bazı hislerin adı bellidir, bazılarıysa müphem. (uyarlanmış kurgu)

Siz: Banu hocamm günaydınn Bebiş sol tarafıma çok baskı yapıyo... Barış:Günaydın yade Bebeğin doktoruna değil de babasına yazdın Yarı Texting|Bu hikaye hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır.

"Barış, çekilir misin?" "Konuşmadan olmaz." "Konuşacak bir şey yok." "Peki o zaman. Ben de herkese sevgili olduğumuzu söylerim. Hem belki konuşacak bir şeyimiz olur." *** Selin Durgun, kendini çok büyük bir hevesle gittiği maçta ünlü bir futbolcu tarafından burnuna yediği top vesilesiyle tahmin bile edemeyeceği olaylar silsilesi içinde bulur. Yediği bir top onun hayatını ne kadar değiştirmiş olabilir? [Futbol Hayran Kurgusudur]

acılarla sevinçlerle yaşat beni

"Arin Bal'ı tanıyor musun lan?" "Evet Allah'ın torpilli milli takım oyuncusu." Başlangıç 07.09.2024 Bitiş 22.01.2025

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.