Śmierć Świętej Egzekutorki staje się iskrą rozniecającą chaos, która opada na pogrążony w żałobie Aurumnor. W obliczu tych wydarzeń księżniczka Vesanna musi przejąć obowiązki zmarłej ciotki, podczas gdy Sol Liraenor zamienia się w stolicę intryg. Tymczasem na odległej północy, barbarzyńskie plemiona mobilizują siły i za cel obierają sobie jeden z szanowanych rodów. Rodzina zmuszona jest do walki o przetrwanie, lecz ich los jeszcze nie został przesądzony. Bohaterowie podążają osobnymi ścieżkami, nie wiedząc jeszcze, że każdy krok przybliża ich do prawdy o zagrożeniu, które od pokoleń kryję się pod nazwą Szkarłatnej Nocy. Czy zanim historia zbierze swoje żniwo, będą jeszcze przypominać siebie? Czy może staną się potworami, nawiedzającymi niegdyś spokojne królestwo?

Aelith Ardyn trafia do Twierdzy Erynos, gdzie uczą, jak kontrolować Strumień... i jak nie umrzeć. Żadna z tych rzeczy nie jest prosta. Zwłaszcza kiedy jesteś politycznym problemem, a twój sławny Mistrz nie ma pojęcia, co z tobą zrobić. Potem jest już tylko gorzej. Głosy z przeszłości. Martwi, którzy pamiętają. Przystojny kolega z alergią na zasady... I Neraia, dziewczyna, która nie powinna istnieć. Uwięziona gdzieś poza światem, może tylko patrzeć. Obserwować. Słuchać. Ale nie żyć. Nigdy nie miała do tego prawa. Ich losy przecinają się późno, choć od dawna łączy je coś, czego żadna z nich nie wybrała. W obu drzemie moc, której nie rozumieją. I o którą ktoś już toczy grę. TEKST W TRAKCIE POPRAWEK - aktualny etap do końca czwartego rozdziału włącznie!

To nie Marvel. Nie romantasy. Tu bogowie nie kochają. Wymagają ofiary. Nie czytasz tego świata. Wchodzisz do niego. Wychodzisz - wynurzasz się z niego, lecz już nie taki sam. Asgard to opowieść o bogach, którzy mają władzę nad światami, a mimo to nie potrafią zapanować nad własnymi sercami. To fantasy inspirowane mitologią nordycką, lecz zbudowane według własnych zasad. Moja luźna, autorska interpretacja. O Wszechwładcy, który stworzył swoje największe dzieło, a potem zapragnął tego, czego nie wolno mu mieć. O trzech Nornach zamkniętych w Domu Czasu - kobietach, które znają los wszystkich, lecz nie mogą wybrać własnego. O miłości, poświęceniu, wolności i cenie wyborów. Bo co wybierzesz, gdy świat potrzebuje cię bardziej niż człowiek, którego kochasz? Obowiązek czy pragnienie? Przeznaczenie czy własny wybór? Poświęcić jedną osobę, by ocalić tysiące - czy ocalić ją i pozwolić światu zapłacić? W Asgardzie nie ma prostych odpowiedzi. Są bogowie, którzy kochają. Zdradzają. Boją się straty. Podejmują złe decyzje z dobrych powodów. A nad nimi płyną srebrnoniebieskie nici, przędące cudze życia. Nici, które wyznaczają drogę. Nici, których nie powinien dotknąć nikt. Do czasu, aż ktoś odważy się przeciąć jedną z nich. Bo czas można mierzyć. Przeznaczenie można odczytać. Ale miłości nie da się ani przewidzieć, ani zatrzymać. Ostrzeżenia: motyw śmierci i poświęcenia, relacja z różnicą władzy

Od narodzin uczono Saskię, że porządek świata jest nienaruszalny. Dwanaście Znaków Zodiaku wyznacza ludziom ich miejsce w społeczeństwie, ich wygląd, przyszłość i obowiązki. A Lew, patron rodziny królewskiej, czuwa nad losem całego królestwa. Kiedy jednak księżniczka zostaje porwana przez buntowników, odkrywa świat, który według pałacowych kronik nie powinien istnieć. Musi teraz odnaleźć się w nowej rzeczywistości, która jest jej obca i zmierzyć z ogromnymi sekretami, które wstrząsną nią i królestwem. Jak poradzi sobie ze zderzeniem dwóch światów?

