Aşağıdaki sokaktan kahkaha sesi geldi.Perdeyi biraz araladım. Tahmin ettiğim gibi. Barın Yanında da abim Tuna. İkisini mahallede görmemek neredeyse mümkün değildi. Çocukluklarından beri beraberlerdi. Aynı sokakta büyümüş, aynı takımın maçlarını izlemiş, aynı kavgalara girmişlerdi.Barın bizim eve o kadar çok girip çıkıyordu ki annem bazen ona benden daha çok kızıyordu.Benim içinse durum biraz farklıydı.Çünkü Barın'ın benim için yalnızca abimin arkadaşı olmadığını kimse bilmiyordu. Kimse. Ben Abimin arkadaşı olan Anonim olarak yazdığım adama Barına aşıktım barında benim en yakın arkadaşıma... Ama kader bizi bir şekilde bir araya getirecekti. Sadece ikimizde henüz bunu bilmiyorduk... ___________________________ İlk kitap hatalar olabilir. Çerezliktir..

"Bazı kalpler kırılmazdı; sadece kimse duymasın diye sessiz atmayı öğrenirdi." "Kardelen, herkesin imrendiği hayatın içinde kendini yavaş yavaş kaybediyordu. Ailesinin sevgisiyle baskısı arasındaki çizgi silinirken, dostlukların ardındaki sırlar ve hiç beklemediği bir aşk ona tek bir şeyi öğretecekti: Bazı kalpler kırıldığında parçalanmaz, değişirdi." 🍂

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez, sadece doğru zamanı bekler.

•bu hikaye yetişkin içerik (+18), karanlık temalar, şiddet, argo ve yüksek gerilim/şehvet sahneleri içerir. •tüm kişi, olay ve mekanlar hayal ürünüdür. BATAKLIK "Yalvarırım bırak beni..." diye fısıldadım, dondurucu odanın zeminine çökerken. "Ben hiçbir şey bilmiyorum..." Alparslan karanlığın içinden sıyrıldı. Çenemi kavrayan sert parmaklarıyla başımı geriye zorlarken, o dondurucu elâ gözlerini doğrudan dudaklarıma dikti. Nefesi tenimi yakıyordu. "Benimle oynama ufaklık," diye fısıldadı dişlerinin arasından, tehlikeli bir şehvetle. "Düşmanım senin için şehri yakıyor, sen hâlâ bana masumiyet rolü yapıyorsun. Bu bataklığa bir kez düştün. Ve ben, o kirletilmeyi bekleyen maskeni parça parça sökeceğim." Göğsüm hızla inip kalkarken gözlerimi gözlerinden kaçırmadım. "Ben suçsuzum..." Dudakları boynuma doğru kaydı, nefesi tenimi ürpertti. "Şifreyi söyleyene kadar benimsin. Canını mı yakmamı istersin, yoksa ruhunu mu?" •İki düşman çete. Yanlış bir esir. Ve çırpındıkça o karanlık şehvete teslim olan masum bir kız.

Sonra bir bakmışsın, bazen iyileşmek mümkün değil... Hayatta kalmak kanserin yeni bir belirtisi! Ve atlatmak... Güya '' atlatmak''. Acıya alışmanın yalan dolu hali.

Sizcə ölümdən sonra həyat var mı?

En yakın kız arkadaşımın abisime aşıktım. Korayabiniz: Aç kapıyı Siz: Ne? Korayabiniz: Meral orda mı? Siz: Evet *Yalandı Korayabiniz: Aç kapıyı o zaman Siz: Bana bak benim abim polis yemin ederim içeri attırırım seni. Sanane be Meralden pislik. Korayabiniz: Sen yanlış anladın Elay ben Meralin abisiyim. Siz: Kes sesini siktir git yoksa polisi ararım İnanmıyorum ben sana. (Kitap bittikten sonra düzenlenicek)

Annenin intikamını almak için karanlıgın icinde olan bir dünyaya girersen ne olur ? merak ediyorsan Hadi başlayalım ...

Yeni bir şehir. Yeni bir hayat. Ve beklenmedik bir karşılaşma... İç mimar olan Açelya, üniversiteden mezun olduktan sonra yeni bir başlangıç yapmak için İzmir'e taşınır. Ama bir gün tesadüfen girdiği küçük bir kafede tanıştığı kişi, hayatını hiç beklemediği şekilde değiştirecektir. O kafenin sahibi Emre... Biraz soğuk, biraz kıskanç ama bir o kadar da çekici. Bazen hayat insanı tam da olması gereken yere götürür. Ve bazen bir aşk... kalbin kıyısında başlar. Umarım beğenirsiniz, iyi okumalar dilerim. Şimdiden teşekkürler.