Gerçek Ailem Erkek Versiyonudur

Don't blame me for falling, i was just a little boy. ^Bu kurgu anksiyete, yeme bozukluğu gibi tetikleyici unsurlar içerir. Lütfen sizi olumsuz etkileyeceğini düşünüyorsanız okumayın. [tamamlandı]

{TAMAMLANDI} Ailesi tarafından reddedilen veteriner ve ünlü şirket sahibinin hikayesi. ❁ Bölümler kısadır. ❁ BxInterseks bir kitaptır. ❁ Mpreg içerir. ❁ Bir kaç bölümde texting bulunmaktadır. ❁ Homofobikler uzak dursun!

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."

[TAMAMLANDI] "Ne yani haritayı almanın yolu götünden mi geçiyor?" (Uyarı! Cinsel içerik bulunuyor,rahatsız olacaksanız okumayın.)

₺ - Ben Balaban... Balaban Kurtuluş, sanırım sen benim oğlumsun $ - Baba olmak için fazla gençsin. Balaban B - Teşekürler ama benim seninle bir 5 oğlum var. $ - Oğlunuz oluşuma niye inanayım? ☆☆☆☆☆ 🖤❤Ferkan & Manolya...❤🖤

Kalabalık bir ailem vardı; abilerim, ablam, ikizim ve gerçekten evlatları için canını dişine takan ebeveynlerim. Kendi ailemin içinde zaten sorularım vardı ama o aileye ait olmadığımı en kötü anımda öğrenirsem? "Bromance içerir, bxb değildir. Bromance 'gerçek!' kavramıyla bulunmaktadır, lgbt ile alakası yoktur.

Bir ihtimal daha diye fısıldadığımız her an, bizi gerçekten daha iyi bir ihtimale mi sürükler? Her yol ayrımında dudaklarımızdan dökülen o sessiz fısıltı, bizi gerçekten kurtuluşa mı götürür; yoksa kendi ellerimizle kurduğumuz bir arafın ilk tuğlası mıdır? İnsan, hep daha iyisinin, daha aydınlık olanın bir adım ötede olduğuna inanmaya yazgılı, kusurlu bir varlıktır. Hiçbir zaman elindekiyle yetinmez; aklı hep seçmediği yolda, yaşamadığı o diğer olasılıkta kalır. Fakat zaman ve kader, insanın bu kibrine karşı en acımasız öğretmendir. Kendi toprağınızda, kendi bencilliğinizde esirgediğiniz bir damla su yüzünden boynunu büken o nadide çiçeğin, gün gelip başka bir bahçede, başka bir güneşe doğru tüm ihtişamıyla açtığını görmek... İşte insanı asıl yakan cehennem, zebanilerin ateşi değil, bu kahredici yüzleşmenin ta kendisidir. Gözlerinizle şahit olduğunuz o açan çiçek, size aslında neyi öldürdüğünüzü haykırır. Çürüyen o çiçek değil, sizin o çok inandığınız, uğruna her şeyi feda ettiğiniz o sinsi yanılgıdır. Peki, faili olduğunuz bu manevi cinayetin yüküyle ne kadar yürüyebilirsiniz? Kendi yarattığınız çorak topraklara bakıp, sizsiz yeşeren o hayata duyduğunuz hasretin alevleri arasında daha ne kadar uzun süre yanabilirsiniz? Bir insan, kendi pişmanlığından ördüğü bu harlı ateşte küle dönmeden ne kadar nefes alabilir?

Hazar sadece bir korumaydi Şahin ise ona takintili derecede aşik bir mafya