"Birimiz yaralı bir askerdi, diğerimiz onun yaralarına dokunmaktan korkan bir doktor... Ve o dağ başında, bizi birbirimize mahkum eden dört kış gecesi." Kaçmak için sığındığı o sağlık ocağında, hayatını kurtaran kadının esiri olacağını tahmin edemezdi Yüzbaşı. Dört günlük bir mahsur kalış, onları sadece fırtınadan korumadı; geri dönüşü olmayan bir yola, ucu açık bir anlaşmaya sürükledi. Önce zorunluluk, sonra bir imza... Söz bitti, esaret bitti ama oyun yeni başladı. "Bu evlilik ikimiz için de sadece bir kamuflaj, Doktor. Sakın sınırları geçme @Peeraa kalemi ile..

Üsteğmen Mert Alphan Özdemir & Savcı Göksu Sönmez... Onlar, geçmişlerinin en karanlık anlarında ailelerini kaybetmiş ve kalplerini duvarlarla örmüş iki insandı. Fakat kader onları yan yana getirdiğinde, birbirlerinin ruhuna dokunarak yeniden yaşamayı öğrendiler. Hadi hep beraber onların hikayesine konuk olalım ve tüm bu yaşanılanların arasında inatla filizlenen bir aşk okuyalım. 🥀🦋 "Benim yaşantım kapanacak yaralarla değil kanayacak yaralarla dolu." "Biz de kanadıkça sararız, olmaz mı?"

Bir bebek vardı yaralı büyüyen. Bir çocuk vardı ailesiz büyüyen. Bir kadın vardı yorulan,eksik yaşayan. Sevilmeyen, itip kakılan, kendini hep kuytu köşelerde saklamış. Kendi başını kendi okşamış bir kız. Cumhuriyet Savcısı olan Asiye. Azerbaycan'a çalışmaya gitmiştir. Ancak karargaha gittiğinde hayatında hiç görmediği biri ile karşılaşmıştır Binbaşı Rəşad Tural Aliyev ile. kader ağlarını ilk o karagahta örmeye başlamıştı. fakat bundan ikisininde haberi olmayacaktı. İlk görüşte aşk değildi onların ki, bir ömürlük Sevdaydı. *Wattpad'de "Ruh-u Revan" isimli tek kitaptır. * ©Tüm hakları saklıdır ‼️ Kitapta cinsellik ve şiddet olayları vardır. ‼️ 📌 kitaptaki bütün olay ve kurgular kendi şahsıma aittir. Kurgumdan herhangi bir alıntı alınıp bir yerde aynı şekilde kullanılırsa hukuki işlem başlatılacaktır. Lütfen emek hırsızlığı yapmayınız.

Ar. Kirpiklerine dağılan o yaşlar. Buzdan adam. Zaman yanıyor, biz kaynıyoruz aradan. Sığınak diye beni bilir miydi? Bakışları haykırıyordu git diye. Kimsin sen artık? O adamı ben yarattım. Kıra döke, aşkımla. Yok etti sığınak. Öldüren bir alçak.

Psikolojik sorunları olan bir asker ve askeri psikoloğun ölümsüz aşkı. !KİTABIMDA BAŞKA KARAKTERLERİN, KİTAPLARIN, YAZARLARIN İSİMLERİNİN GEÇİRİLMESİNİ İSTEMİYORUM. Yazılmaya Başlama Tarihi:22.06.2022 1. Düzenleme ve Yayınlama Tarihi:29.12.2024 2. Düzenleme Tarihi:15.06.2025

