Ajo ishte aq e pafajshme saqë edhe personit më të pamëshirshëm i vinte keq t'a prekte kur në fakt ai kishte lënduar dhe vrarë me dhjetra ndoshta edhe qindra të tjerë. Ajo ishte aq e pafajshme saqë edhe hëna dukej mëkatare para saj. Sa herë e shikonte, në shpirt i ndizhej një dëshirë e fortë për ta marrë në përqafim, për ta mbrojtur nga gjithçka. Por nuk guxonte. E dinte se një gjest i tillë do ta zhyste atë në të njëjtin llum ku kishte jetuar ai gjithë jetën. Dashuria e tij ishte si kristali e pastër, e tejdukshme, por jeta e tij kishte qenë gjithmonë e pistë, dhe ai vetë ishte i njollosur. Ai ishte mësuar të donte të ndaluarën, të ndiqte gjithmonë gjërat që nuk duhej t'i kishte, por ajo ishte përtej së ndaluarës Thjeshtë ajo nuk mund të prekej. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për kuptimin dhe mbështetjen tuaj!

-Mos u shqeteso. Zemrat nuk kane kocka nuk mund te thyhen. -Nese zemra ska kocka pse me duket se do te me ndahet ne gjysme dhe do tme duhen copezat e shpirtit te dikujt tjeter per te mbushur vrimat e shpirtit tim.... -Ndoshta ke te drejte...Ndoshta te dy kemi kocka ne zemer.

Per kedo qe do diçka reale pa ekzagjerime dhe qe ndodh ne jeten reale Enjoy it