Ciało Ester pokryte jest licznymi bliznami będącymi pamiątkami po koszmarze, z którego już nigdy się nie wybudzi. Zmuszona służyć Alfię, który zniszczył jej życie każdego dnia modli się, aby trafił na przeciwnika potężniejszego od siebie. Pewnego dnia jej prośby zostaną wysłuchane, lecz co zrobi gdy wybawca okażę się gorszym oprawcą? Czy ktoś dostrzeże poza jej okaleczoną powierzchownością piękno płynące z jej wnętrza? W opowiadaniu będzie pojawiać się wulgarny język, sceny przemocy i seksu. ,, Wszelkie prawa autorskie do opisywanej historii są zastrzeżone. Nie wyrażam zgody na plagiat, kontynuowanie opowieści, powielanie pomysłu.''

W świecie wampirów Omega nie jest tylko grupą krwi. Jest wyrokiem. Rovenna nigdy nie przypuszczała, że zwykły dzień zakończy się wejściem do świata, z którego nikt nie wraca taki sam. Jako nosicielka niezwykle rzadkiej grupy krwi Omega staje się własnością istoty, przed którą drżą nawet wampiry. Król nie zna litości. Nie potrzebuje miłości. Nie interesuje go człowieczeństwo. Liczy się wyłącznie władza... i krew, której pragnie bardziej niż czegokolwiek. Każda próba ucieczki ma swoją cenę. Każde posłuszeństwo również. W świecie pełnym okrucieństwa, intryg i nieustannej walki o przetrwanie Rovenna szybko przekona się, że największym zagrożeniem nie zawsze są kły. Nie doszukuj się love story. Tutaj liczy się tylko przetrwanie. Uwaga: Opowiadanie zawiera brutalne sceny, przemoc seksualną oraz treści przeznaczone wyłącznie dla pełnoletnich czytelników. Zachowania bohaterów nie są przedstawiane jako właściwe ani godne naśladowania.

-Czemu jesteś tu sama- zapytałam małą blondyneczkę, która siedziała w ciemnym zaułku. -Nie wiem gdzie jestem. Mój brat się na mnie zezłościł i mnie tu zostawił- zaszlochała. Podeszłam do niej i wystawiłam rękę. -Chodź ze mną. Pomogę ci go zalesić- dziewczynka chwyciła moją rękę.- Czy twój brat jest taki jak ty?- zapytałam. -Ale o co chodzi- udawała, że nie wie o co chodzi. -Wiesz o co chodzi, wilczku- uśmiechnęłam się do niej. -To pani jest też taka jak ja?- popatrzyła na mnie zdziwiona. -W pewnym sensie tak. Tylko ty jesteś betą, a ja alfą- wyjaśniłam gdy szliśmy przez pięknie oświetlony park. -Mój braciszek też jest alfą- uśmiechnęła się słodko.