Deniz balıksız kururmuş. Askeri bir kurgu ve kızımız hamile.

kızını yılar sonra bulan baba ve kuralarla ve cezalarla büyümüş bir bebek

Zorla alındı, susturuldu, acı çekti Yıllarca tutsak yaşadı, sadece kızına tutundu. Bir gece, eve bir yabancı girdi. Koruma kılığında bir asker ve kaderin rotası sessizce değişti.

bir tim ve bir kız bebek bir gece vakti askeriyenin lojman kapısına bırakılan bir bebek ve görevden yeni dönmüş 4 kişilik bir tim. Ay timi.

Talya, yirmi bir yaşında hayatını kaybettiğini sanıyordu. Ta ki gözlerini yeniden açana kadar. Artık küçük bir bebeğin bedenindeydi, fakat zihni hâlâ geçmiş hayatının anılarıyla doluydu. Konuşamıyor, yürüyemiyor, hatta kendi başına oturamıyordu. Ancak Talya bir şeyi çok iyi biliyordu: Bu onun ikinci hayatıydı. Ve bu kez kaderini başkalarının yazmasına izin vermeyecekti. S*kardı öyle işe ulan!

Henüz altı aylık bir bebekken Soydan imparatorluğunun göbeğinden, sevgiyle sarıldığı sıcak yuvasından koparılmıştı Alin Çilek. Geçen üç buçuk yılın ardından, geride sadece ürkek bir çocuk, peltek kelimeler ve çileğe olan o tehlikeli alerjisi kalmıştı. Soydan ailesi kaybettikleri minik çileklerini nihayet bulmuştu bulmasına ama karşılarındaki küçük kız, onlara "baba" "Anne" ya da "abi" diyemeyecek kadar yabancıydı bu devasa dünyaya. Hastanede karışan, 18 yıl sonra zengin ailesini bulan o klasik kurguları unutun. Bu hikayede; elinde peluş tavşanıyla o devasa duvarların arasında kendine masum bir sığınak aramaya çalışan, evdekilerden korktuğu için uzatılan ellerden geri kaçan 4 yaşında bir kız çocuğu var. Diğer tarafta ise yer altının korkulu rüyası öfke kontrolü sıfır bir baba, sessizliğiyle dağları deviren en büyük abi Miran, ringlerin hırçın boksörü Utku, serseri ve kıskanç Alp ve soğuk kanlı Arda... Koskoca bir mafya imparatorluğu, minicik bir kızın peltek kelimeleri karşısında dize gelmeye hazırdı ama buzlar bir günde erimezdi. Bir çocuk, hiç tanımadığı insanlara hemen sarılamazdı. Onlar Alin'in ürkek kalbini kazanmak için sabırla beklerken; havuz kazalarından sağ çıkmayı, Alin'in peşinde sessiz nöbetler tutmayı ve onun kreşte edindiği o "erkek" oyun arkadaşlarına karşı sakin kalmayı öğrenmek zorundalar! Silahların, mafya kurallarının ve sert bakışların sökmediği tek yer; Alin Çilek'in o peltek,tatlı ve masum dünyasıydı. Adım adım, sabırla, bolca kıskançlık kriziyle ve kırılan bir çocukluğun ilmek ilmek yeniden örülmesiyle büyüyen o sarsılmaz aile bağının hikayesi başlıyor. "Benim adım da Ayin Çiyek... Teşekküyy edeyim." 💫🐥

Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

Neydi garip olan? Babamın bir anda beni unutması mı? Demirhan'ların beni ve -şimdiden- bebeğimi çok sevmeleri mi?? Yada Arda'nın yine pişman olması mı?? Ama... Ama emin olduğum tek şey var o da Demirhan'ların hem beni hem de bebeğimi çok sevdiği. 💟🏰 @likeyouknowigetold kitabıdır bazı sebeplerden dolayı ben kitabı yazmaya devam edicem

Bazı yaralar kanamaz... ama hiç kapanmaz. Gökçe'nin hikâyesi de tam olarak böyle bir yara. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilen, hayatta kalmak için savaşan bir kız çocuğu... Yıllar sonra hemşire olup kendi ayakları üzerinde duran, acılarını kimseye göstermeyen bir kadın. Ve bir gün - her şeyini verdiği adamı, Cihangir'i toprağa veriyor. Geride sadece bir mezar, bir anı defteri ve karnında büyüyen bir mucize kalıyor. Yalnızlığa, korkuya, geçmişine rağmen hayatta kalmaya çalışan Gökçe, bir DNA testiyle tüm geçmişini altüst edecek bir gerçekle yüzleşir: Kaybolduğu yıllar önce onu aramaktan hiç vazgeçmeyen bir ailesi vardır. ağabeyleri, onu hâlâ "kardeşim" diye saracak kadar seven bir adam... Ve geçmişin sessizliği, yeniden yankılanır. Ama her şey bu kadar basit değildir. Gökçe, yıllardır içinde bastırdığı öfke ile yeni bulduğu aidiyet arasında sıkışır. Bir yanda onu yalnızlıktan kurtarmak isteyen Atlas, diğer yanda, hiç tanımadığı ama kanından olan bir aile. Gökçe artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de yüzleşmek zorunda. Çünkü artık yalnız değildir. Karnındaki küçük kalp, ona yeniden yaşamayı öğretmektedir. "Kayıp Kökler", kaybedilen aileyi, bulunamayan sevgiyi ve bir annenin ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bir hikâye. Yalnızlıkla baş etmeyi, affetmeyi ve yeniden sevilmeyi öğrenen bir kadının hikâyesi...