Babasını araba kazasında kaybeden Rüya Yıldırım annesinin işi nedeniyle farklı bit şehire taşınır, yeni okulunda edindiği yeni arkadaşlıklar ve okul futbol takımı kaptanı Emir ile olan bağlarını anlatır.

"Bazı insanlar hayatınıza yanlış zamanda girer. Ama doğru insan olup olmadıklarını anlamanız, bazen her şeyi kaybettikten sonra mümkün olur." Mira ve Lara için bu şehir sadece bir kaçıştı. Arkalarında bırakmak istedikleri bir hayat, gerçekleştirmek istedikleri hayaller vardı. Ama bilmedikleri şey, kaçtıkları hayatın aslında çoktan peşlerine düştüğüydü. Aras ve Deniz içinse hiçbir şey sandıkları kadar basit değildi. Mecburiyetle atılan bir adım, zamanla içinden çıkamadıkları bir hikâyeye dönüştü. Sonra yollar kesişti... Ve hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Bir bakışın değiştirebileceği hayatlar, bir sırla yıkılabilecek duygular ve ne kadar kaçılırsa kaçınılsın vazgeçilemeyen insanlar vardı artık. Çünkü kader ağlarını çoktan örmüştü . Aşk ise o ağların içinde bile özgür kalabilen tek duyguydu . Aşktan kimse kaçamazdı . Burası Berceste evreni... Hayallerin, mecburiyetlerin, dostluğun, gençliğin en deli dolu hâlinin ve imkânsız gibi görünen aşkların bir araya geldiği bir dünya... Burada hiçbir şey göründüğü gibi değil; söylenenler eksik, hissedilenler ise fazlasıyla gerçek. Ve unutmayın... Tesadüf diye bir şey yoktur. Her karşılaşmanın bir sebebi vardır.

• anlaşmalı evlilik • bekar anne • ikinci şans Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊

Asuman, lise son sınıfa giden başarılı bir öğrencidir. Hayatında değer verdiği şeylerin başında; dersleri, ailesi ve bitmeyen başarıları gelmektedir. Ama Asuman'ın değer verdiği bir şey daha vardır. Biri vardır... Kalbini göğsünü dövercesine çarptırışından, onu görünce almayı unuttuğu nefeslerden ve ayaklarını yerden kesen hayalinden nefret ettiği biri vardır. Asuman biliyordur ki, nefretle aşk denilen şeyin arasında incecik bir çizgi vardır. Ve bu çizgiyi geçemeyen herkes kaybetmeye mahkumdur. "Senden nefret ediyorum." diye fısıldadığımda güldü. "Hayır." dedi aksini iddia edercesine. Dizlerini büküp eğildi ve yüzlerimizi eşitledi. "Sen beni seviyorsun." Gözlerini gözlerimden ayırmadı. "Sadece bunu, henüz kendine itiraf edemiyorsun."

Hem sınava çalışan hemde kendince şarkı söyleyen Didem Dilmen, yine normal hayatıyla sıkılmakla meşgul iken Yan komşusunun onun solist yapma isteğinden bir haberdir. Meriç Ünver genç, yetenekli ve arkadaşları ile çıkışa hazırlanıyordur. Uzun zamandır Didem'in sesini beğeniyor ve onu solist olarak kullanmak istiyordur. Didem bu fikre sıcak baksa da Didem'in ailesi oldukça katıdır. Didem ve Meriç bu olayın üstesinden gelebilecek midir? Yada ailesinin görüşlerini değiştirebilecek midir?

Umay hayatını zorluklarla geçirmiş ve hayatta amacı kalmamış bir kızdı. Bir gün okulda Ayaz ile tanışır ertesi gün ise uygulama sayesinde asil yalnız adında biriyle tanışır. Onunla konuşurken kaderin ona başka planları vardı. Peki sizce Umay Ayazı mı seçicek.. yoksa kader ona bir süpriz mi yapıp onu aynı kişiye aşık edecek yada farklı kişilere..

Özgürlüğünü Arayan yaralı bir kadın Dila Revan Hükümetmeye alışmış hırçın bir adam Alparslan Bozdağ Töreyle yazılmış bir kaderde, kalemi eline alan gerçekten kim olacak ? Dila Revan kaderine boyun eğmek yerine savaşmak istedi lakin karşısında şartlarının hiç eşit olmadığı Mardin'in en güçlü adamı , dayı oğlu Alparslan Bozdağ duruyordu. Onların hikâyesini töre yazdı, acı mühürledi. Ama bazen en büyük isyan, kader diye sunulana "hayır" demekle başlar. Onların Hikayeside tam böyle başladı. Efgan

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

Bir derbi, yanlış zamanda verilen tek bir öpücük ve geri dönüşü olmayan bir savaş... Kader, onları uzatma dakikalarında değil, tek bir ana yazdı. Futbolun, tutkunun ve karanlığın iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir zaferin bedeli yalnızca skor olmayacaktı. "Doksan dakikalık bir maç unutulur. Doğru kişiye verilen tek bir öpücük ise, asla." Bu hikayede çokça +18 sahneler olacaktır, yaşı küçük ve de okumaktan rahatsız olanların dikkatine! #karanlıksporromantizmi #sporromantizmi #darkromance #futbolcu #hakem #gerilim #tutku #yasakaşk #kötüçocuk