KÜLLERİN ALTINDA Her yaranın bir izi vardır. Bazı izler tene işler. Bazıları ise ruha... Üsteğmen, geçmişinin yükünü sessizce omuzlarında taşıyan, duygularını görevine gömmüş başarılı bir askerdir. Hayatı boyunca tek bir şeye inanmıştır: Vatan uğruna gerekirse her şey feda edilir. Yeni görevi, düşman topraklarında esir tutulan Kartal Timini kurtarmaktır. Başarılı olması neredeyse imkansız olan bu operasyon, onu yanlızca savaşın ortasında değil, hiç hesap etmediği duyguların da içine sürükler. Fakat savaşın gizlediği sırlar, kurşunlardan daha ağırdır. Aylar sonra ortaya çıkan bir kayıt, yıllardır doğru sandığı her şeyi yerle bir eder. Geçmiş yeniden gün yüzüne çıkarken, dost ve düşman arasındaki çizgi silinmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler ne kadar derine gömülürse gömülsün... Bir gün mutlaka küllerin altından çıkar. Ve o gün geldiğinde, hiçbir hayat eskisi gibi kalmaz.

~TAMANLANDI~ Yanlışlıkla kuzenim yerine bir üsteğmene yazdım en fazla ne ola bilirki? Üsteğmen Karan Göktürk Doktor Azra Kılıç

"Birimiz yaralı bir askerdi, diğerimiz onun yaralarına dokunmaktan korkan bir doktor... Ve o dağ başında, bizi birbirimize mahkum eden dört kış gecesi." Kaçmak için sığındığı o sağlık ocağında, hayatını kurtaran kadının esiri olacağını tahmin edemezdi Yüzbaşı. Dört günlük bir mahsur kalış, onları sadece fırtınadan korumadı; geri dönüşü olmayan bir yola, ucu açık bir anlaşmaya sürükledi. Önce zorunluluk, sonra bir imza... Söz bitti, esaret bitti ama oyun yeni başladı. "Bu evlilik ikimiz için de sadece bir kamuflaj, Doktor. Sakın sınırları geçme @Peeraa kalemi ile..

Tanınan, bölümünde oldukça başarılı olan doktor kadın. Bazı nedenlerden dolayı Şırnak'a gitmek ister, ve cesaretini toplayıp orda yaşamaya karar verir. Şehit oğlu, Şırnak'ta herkesin adını duyunca korktuğu kim olduğu bilinmeyen Yüzbaşının yolları kesişir. ....... " Her yol , sonunda seni evine götür." Hayat her zaman sana güzellikler getirmezdi ama gelen karanlığın da ardından neler getireceğini bilemezsin. Verdiğin kararların içinde yalan, ihanet, kötülük, yanlızlık ve daha niceleri olabilir ama senin kalbin iyi olduğu sürece bunların hepsi senin ilerlediğin yolda karşına çıkan kötülük tohumları olur. Eğer sen gitmek istediğin yoldan eminsen, önüne hangi engel çıkarsa çıksın her yol, sonunda seni evine götürür' derdi. ....... "Telefondaki kadın sen misin Albay ile konuşan?" Sesin geldiği yöne dönmüştüm. "Evet bir sorun mu var?" Askerin kafası hemen Doğan Abi'ye dönmüştü. "Albayım bu doktor mu girecek kardeşimin ameliyatına." Kamoflaj ın içinde oldukça uzun ve yapılı biriydi. Sonra bana döndü ve gözlerini gözlerime kenetledi. Ne demek istiyordu bu asker. "Kardeşim içerde can verirken bizim burada canımız giderken, siz nasıl bu kadar rahatsınız doktor hanım!" Tabi sizin gibi burnu havada insanlar bilmez bir aile'ye şehit haberi vermesinin zorluğunu." O bana bunları derken benim aklımda tek bir anı vardı. Evet şehit haberi vermenin zorluğunu bilmiyordum ama şehit haberi almanın nasıl olduğunu çok iyi biliyordum.

"Senin için cennetimi terk ettim ben,"diye mırıldandı,sesi şehvetle doluydu. Elleri belimden yavaşça aşağı kaydı,parmakları etimi derinlemesine kavrarken kalçalarımı sıkıca avuçladı.Kendini bana bastırdı;sert, sıcak ve nabız gibi atan erkekliği uyluğumun iç kısmına yaslanıyor, her kıpırdanışta baskısını artırıyordu."Sadece şehveti değil. Seninle yedi günahı da işlerim. Ceheneme gidecek olsamda senin için her şeyi göze alırım." İkimiz de kasırgaların hüküm sürdüğü dalgalı bir okyanus, gökyüzünde gürleyen yıldırımların ve şimşeklerin çaktığı fırtınalı bir gece gibiydik.

