Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

İki aydır görevde olan ve son iki gündür haber alınamayan bir asker... Onu bulmak için görevlendirilen iki tim... Ve kesişen yolları ile başlayan hikâye...

bir gülüş bazen bir ölümdür bir vaz geçiş yeni bir hayatır acı içilecek değil kusulacak asıl şeydir... ölmekten korkan hayaleri olan bir kadının hem kendinden hem hayalerinden vaz geçmek zorunda kalan ve korktuğu şeyi yapmak zorunda kalması... Amacı uğruna kadına yardım eden adam... "adım sanam " "anlamı ne?" "tapılacak güzelikteki kadın" "Hayır adın samira anlamı gecenin güz yaşı"

Eyşan Kadıoğlu ile başlayan hikayenin geçmişe dayanan bir mazisi vardır. Bu mazide suça sürüklenen ve suça şahit olan iki çocuk yer alır. Açelya Alparslan, Baran Alaz. Bu günah geçmişin hışmına uğrarken, çocuklar büyür ve iki birey olarak hayatlarına devam ederler. Bir gün hikaye Eyşan Kadıoğlu'nun sevgilisinden ayrılmasıyla başlar. Ayrılıkla başlayan hikaye İlerledikçe saklanan sırlar ortaya çıkar. Bir hikaye son bulur, bir diğeri yeniden başlar. Ve bu oyun, Kayra Alparslan var olmaya devam ettiği müddetçe asla son bulmayacaktır...

Elimdeki neşteri omzundaki açık yaraya acımasızca saplar gibi bastırdım canı yansa da gözünü bile kırpmadı. Birden bileğimi kavrayıp beni göğsüne yasladı dudaklarımız arasında sadece bir nefeslik mesafe kalmıştı. "Can düşmanının tenine dokunmak nasıl bir his, doktor?" diye fısıldadı, sesi odadaki barut kokusundan daha tehlikeliydi. Bileğimi elinden kurtarmadan, gözlerinin tam içine baktım ve neşterin keskin ucunu bu kez çıplak göğsünde, kalbinin tam üzerine yerleştirdim. "beni kaçıran bir dağ ayısının hayatını elimde tutmak gibi" dedim sesimi bile titretmeden "Şimdi söyle bana Seni yaşatmalı mıyım, yoksa bu gece babama en büyük hediyesini ben mi vermeliyim?"

alphancnrkrac: ordan bakınca mesaj kutum günlüğüne mi benziyor? yagmuryagsaa: bi tık belki alphancnrkrac: adresini yolla defter göndereyim de mesaj kutumu rahat bırak yagmuryagsaa: açıkçası mesaj kutun daha ilgi çekici küfür ve argo vardır. ... kurgu #1 hüzün #1 komutan #1 texting #1 harbiye #1 harpokulu #1 aşk #1 edebiyat #1 aksiyon #1 mizah #1

Üniversitede okuyan ama birbirinden haberi olmayan Dicle ve Ulvi'nin hikayesi... Dicle'nin renkleri ve Ulvi'nin mürekkepe boyanışı. Ve hiç beklemedikleri anda ikisinin tek bir renkte buluşması. Yalnızca serum bitene kadar...

bir atölye, bir proje, birbirinden farklı zıt insanlar... Efnan ve grubu yıl sonu sergisine hazırlanırken sadece başarı için değil, kendileri için mücadele edecek. kurulan dostluklar yaşanan yanlış anlaşılmalar ve açığa çıkan sırlar. hiç bir şeyin eskisi gibi olmayacak çünkü bazı aşklar tek bir karşılaşmayla başlar... Tüm halkları saklıdır, Çalıntı,Esinlenme gibi durumlarda uyarı almadan yasal işlemlere BAŞVURULACAKTIR!

Evlerde yanan ışığın bile hükümet kontrolünde olduğu Castle Combe kasabasında yaşayan Louise Frost, çocukluğundan beri her gece tekrar tekrar okuduğu Kibritçi Kız hikâyesine derinden bağlıdır. Masalın hüzünlü sıcaklığı, karanlığa gömülmüş kasabasında ona nefes veren tek şeydir. Her yıl düzenlenen panayır günü geldiğinde ise her şey umduğu gibi gitmez. Kalabalığın arasında yaşadığı hayal kırıklığı, onu kendini en güvende hissettiği yere, ahşap dönme dolabın sergilendiği fakat yıllardır kapalı tutulan eski dükkâna sürükler. Hükümet arabalarından yükselen yeni kurallar, bir kesimin ayaklanmasına yol açarken Louise kendini karşıt bir grubun içinde bulur. Ve her şeyin ölümden önceki son olduğunu anlar.

0535***: Kaldır o güzel kıçını ders çalış. 0535***: Sınavın var, kaldım diye ağlama sonra Siz: Sen kimsin? Siz: Hem nereden biliyorsun sen? Kim söyledi 0535***: Sınavın olduğunu mu? 0535***: Herkesin finalleri başladığı için, sınavın olduğunu tahmin etmek zor değil. Siz: Hayır onu demiyorum 0535***: Neyi diyorsun? Siz: Kıçımın güzel olduğunu. Reddettiğim çoçuğun staja gittiğim hastanede dokor olacağını ve bana hayatı zindan edeceğini nereden bilebilirdim ki?