onlara göre ben bir şehitim. fakat olay hiç öyle değildi. hamileydim ve çok önemli bir göreve çıkmam gerekiyordu. lakin nerden bilebilirdim ki 4 ay sonra görevden geldiğimde karnımdaki bebeğin babası ve sevdiğim adamı evli olarak göreveğimi?

Seçil Yaman hiçbir zaman bir Berker olmamıştı. Ailesi, çocukluğu ve geleceği elinden alınmış bir kimsesizdi. Ama bu sonsuza kadar böyle kalmayacaktı. Geçmişin yok ettiği geleceğini tırnaklarıyla kazıya kazıya var etmişti. Kimse ondan geleceğini almaya cüret edemezdi , etmemeliydi.

Selen yıldız doğumda bir hemşirenin hatasıyla karıştırılmış bir bebek ve bundan bi haber Yıldız ailesi... Selen 17 yaşına kadar birçok şiddete maruz kalmış, yalnız bir çocuktur. Ama asıl zorluk selen için 17 yaşında dışarı atılmasıyla başlar. 3 sene sonra bir telefonla bütün hayatı değişir,bakalım selen yıkılacakmı yoksa bir yıkımmı olacak?

Melis Yılmaz bir gece yarısı ailesi ile bir tartışmaya girer.Kavgadan sonra kendini sokakların sessizliğine ve karanlığına atar. O gece bir adamın cinayetine tanık olmuştur. Ama daha önemlisi Alaz Soydan Melis'i gördüğü an içinde yeşeren duyguları hisseder.Onun peşini bırakmayıp onu kendi evine götürmeye ikna eder.Ertesi gün Melis'i hiç bir şey olmamış gibi kısa bir uyarıda bulunarak evine bırakır.Lâkin Alaz'ın tek ezeli düşmanı Kemal Kırca Alaz'ın zayıf noktasının Melis olduğu kanısına varıp Melisi bir kaç kez kaçırıp, işkence eder.Her seferinde, Melis'i kurtaran Alaz.Yaşanan engebeli olaylardan sonra,onu sevdiğini,sakladığı duygularını açıklar.Melis, Alaz'a karşı olan duygularını frak ettiğinde,bunu açıklar ona. Melis ve Alaz bilinmezliğin yolunda yürür iken.Onları ayrılıklar,terk edişler,yalanlar,sır perdeleri,ve bir çok olayın karmaşası içinde kalacaklardır.Bu yolda gerçekleri ve yalan olan herşeyi ortaya çıkarmaya çalışacaklar. "Ben sahil kenarındaki toprak sense o toprağa değen okyanus." Başlangıç Tarihi/27.12.2025 Tüm hakları saklıdır.

"Neden yıllar sonra geldin?" "Burası benim de memleketim Mihri!" "Bana Mihri deme artık sana da Mihriban'ım ben! Artık herkese Mihriban'ım ben!" "Yapma Mihri bırak o silahı konuşalım." "Ne konuşacağız ulan daha! Beni burada elimde yüzükle bırakıp siktir olup gittin. Şimdi elinde altı yaşında bir erkek çocuğu var! Neden ben lan neden ben! Niye beni burada bırakıp gittin'de şimdi gelmiş karşımda konuşalım diyorsun! Bir daha asla! Bir daha asla ama asla karşıma çıkma. Yoksa habu Karadeniz şahit olsun uşaği var demam vururum senu aha buda saa Karadeniz sözü olsun." sinirlenince Karadeniz ağzı ile konuşuyordum bunu istemsizce yapıyordum. "Mihri yapma..." Elimdeki silahı havaya bir el sıkıp "Karşıma çıkma!" dedim. İlk paylaşım tarihi 07.04.2025

Onu sevmek, onun en büyük hatasıydı. Efsun... Babasının gölgesinde büyüyen, kırılmış ama asla tamamen yıkılmamış bir kız. Arven... Geçmişinin yükünü sırtında taşıyan, kaçmayı seçen bir adam. Bir nişanla kesişen yolları, bir gecede paramparça oldu. Ve aradan geçen yıllar... Efsun'u güçlü bir kadına dönüştürdü. Arven'i ise pişmanlıkla yüzleşmeye zorladı. Ama bazı yaralar iyileşmez... Bazı insanlar affedilmez... Ve bazı aşklar, ne kadar kaçsan da seni bırakmaz.

Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.*

-ASKERİ KURGU- ❝Sevgiden yana zaten renksiz olan gözlerimle, hayatın geri kalanını da gri ve puslu görmeye razıydım. Kördüm; bunu kabul ediyordum. Ama artık sevgi için dilenen biri değildim. ❜❜ Dar bir zindanın içine hapsedilmiştim. Duvarlar üzerime eğiliyor, demirlikler pas tutmuş, kelepçelerim bileklerime değil, ruhumu delip geçecek kadar sıkı bağlanmıştı. Gözlerimin gördüğü toprak da, soluduğum hava da burnumda kalıyordu. Sanki ciğerlerim nefesi tanımayı unutmuş, her soluk alışım yarım, her verişim eksikti. Dizlerimin üzerine çöken o görünmez ağırlık, yumruklarımı toprağa gömdürüyor, gözyaşlarım benden habersiz hep aynı yere akıyordu. Toprak artık beni tanıyordu. Yetmedi bu hayatın zalimliğini de omuzlarımda taşıdım. Gülmeyi bilmeden büyüdüm, güldürmeyi öğrenemeden sustum. Ağladım ama kimseyi ağlatmadım. Acının en yakıcı ateşini tattım, küllerimi avuçlarımda sakladım. Ben Efsun. Hayatın ateşinden en ağır darbeyi alan, yine de yanmaktan vazgeçmeyen Efsun. --- "Sanmıyorum," dedim kısık bir sesle. "Sanmak ziyan eder," dedi. Çenemi tutup başımı kaldırdı. "Ziyan etme güzelim."

"Üzülme," dedi buzdan farksız sesiyle. Dudaklarımın arasından bir hıçkırık savruldu. "Canın sağolsun," gözlerini bana çevirmiyordu. Gözlerinde daha önce hiç şahit olmadığım bir yangın vardı ve bu yangının müsebbibi bendim. Tam evden çıkacakken son kez yüzüme baktı. "Ben seni sevdim Niran. Sana bir de bu acıyı yaşatamazdım, ben sana bunu yapmayacaktım." Yutkunmaya çalıştı fakat yutkunamıyor gibiydi. "Ben," dedi. "Ben sana kıyamazdım." "Özür dilerim," Diye fısıldadım ama o beni duymadı. Başını yere eğdi, gözlerime bakmadı. Her zaman dediği olmuştu, ben onun cehennemi olmuştum. "Gelen senden gelsin Niran Akçabey," Akçabey dedi, daha çok ağladım. "Senden gelen başım gözüm üstüne." Sırtını son kez bana döndü. "Ama sakın unutma," dedi bana bakmadan. "Sırta bıçak saplandı, asıl hikaye şimdi yazılmaya başladı." Arhan Miraz Karasoy bu gece sevdiği kadın tarafından sırtından bıçaklandı; yükü Arhan'ın avuçlarında çaresizlik, Niran'ın omzunda kambur oldu. - "Yalvarırım söyle Niran, adın bile cehennem demekken," dedi beni yakmak ister gibi. "Sen, benim bu dünyadaki cehennemimken; neden hala senden gidemiyorum?" Kuru Karanfil 🕊️ Elvan Naz. 'Kuru Karanfil' adında ilk kurgudur.

"Ne var biliyor musun? Sana zerre inancım da güvenim de yok." Alp kafasını iki yana sallayıp telefonu hoparlörden alıp direkt kulağına götürdü. Söylediği her kelimenin, kadının zihninine kazılmasını istiyordu. "Benden daha fazla para veren birini buldun değil mi? Başka bir koca, ha? Tam senden beklenilen hareket. Ruhundan sonra bedenini satmayı düşünürsen eğer, beni aramayı sakın unutma! Fiyatını karşılayabilir miyim acaba? Kendini sırf bir imza ile garanti altına aldığını sanıp, namusluyum ayağına yatıyorsun ya..." Adam derin bir nefes alıp konuşmasına devam etti. "Emin ol senin gibi cüro yapan kimse yok, o piyasada." Adam 'o piyasa' lafını öyle imalı söylemişti ki... Küfretmeden de küfürün zehrini saçmıştı ortalığa. Kadın nefes almadığını, daha doğrusu alamadığını, ellerinin aniden titremeye başladığının bile farkında değildi. Gözyaşları, yağan yağmurun şiddetiyle aynı oranda akmaya başladı. Bu kadar nefreti hakedecek ne yapmıştı ki? İstediği biraz olsun herkesin çenesini kapatacak konuma ve paraya sahip olmaktı. Ama herkes onu böyle suçluyordu, işte. İlk önce Aslım şimdi de Alpaslan. Telefona bakakaldığını arabanın içine dolan güçlü ışıkla anladı, arabası hızla tıra doğru giderken aceleci bir manevrayla arabanın direksiyonunu sağa kıracağı sırada sağını solunu bir anda karıştırdı ve sola kırınca araba şorampele girdi ve araba aşağıya doğru taklalar atmaya başladı. Arabanın içinde bedeni sarsılırken hayatının film şeridi gibi önünden geçtiği anlarda tek hatırladığı çığlıklar atarken arabanın içine dolan Alpaslan'ın sesiydi. Anlaşmalı evlilik, nefretten aşka ve şirket aşkı teması işlenmektedir. Yayınlanma Tarihi: 04/04/20 #1- Anlaşmalı 20.06.2020 / 29.07.2020 #1- Vurgun 25.07.2020 / 24.11.2020 #1- Anı 27.09.2020 / 07.12.2020 #1- Hafıza 29.09.2020 / 10.12.2020