Kafamı çevirdiğimde bana baktığını fark ettim. "Bu da kim?" Sorumla kafası karışan Şirin yavaşça söylediğim yöne döndü."Bu adam İngiltere Kraliyeti'nden geldi.Kralmış.Bilirsin ya orası hâlâ monarşi ile yönetiliyor." Burası kurtlar sofrasına dönmüşken bir tek İngiltere kralımız eksikti.Neredeyse tüm ülkelerin cumhurbaşkanları,kralları veya her ne ile yönetiliyorlarsa ona göre yönetimde ki insan bu davete gelmişti.Türkiye halkından ise nadir insanlar buradaydı.Benim babam Cumhurbaşkanı yardımcısıydı.Şirin'in babası da öyleydi.Yoksa bizi hayatta almazlardı bu toplantıya.Toplantı dediğime de bakmayın herkes ayrı masada istediği insanla oturuyordu.Henüz Cumhurbaşkanımız konuşma yapmak için çıkmamıştı.Mevzular derindi.Bu akşam ya herkes anlaşacak ya da herkes birbirine sıkı düşman olacaktı. İngiltere kralına tekrar çaktırmadan baktığımda gözlerinin hâlâ üzerimde olduğunu fark ettim.Beni resmen süzüyordu.Meydan okuyan bakışlarımı iyice ona çevirdim ve ben de gözlerimi kaçırmadım.Bakalım ne kadar dayanacaktık. Dudaklarını oynatarak "je gagnerai le jeu" demişti.(oyunu kazanacağım) İngilizce konuşmasını beklerdim fakat Fransızca konuşmuştu.Bir zamanlar bir kazadan dolayı duyma yetimi kaybettiğimde dudak okumayı öğrenmiştim.Az buçuk dillerden anlıyordum. Ona karşılık ben de "nous verrons" dedim.(göreceğiz) Kimin kazanacağını görecektik..

İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.

Alt tarafı hapiste ki bir mahkûma mektup yazdım, en fazla ne olabilir ki?...

genç doktorun rastgele yazdığı bir numaranın sahibinin bir aşiret ağasının torunu ayni zaman da yer altı dünyasının en güçlü mafyası çıkması ile gelişen olaylar... ARKADAŞLAR! Rica ediyorum kitabımda kendi kitabınızın tanıtımını yapmayınız anlayışla karşılayacağınıza eminim

Siz:SELAAAMMM Siz:Pışt baksana cinsiyetinin ne olduğunu bilmediğim için seslenemediğim kişiii. Siz:BAKSANA LAAAN. Siz:Mal mısın lan sen? Siz:Nuğlar baağk(15:09) 05*****:Kimsin? Siz:İlerideki karın. Siz:Ay kız değilsin dimi.. 05*****-:Kim olduğunu söyleyecek misin? Siz:Yiooo 05******:Haziran Derici,kim olduğunuzu açıklar mısınız? Siz:Hassss

5 yıl önce yer altı mafyası ile tek gecelik ilişkide hamile kalan bir kadın ve bir çocuğu olduğunu öğrenen yer altının tehlikeli adamlarından biri olan Ares'in çocuğunu almak için Türkiye'ye gelir

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta." Yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Ben: Sondan ikinci parmağımın sahibi, nasılsın? *Mafyaymış isimli ilk kurgu.*

Yanlış bir numaradan doğan biraz alevli, biraz tatlı, birazda mizah dolu bir aşk... ****************************************************** Müzik bitmişti, biz hâlâ birbirimize aşkla bakıyorduk. Devam ediyordu bizim için melodi, devam ediyordu bizim için tüm sözler; dans ediyordu notalar, dans ediyordu ayışığında kahverengi gözlerimizi süsleyen yıldızlar. Titrek bir nefes verdik ikimizde, uzunca bir süre birbirimize baktık. Sanki uzun yıllar boyunca birbirini görmeyen iki sevgiliydik. Buyduk biz. Ne kadar yanyana dursak da yine de özlerdik birbirimizi, kalbimizi, gözlerimizi... Hiç kimse bakamazdı bize bizim gibi. Anlayamazdı kimse, birbirimiz için atan kalplerimizin sözlerini. Ben o'ydum, o bendi. Birdik biz, farklı bedenlerde atan tek bir kalptik. Tek nefes, tek dudak, tek söz, tek beden, tek kalp. Korkmaya, kaçmaya dair bir şey aradım kalbimde. Ama yoktu... Sadece güven vardı, sevgi vardı, aşk vardı. Korkmuyordum, eşim olacak bu adamdan da yeni hayatıma atılmaktan da korkmuyordum. Bana elini uzattı, gözlerinin içine bakmaya devam etmek istedim, uzandım eline. Sıkıca tuttu beni, bırakmadı sonsuza değin. Başparmağı usulca elimin üzerini okşarken alnımda dudaklarını hissederek gözlerimi yumdum. "Hazır mısın birtanem?" Gözlerimi açarak ona baktım. Dudaklarımı bir gülümseme kaplarken uzanabildiğim kadarıyla minikçe boynundan öptüm. "...Hazırım sevgilim."