Rozdziały w każdy wtorek :) Magia. Niebezpieczeństwo. Tajemnica. I... tona sarkazmu. Czy to Cię przekonuje? W świecie, w którym wszystko ma swoje zasady, największym zagrożeniem jest to, czego nie przewidziano. W Elarionie magia nie jest tajemnicą. Jest nauką. Bada się ją, klasyfikuje i mierzy. Każdy zna zasady. Każdy wie, co jest możliwe. Aimee również je znała. Do czasu, aż wydarzyło się coś, co według tych zasad nie miało prawa się wydarzyć. Nagle pytania o jej przeszłość stają się ważniejsze niż odpowiedzi, a rzeczy, które miały pozostać legendą, zaczynają przybierać realne kształty. Elarion to świat zbudowany na pamięci wojny, strachu i kontroli. Świat, w którym historię można kształtować, prawdę można ukryć, a całe pokolenia wychować w przekonaniu, że bezpieczeństwo jest ważniejsze od wolności. A kiedy dawne tajemnice zaczynają wychodzić na jaw, granica między tym, co jest prawdą, a tym, w co kazano wierzyć, zaczyna się zacierać. Bo czasem największym zagrożeniem nie jest to, co nadchodzi. Tylko prawda o tym, co już się wydarzyło.

Śmierć powinna być końcem. Powinna. Ale co, jeśli staje się początkiem? Rhevan miał umrzeć ze swoją rodziną. Zamiast tego przeżył i robił wszystko, by uciec od przeszłości naznaczonej krwią i zdradą. Kiedy jednak wpada na trop mogący wyjaśnić, co wydarzyło się w najczarniejszą noc jego życia, nie potrafi go zignorować. Pytania spychane w czeluści umysłu budzą się z letargu, przynosząc ze sobą sny pełne mroku i szeptów. Jest w nich też ona. Vashkern. Bezimienna. Ta, która wyrwała jego duszę z ramion wieczności, chociaż wiedziała, że być może przyjdzie mu za to zapłacić. Tylko dlaczego postanowiła o sobie przypomnieć akurat w tym momencie? Rhevan nie zna odpowiedzi. Wie zaś, że musi odnaleźć wiedźmę. Piętno pozostawione przez dotyk zakazanej magii przestaje być niewidzialne; zaczyna jarzyć się na skórze, przyciągając istoty, o których istnieniu świat zapomniał wieki temu. A przynajmniej tak mu się wydawało. Tak wydawało się im wszystkim. ____ TW: wulgaryzmy, brutalność, niewykluczone sceny erotyczne

Alina Novak ma pecha. A raczej niezwykłą zdolność do pogarszania nawet banalnych sytuacji. Jako (niezbyt) dumna pracownica Departamentu Neutralizacji Drobnych Anomalii - potocznie nazywanego Działem Nieudaczników - zajmuje się wszystkim tym, czego „prawdziwi" specjaliści nie chcą nawet dotknąć. Złośliwe zakłócenia, absurdalne błędy strukturalne, meble ignorujące grawitację - ot, standardowy wtorek. Alina zdążyła już pogodzić się z tym, że jej kariera wygląda dokładnie tak, jak większość jej interwencji: źle. Bardzo źle. Gdy inni ratują świat przed katastrofami, ona głównie próbuje nie spowodować kolejnych. Kiedy przypadkowo znajduje się w miejscu gigantycznej anomalii, a do akcji wkracza departament ważniaków, szybko zaczyna tęsknić za przyziemnymi (przynajmniej własnym zdaniem) problemami. Problemami, które nie chodzą ubrane w czarny mundur i nie patrzą na nią podejrzliwym wzrokiem. Conrad Ward, irytująco opanowany agent do spraw kryzysowych, wydaje się zainteresowany nie tylko samą anomalią, ale i... Aliną. Niestety nie chodzi wcale o zauroczenie przypominające grom z jasnego nieba. Wręcz przeciwnie - Conrad podejrzewa ją o współudział. I chociaż to stwierdzenie wydaje się jej absolutnie niedorzeczne, nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, dlaczego rzeczywistość postanowiła zacząć z nią współpracować. Jednak powód musi istnieć... prawda?