Dünya üzerinde çeşit çeşit insan barındırıyor. Her biri birbirinden farklı. Ama bizim için söz konusu olanlar çok farklı. Mesela bir çocuk hayal edin, hayatta en sevdiği ilk şey kendisi, ikincisi peluş bebekleri olan. Sonra da bir kız hayal edin. Tamamen kendi mantığına göre dünya kurallarından çok uzak bir şekilde, iyisi ya da kötüsü olmayan, her şeye farklı bakarak yaşayan. Sonra da bunların karşılaştıklarını düşünün. İşte biz buna 'ilk görüşte nefret' diyoruz. Devamını ise hayal etmenize gerek yok! Çünkü devamı zaten yazılı. Eğer devamını merak ediyorsanız buyrun önden alalım. ❕Dikkat, bu hikayede gülmekten ölme tehlikesi vardır. Gülmeye alerjiniz varsa başlamamanızı öneririz. © Ayrıca tüm hakları da Ayça'nın abur cubur zulasının içinde saklıdır.

Hayal kırgınlığı, çocukluğumun yokoluşu ve sahne' İnstagram: @umutisgod

29 Ocak 2015-28 Mayıs 2016 Amerika, Avusturalya, Türkiye, İngiltere,Filistin, Suriye.... Ülkelerin değişmesi hiçbir anlam ifade etmiyor. Birbirini tanımamaları da.... Habersiz oldukları yaşamları yıllar önce bir kez birleşmişti. Sırada gelecekteki yaşamlarının umutlarını kaybetmemeleriydi

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Çok eski zamanlardan kalma bir yatılı okul... Bilirsiniz o zamanların, ağır şartlar, katı kurallar ve işkence içeren aklınıza gelebilecek her türlü zulüm yapılmaktaydı. Çoğu öğrenci bu zulme katlanamayıp, intihar edenler mi dersiniz, bu işkenceler sonucu dayanamayıp ölenler mi dersiniz... Ve o zamanlar da bedenler çürüyüp kaybolsa da ruhlar hep o okulun çevresinde bedenlerini aramaktadır. Bu okul birçok ölümle sonuçlanan vakalardan sonra mühürlendi. Taa ki aradan 150 yıl geçip, okulun düzenlenmesi gerekene kadar... Eski halinden hiçbir eser yoktur. Duvarları yıkık dökük, merdivenleri eskimiş pencere pervazları rüzgardan nasibini almış... Ama bir şey değişmemiş. Ruhlar... Tıpkı bıraktığınız yerdeler...