@dargınprenses:Çarpraz sorguya mı çekiliyorum? @sevimliteyze2343: Çarpraz değil ama isteme sorgusu sayabilirsin canım @dargınprenses: nE? @sevimliteyze2343: Oy kıyamam heyecanlandın mı sen? @dargınprenses: Noluyooo @sevimliteyze2343: Şu oluyor: ALLAHIN EMRİ PEYGAMBERİN KAVLİYLE SENİ OĞLUMA İSTİYORUM Bu kişi tarafından engellendiniz * * * Bir şaka uğruna yaşadığım şeylere hâlâ inanamıyordum. Bu depo da kaldığımızdan beri kaç defa bunu düşündüm bilmiyorum ama içimde ki suçluluk hissi şuan başımda ki yaradan yahut etrafımda ki ateşten daha çok canımı yakıyordu. Buradan kurtulabilir miyim bilmiyorum ama artık için bir konu da rahattı. Kader kurtulmuştu... Elhamdülillah... - RÜVEYDAAAAAAAAAA Arya'nın sesi ile gözlerimi zar zor da olsa araladığım da üzerime doğru yanarak düşen dolap hatırladığım son şey oldu. İşte o an benim için zaman durmuş herşey önemini yitirmişti... Yapabildiğim tek şey kollarımı yüzüme siper etmek... Gerisi zifiri bir karanlık... * * * Herşey de eğlence arayan kızın Filistin ile değişen duyguları....

Farklı dünyalar, krallıklar, aşırı fantastik bir dünya sizi bekliyor diyemeyeceğim çünkü araya ne bulduysam karıştırdım, komedi, fantastik, helal aşk ve sevdiğim ne varsa. inşallah hoşunuza gider:) *Bulutlar gökyüzü ve yeryüzünü ayıran bariyerlerdir...*

Ahter çiftlerinin hikayelerini de böyle ayrı ayrı yayınlamaya karar verdim. Bunu okumadan önce Ahter'i okumanızı tavsiye ederim ama ayrı okusanız da kafanız aşırı karışmaz gibi yine de size bırakıyorum... 🙃

Severek evlenen iki genç kalbin, zamanla nasıl bir acı çemberine hapsolduğunun hikayesi bu. 'Seni sevmiyorum' diyerek arkasında koca bir enkaz bırakan bir adam ve o enkazın altında beş yıl boyunca sessizce bekleyen bir kadın. Beş yıl sonra gelen o dönüş, bir telafi mi yoksa yarım kalmış bir yıkımın devamı mı? Munis; sevginin, terk edilişin ve küllerinden doğmaya çalışan bir aşkın romanı. ... "Ya gerçekten gömmediyse?" dedi usulca. "Ya hâlâ kalbinin en derininde bir yerlerde Hamza varsa, ne olacak?" Sessiz kaldım. Kalbim sustu. Sadece gözlerim konuşuyordu şimdi. ... Oysa değil mi insan en çok unutulmaktan korkardı? Ölünce değil varlığının hiçbir önemi kalmamış gibi yaşanması belkide zoruna giderdi insanın. Birini kaybetmek ne demek bilmezdi insan yaşamayana kadar. Fakat şöyle anlatmak gerekiyorsa eksilen dişin boşluğu gibidir insanın sevdiği birini kaybetmesi. İlk başlarda çok acını çeker sonraları eksilen dişinin yerini her yemek yiyişinde his eder sonra ise sadece varlığının olmayışını hisseder. ...

Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.

İki yalnız kalbin birbirinin yaralarını iyileştirmesinin hikayesiydi bu. Her umut çiçeğinin beklenmedik anda yeşerebileceğinin bir kanıtı bu hikaye. Biri polis diğeri ise polis adayı. Terkedilmiş yüreklerin, sönmüş sevadaların olduğu hikayeme davetlisiniz.

Sıkıcı hayatından bir gecede koparılan yüzlerce insan gözlerini vampirler, kurtlar, periler, cadılar, zombiler ve hayaletlerin olduğu Narzenya Akademisi'nde açar. Birisini Seçmezsen Ölürsün. Hafızaları silinen yüzlerce insanın içerisinde sadece bir kız önceki hayatını hatırlıyordur. Hem anılarına hakim olduğunu liderlere belli etmemeye çalışan hem de yüzlerce insanın anılarına kavuşmasını hedefleyen öğrenci farklılığı ile liderlerin dikkatini çekmeye başlar. Bu kitabın tüm hakları saklıdır. İçerik, alıntı, kapak veya kitaba dair herhangi bir izinsiz kullanımda hukuki yollara başvurulacaktır.

Bir mektubun hayatınızın alt üst olmasına neden olduğunu düşünün. Ama belki de altı üstünden daha hayırlıdır... 22 yıldır yanında "anne" Diyerek yaşadığı kadının gerçek annesi olmadığını öğrenen Rüveyda artık kurallara aykırı gelerek gerçekleri öğrenmeye Malatya'ya gider. ~♡~ "Seninle konuştuğum zaman içime bir huzur doluyor. Rabbimin bana nasip ettiği güzel bir imtihan gibisin Rûhefza." ~♡~ "Seninle ilgili kurduğum en güzel hayal, aynı gökyüzüne bakmak değil. Aynı duaya 'âmîn' diyebilmek."

Bursa'nın sıcak ve huzurlu Nilbahçe Mahallesi'nde geçen bu hikâye; dostluğun, sevginin ve mahalle kültürünün iç içe geçtiği samimi bir yolculuğu anlatır. Reyhan, Hafsa Eliz, Rüveyda, Lina Meryem ve İkra birbirinden ayrılmayan beş yakın arkadaştır. Günlerini aynı sokaklarda, aynı kafede ve aynı hayallerin peşinde geçirirken hayat onları beklenmedik karşılaşmalara sürükler. Kalplerine usulca dokunan duygular, geçmişin izleri ve geleceğin umutları arasında her biri kendi hikâyesini yazmaya başlar. Bazen bir bakış, bazen bir dua, bazen de bir mahalle sokağı; hayatlarını sonsuza dek değiştirecektir. 🌿📖✨

...