𓆩⚔️𓆪 MAYBE ONE DAY HE'LL FOLLOW ME AND WE'LL MAKE A GREATEST TOMORROW 𓆩⚔️𓆪 Witaj, zagubiony Odysie. Jeśli szukasz swojej Itaki - cóż... tutaj jej nie znajdziesz. Jeśli jednak szukasz chaosu, głupot, teorii, przemyśleń, ciekawostek, dyskusji i wszystkiego, co związane z EPIC: The Musical - trafiłeś idealnie. Twoja Penelopa może poczekać kolejne dwadzieścia lat. Ty tymczasem czytasz moje głupoty zamiast FULL SPEED AHEAD. I możesz kochany kłamać, że Posejdon chciał się zemścić. Ja znam prawdę. Pisałeś komentarze. HA! 𓆩──────𓆪 I pewnie teraz pytasz: «Poetka, why? You know I'm too shy...» A ja na to: «FATHER GOD KING, RARELY DO I ASK FOR FAVORS-» ...na bogów, sama już nie wiem. Czasami zachowuję się, jakbym właśnie dostała potężną dawkę Holy Moly od Hermesa. A czasami jest jeszcze gorzej. Ale skoro już tu jesteś... Masz ochotę pogadać o EPIC? O Odyseuszu? Atenie? Telemachu? Bogach? Teoriach? Tekstach piosenek? O tym, dlaczego pewne momenty bolą bardziej, niż powinny? Albo po prostu chcesz wspólnie krzyczeć: HOLY MOLY! To pisz. Może wspólnie dopłyniemy do Itaki. Albo Posejdon znowu zatopi statek. 𓆩⚓𓆪 Rembember me~ I pamiętaj: jeśli usłyszysz gdzieś „BRING IT", uciekaj. To nigdy nie kończy się spokojnie.

Głównie piosenki z EPICA, ale może i coś na prośbę :3

gówno gejowy fanart

fanfik na podstawie BOZ. kontynuacja s3 bo mam niedosyt :3 Przywracam do życia Zeusa. Czemu? Bo nikt mi nie zabroni. Poza tym odżyło mu się w ostatnim odcinku. *** "Nic nie rozumiesz! My nie walczymy by żyć, tylko żeby być..." Heron nie żyje, ale istnieje szansa. Jego życie nie zakończyło się zgodnie z wolą Gai. Więc razem z Mojrami dała wybór. Tkaczki losu mogły na nowo scalić nić. Jednak przepowiedziały też, że do życia budzi się moc silniejsza niż wszyscy z kim przyszło im się zmierzyć. Silniejsza niż demony. Niż giganci. Niż tytani. Coś, starszego niż Gaja. Coś, gorszego niż Tyfon. Coś, potężniejszego od całej ligi Olimpu. Kto zdobędzie się odwagę, i poświęci wszystko? Kto odda życie, aby reszta mogła pamiętać? Kto zniknie w otchłani, aby reszta mogła istnieć? Kto poświęci się, aby ocalić coś więcej niż dumę? Kto umrze, by reszta mogła żyć? Bo tu, już nie chodzi o przeżycie, ale o sam przywilej istnienia w ludzkiej ( bądź boskiej ) pamięci. ... "- Kocham cię braciszku - szepnęła Mój krzyk niósł się przez doliny i lasy, gdy widziałem jak jej ciało spada bezwładnie do otchłani "