Deniz, bir perşembe sabahı defterinin köşesine karaladığı çizimi Teoman'ın kolunda gördü.

"Sen nasıl bu kadar kötü birisi oldun Teoman, neden? " " Aksi nasıl olunur ki" Sesi küçük bir çocuk kadar savunmasız çıkmıştı ki, gözlerinin içine baktığımda 10 yaşındaki oyun arkadaşımı görmüştüm uzun zaman sonra ilk defa. " Uğruna İyi olacağım bir şey yok benim hayatımda. Bir tanecik güzel sebebim bile yok, çünkü sen yoksun Deniz. "