❝ꜱᴇᴠɢɪʏʟᴇ ʙᴀᴋᴛığıᴍ ᴅüɴʏᴀᴍ, ꜱᴇꜱꜱɪᴢᴄᴇ ʏıᴋıʟᴅı.❞ 🪷

Ölmek insanı mutlu eder miydi? Ben hiç ölmenin mutluluk getirdiğini görmemiştim, ölüm hep acı getirmez miydi? Ölüm acı getirirdi, acıların son bulmasına neden olmazdı. Ama bu herkes için aynı mıydı? Milan Yağızer için aynı değildi, o ölmek için uçurumun kenarına gitmişti. Onu o uçurumun kenarından indiren, hayatını kurtaran kişi ise okuluna yeni nakil olan Denef Sancak'tan başkası değildi. Kalp hastası olduğunu öğrendiği gün iyi hissetmek için gittiği uçurumun kenarında intihar etmeye çalışan çocuğun, nakil olduğu okulun çete liderlerinden biri olduğunu bilmiyordu. Denef Sancak'ın hikayesi her şeyin bittiğini sandığı anda başlamıştı, Milan Yağızer içinse hayatının bittiğini sandığı yerde hayat bulacaktı. Uçurumlar her zaman son olmazdı değil mi? Uçurumun kenarı Milan ile Denef'in başlangıcı olmuştu. Hikayeler nasıl başlarsa öyle devam ederdi, onların hikayesi uçurum gibi olacaktı. "Atmayı bırakmak isteyen kalp, ölmek isteyen bedene can verebilir mi? Yoksa ölmek isteyen beden, kalbe yük mü olur?"

Urfa'ya yeni atanan bir cumhuriyet savcısı ve onu karşılayacak olan urfanın acımasız ağasının hikayesi

Efsun eski timinde yaşadığı bazı sorunlardan dolayı babasının olduğu şehre tahinini ister. Fakat bilmediği şey ise: orada çocukluktan beri anlaşamadığı, babasının himayesine alıp yetiştirdiği Altay'ın katılacağı timin komutanı olmasıydı... Altay ve Efsun çocukken birbirleri ile hiç anlaşamayan, sürekli kavga edip didişen iki çocuktu. Ve kader onları yıllar sonra tekrar bir araya getirmişti... +18 Unsurları içermektedir.

⚜️ KAN BEDELİ: REZAN ŞAHMARAN KURGUSUDUR ⚜️ "Şahmaranların ağası, kendi yatağına da kendi kaderine de kimsenin hükmüyle ortak almaz. Bu evlilik olmayacak!" Urfa'nın kadim topraklarında töre fermanını vermiş, iki ezeli düşman aşiretin kaderi tek bir kelimeyle mühürlenmişti: Evlilik. Bir tarafta kalbi bir mezarda mühürlenmiş, kibrinden surlar örmüş, dondurucu bakışlarıyla şehre hükmeden Şahmaranların ağası Rezan... Diğer tarafta ise on beş yaşından beri, tam dört koca yıl boyunca o buzdan kaleyi uzaktan uzağa, içi kanayarak seven Rêberlerin asil kızı Jiyan. Jiyan, dört yıldır büyüttüğü o gizli sevdanın Rezan'ın tek bir sözüyle, yüzlerce ağanın önünde paramparça olacağını bilemezdi. O gece o eski sınır hanında sadece bir evlilik hükmü reddedilmedi; on beş yaşındaki o masum kız çocuğu diri diri toprağa gömüldü. Ama Mezopotamya'nın kızı uysal bir nehir değil, yatağını yıkan hırçın bir Fırat'tı. Gururu ayaklar altına alınan Jiyan Rêber, o gece döktüğü dilsiz gözyaşlarını birer kurşuna dönüştürmeye yemin etti. Artık karşısında Rezan'ın insafını bekleyen o aşık kız yoktu; o taştan krallığı Rezan'ın başına yıkmaya gelen bir Gül Dikeni vardı. "Sen bugün o mecliste sadece bir töreyi çiğnemedin Rezan Şahmaran. İçimdeki o masum çocuğu öldürdün. Şimdi o enkazdan doğan kadının gazabına hazır ol. Çünkü o canını çok yaktığın gülün dikeni, ilk önce senin o taş kalbine batacak." Aşkın nefretle dövüldüğü, gururun kanla yıkandığı ve bir kadının küllerinden doğuşunun hikayesi...