Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

❝Hiçbir silah sana elinde patlamayacağının garantisini vermez.❞ ASLANLAR SERİSİ, KONRULUN KAFESİ ve DUZAH kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

❝Derler ki; çalınan hayatını daima hatırla, intikamın alevlerini soyunla harla. Bu ağılı taht bir hatıra; kalbi katran, ruhu Yakut Kral'a.❞ KARGALAR SERİSİ; AHVEB, EDİN ve KASIRGAYA KANAN SAKA kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

Asuman, lise son sınıfa giden başarılı bir öğrencidir. Hayatında değer verdiği şeylerin başında; dersleri, ailesi ve bitmeyen başarıları gelmektedir. Ama Asuman'ın değer verdiği bir şey daha vardır. Biri vardır... Kalbini göğsünü dövercesine çarptırışından, onu görünce almayı unuttuğu nefeslerden ve ayaklarını yerden kesen hayalinden nefret ettiği biri vardır. Asuman biliyordur ki, nefretle aşk denilen şeyin arasında incecik bir çizgi vardır. Ve bu çizgiyi geçemeyen herkes kaybetmeye mahkumdur. "Senden nefret ediyorum." diye fısıldadığımda güldü. "Hayır." dedi aksini iddia edercesine. Dizlerini büküp eğildi ve yüzlerimizi eşitledi. "Sen beni seviyorsun." Gözlerini gözlerimden ayırmadı. "Sadece bunu, henüz kendine itiraf edemiyorsun."

Bir gün içinde hayatları altüst olan iki yabancı... Genç bir kız, bir süredir kendini iyi hissetmemektedir. Hafızasını kaybetmesinin ardından annesiyle gittiği doktor, ona yalnızca İsviçre'de tedavisi bulunan ölümcül bir hastalığa yakalandığını söyler. Aynı gün, benzer bir kaderi paylaşan gizemli bir adamla tanışır. Adam da tıpkı onun gibi, ömrünün sandığından çok daha kısa olduğunu yeni öğrenmiştir. Bu beklenmedik karşılaşma, ikisini de çılgın bir iddianın içine sürükler: "Ölmeden Önce Yapılacak 50 Şey" listesi. Fakat zaman ilerledikçe her şey daha da karmaşık bir hâl alır. Ya kız, listedeki elli şeyi aslında çoktan yaptıysa? Ya hafıza kaybı, ondan yalnızca anılarını değil; sevdiği insanları, verdiği sözleri ve belki de hayatının en büyük gerçeğini de aldıysa? Peki onları bekleyen gerçekten ölüm mü, yoksa çok daha sarsıcı bir sır mı?

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

Her başlangıcın bir sonu vardır ve açtığın her kapı sana yeni bir şans yaratır.

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.