz gibi metalden örülmüş bir geleceğin ortasında bulur. Yıl 3367'dir. Karşısında ise sert hatları, bir yanı insan bir yanı siber olan ölümcül bakışlarıyla Özel Kuvvetler Askeri Aris durmaktadır. Geleceğin bu acımasız ve kusursuz dünyasında, kadınlar lazerlerle birbirinin karbon kopyası haline gelmişken; Berrin o eski dünyaya ait doğallığı, sivri dili ve yanağındaki minik gamzesiyle Aris'in duvar gibi ördüğü askeri disiplinini sarsmaya başlar. Aris için o bir casus mu, yoksa evrenin çözemediği yegane sır mıdır? Berrin içinse Aris, kalbini küt küt attıran bir rüya mıdır yoksa evine dönmesinin önündeki tek engel mi? Sarkastik bir asker olan Simon ve dahi siber-doktor Liya'nın da dahil olduğu bu tehlikeli oyunda, Berrin geçmişine dönmek için savaşırken, geleceğin en güçlü askerinin radarına takılacaktır. Teknolojinin bile diz çöktüğü o zaman kırılmasında, geçmişin inadı geleceğin mekanik kalbine karşı...