GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR! "Bir sonbahar yaprağı gibiydim ben, sıradan ve değersiz. Rüzgarın daima savuracağı ve daima zarar vereceği bir yaprak..." Bazen delilik, küçük bir tebessümde saklıdır... Dışarıdan bakınca sertleşmiş, kurumuş, rengi solmuş gibi duran ama eline aldığında hâlâ damarlarını görebildiğin bir son bahar yaprağı. Birileri için yalnızca yere düşmüş bir parça. Birileri için ise yıllarca saklanacak kadar özel. Bakmadığın sürece bilemezsin. Okuduğun da değil, baktığında anlarsın. Sizi Zeynep Arslanoğlunu okumaya değil, anlamaya davet ediyorum... Var mısınız? HİKAYE DÜZENLEME AŞAMASINDA HER HAFTA MUTLAKA YENİ BÖLÜM GELİYOR... İÇERİĞİN DE KÜFÜR, ARGO, VE RAHATSIZ EDİCİ UNSURLAR VAR RAHATSIZ OLANLAR LÜTFEN OKUMASIN... Başlama tarihi: 13/04/ 2025

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

Bazı insanlar hayatına girer, hiç dokunmaz... ama bir ömür eksik bırakır. Sibel ve Serkan, aynı anın içinde duran iki suskunluktur. Söylenmeyen cümleler, seçilemeyen hayatlar ve başkalarıyla yaşanmaya zorlanan yıllar... Her biri, aralarında yalnızca bir nefes mesafesi varken kaybolur. Nefes Mesafesi, doğru insanı yanlış zamanda tanıyanların, susarak kaybedenlerin ve hayatı başka ihtimallerle tamamlamaya çalışanların hikâyesi.

Onu ilk gördüğümde kalbimdeki duvarlar tek tek çatladı. Ne aklım hazırdı bu kadar sevmeye, ne de kalbim, bu kadar yanmaya... O bir söz söyledi - ne yüksek sesle, ne de fısıltıyla. Ama o anda bildim. Bu, geri dönüşü olmayan bir hikâyenin başlangıcıydı. Çünkü bazı kalpler, korunmaz. Bazı aşklar ise, yalnızca savunmasız bir kalpte kök salar. -Yüzbaşı Atilla Alphan Atabey Yetim büyümüş bir kız, şehit babasının izinden gidip asker olmak isteyen bir kız çocuğu. Hem annesinin hayalleri, kızının doktor olmasını isteyen annesinin hayallerini gerçekleştiren, hemde babasının izinden giden kızdı o. Tabip Kıdemli Üsteğmen Devin Bige Alkım. Bir gecede, bir saniyede yetim kalır mıydı insan? Bir görevde, bir saniyede kardeş bildiklerini kaybeder miydi insan? Bir insan hayatında iki kez yetim kalabilir miydi? Kalırmış demekki. Peki intikam? İntikam alabilecek miydi? Mutlu olabilecek miydi? Tekrar bir aile olabilecek miydi? - Başlangıç tarihi: 30-07-2025

Etrafı kalabalık ama yalnız hisseden herkesin hikayesi . "Günler geçiyordu, aylar geçiyordu ama içimdeki acı geçmiyordu. Geçmediği gibi katlanarak artıyordu. Ne zaman sokağa çıksam onunla gittiğimiz yerlere gittim. Hepsinde hıçkırarak ağladım. Tutunamayanları 13 kez, tehlikeli oyunları 8 kez okudum. Bu kız delirdi galiba dediler. Ama o kadar acı çekiyordum ki deliremedim. Sonra anladım toprağa giren abim ama ölen bendim." *dram içerir hassas olanların okuması tavsiye edilmez!!

"Onun etrafına örülen duvarlar sadece taştan ibaretti, cellatları ise bunu bir mahkumiyet sandı. Oysa o, karanlığın en koyu anında bile içindeki o küçük ışığı korumayı başaran bir direnişçiydi." "Bedenini sınırlandırdılar ama ruhunun güzelliğine asla sınır çizemediler. Sessizliğe mahkum edilen birinin,tüm dünyayı sarsacak o gizli çığlığı... Tutsaklığın gölgesinde yeşeren bir özgürlük..."

"Bir insanın on yedi yılı, tek bir DNA testiyle bir çırpıda silinebilir miydi?" On yedi senesinin koca bir yalandan ibaret olduğunu öğrenen Vera'nın hayatını okuyacağız. ..... Klasik bir Gerçek Ailem hikayesidir.

Livia Korhan, dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen bir hayatın içindedir. Güçlü bir aile, saygın bir soyadı ve herkesin imreneceği bir gelecek... Fakat kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: Hayatıyla ilgili en önemli kararları hiçbir zaman kendisi verememiştir. Ailesinin uygun gördüğü evliliği kabul etmemek için önünde tek bir şart vardır. Bunun için yolu, yıllardır hakkında türlü söylentiler dolaşan gizemli bir dövüş kulübüne düşer. Kulübe ilk adımını attığında amacı çok nettir: Gerekli bilgileri toplayacak, şartı yerine getirecek ve eski hayatına dönecektir. Ama hiçbir şey planladığı gibi gitmez. Kulübün sessiz ve mesafeli sahibi Siyan, her hareketi hesaplanmış gibi görünen Boras, zamanla aileye dönüşen dostluklar, saklanan sırlar ve cevabı yıllardır kimsenin bulamadığı sorular... Livia, araştırdıkça yalnızca kulübün değil, kendi hayatının da sandığı kadar basit olmadığını fark edecektir. Çünkü bazı kapılar bir kez açıldığında, artık eskisi gibi kapanmaz. Ve bazı zincirler... Kırılmadan önce insanın kim olduğunu yeniden sorgulamasına neden olur.

Kızın gerçek ailesini aradığı gerçek ailem kitabı işte.

"Ben kimim?" İnsan en çok sormaya korktuğu soru budur bazen. Ama ben kim olmam istenirse o olurum. Ben bazen sokakta mendil satan mendilci, bazende bi ofisin yönetim başkanı olurum. Bazen kimsenin fark etmediği o yabancı bazense herkesin güvendiği o asker. Ben devlet ne olmamı isterse oyum.