Baran anlatıyor... O geceyi ömrüm boyunca unutmayacağımı biliyordum. İçimde koca bir yangın vardı. Odama girdiğimde, içimdeki öfke, çaresizlik ve utanç birbirine karışmıştı. Bu gece benim gecem değildi. Yıllardır kalbimi, ömrümü, sevgimi verdiğim Alev'den başka bir kadınla aynı yatağa girmek zorundaydım. İstemiyordum... Allah biliyor ya, bu evlilik benim için değildi. Benim annemle babamın, soyumu sürdürme hırslarının eseri idi. Odanın köşesinde, bembeyaz gelinliğiyle küçücük bir kız oturuyordu. Delal... Daha on sekizinde. Babası tarafından satılmış, benim yatağıma zorla gönderilmişti. Başını kaldırıp bana bakmaya korkuyordu. Gözlerinde tedirginlik, dudaklarında sessiz bir dua vardı sanki. Benim içim parçalanıyordu. Benim kalbim Alev'teydi. Ama şimdi bu kıza dönüp, başka bir şey yapmak zorundaydım. Yavaşça yanıma yürüdüm. Sesim titriyordu, içimdeki kırgınlığı gizleyemedim. "Bak Delal..." dedim, gözlerimin içine bakmaya bile utanırken. "Bu geceyi unutma. Ben seninle sadece çocuk için birlikte olacağım. Kalbim, yüreğim, sevgim... onlar Alev'in. Sen bunu baştan bil."

•bu hikaye yetişkin içerik (+18), karanlık temalar, şiddet, argo ve yüksek gerilim/şehvet sahneleri içerir. •tüm kişi, olay ve mekanlar hayal ürünüdür. BATAKLIK "Yalvarırım bırak beni..." diye fısıldadım, dondurucu odanın zeminine çökerken. "Ben hiçbir şey bilmiyorum..." Alparslan karanlığın içinden sıyrıldı. Çenemi kavrayan sert parmaklarıyla başımı geriye zorlarken, o dondurucu elâ gözlerini doğrudan dudaklarıma dikti. Nefesi tenimi yakıyordu. "Benimle oynama ufaklık," diye fısıldadı dişlerinin arasından, tehlikeli bir şehvetle. "Düşmanım senin için şehri yakıyor, sen hâlâ bana masumiyet rolü yapıyorsun. Bu bataklığa bir kez düştün. Ve ben, o kirletilmeyi bekleyen maskeni parça parça sökeceğim." Göğsüm hızla inip kalkarken gözlerimi gözlerinden kaçırmadım. "Ben suçsuzum..." Dudakları boynuma doğru kaydı, nefesi tenimi ürpertti. "Şifreyi söyleyene kadar benimsin. Canını mı yakmamı istersin, yoksa ruhunu mu?" •İki düşman çete. Yanlış bir esir. Ve çırpındıkça o karanlık şehvete teslim olan masum bir kız.

+18 /çıplaklık/ cinsellik /argo kullanımı. "Parmaklarımı içine sokmamı istemiyor musun?" fısıltısı Bensu'nun bacaklarını biraz daha sıkmasına sebep olduğunda üzerindeki adam kıkırdadı. Dili dönmeyen o kızın utançtan kızarmış beyaz yüzüne ve yoğunlaşmış ela bakışlarına bakarak, tepkisini ölçmek isteyerek işaret parmağının ucunu kadınlığının içine soktuğunda Bensu'nun dudaklarından çıkan kısık inleme, ikisi arasında dağıldı. Ilgaz, hırsla eğildi ve o iniltinin fırladığı küçük, pembe dudaklara yaklaşıp ansızın çıkardığı diliyle ağır ve baskılı bir şekilde yaladı. Bensu, kalbinin durduğunu sanırken Ilgaz kendini aniden geri çekip bütün teması keserek doğruldu. Göz temasları kendini koruyorken Bensu'nun küçük deliğine soktuğu işaret parmağını dudaklarının arasına yerleştirdi ve gerçek bir balı yalıyormuş gibi hazla, gözlerindeki şehvetle ıslaklığı emdi. Yatakta tarumar olmuş, zihni bulanmış kıza yarım ağız bir gülüşle bakıp odanın çıkışına yöneldi. Kapının kilidini açtı, kulptan tutundu. Arkasını dönüp gitmeden önce son bir kez Bensu'ya baktı. "Korhan'dan uzak dur."

"Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Kelimeleri yüzüme değil de sanki kalbime çarptı. İki kafesin arasında sıkışıp kalan zavallı yüreğim sırtına kanatlar takmıştı ve uçmak için sanki son bir kelime bekliyordu. "Peki ya o karanlığın içindeki adam tehlikeliyse?" diye mırıldandım. "Tehlikeyi yok ederim." (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

Doğduğundan beri Türklerden nefret eden bir ailenin içerisinde kendi düşünceleri ve duyguları sömürülerek yaşamak zorunda bırakılan Aydilge, Bordo Berelilerin son ekibi olan Bölük Tim'inin arasına bir infaz görevi için sızıyor. Bu noktada aşkın hırçın pençesine düşüşüyle her şey baştan yazılıyor. Kartlar ve paralar yeniden dağıtılıyor. Def etmeye çalıştıkları 5 Diş örgütünün içindeki gizemleri ve geçmişe dayanan tarikatların kaderi Bölük Timi ve Aydilge'nin elinde. 🦋 "Kelebekler" Evreninin ilk kitabıdır.