İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

"Darcy, sen korkunç bir varlıksın." Güzel kızın dudaklarında soğuk bir tebessüm belirirken uzandı ve bir elini onun ensesine koydu. "Bu yüzden beni seviyorsun." Darius'un gözleri kızıl bir ışıkla parladı. "Haklısın." Darcy onun dudaklarına doğru fısıldarken bakışları yoğun bir arzuyla parlıyordu. Güzel görüntüsüne rağmen o içten içe korkulası bir canavardı. "Lordum, vampirler dışında hiçbir ırk yaşamayı haketmiyor. Neden hepsini yok etmiyoruz?" Darius'un işaretiyle müzisyenler enstrümanlarını çalmaya başlarken ikisi de loş ışıkların altında dans etmeye başlamıştı. Öylesine ulaşılmaz, öylesine yıkıcı duruyorlardı ki bu sahne hem büyüleyici hem de korkutucuydu. "Bu Dünya tekrardan bizim olacak. Endişe etme Darcy. Her şeyi önüne sereceğim."

"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

Bazı savaşlar cephede başlar, kalpte kaybedilir. Tümgeneral Halil Uluant'ın yegâne kızı, gazeteci Hilal Uluant, İkinci Karabağ Savaşı'nın tam ortasında sadece haber değil, hakikat arıyordu. Elinde mikrofon, yüreğinde cesaretle cepheye gittiğinde tek amacı sesi duyulmayanların sesi olmaktı. Ama attığı bir adım, onu bilinmeyen bir geçide düşürdü. Ve o geçitte, sadece toprak değildi üzerine kapanan. Geçmiş, korkular ve düşmanla yüzleşme de üstüne yığıldı. Hilal'in yolu, beklenmedik biriyle kesişti. Yasak olanla. Düşmanla. Bir kadının yalnızca hayatta kalmaya değil, inandıklarını korumaya da çalıştığı ama kalbinin bazen en doğru bildiğini bile reddettiği bir hikâye bu. Felah, Karabağ'ın sisli dağlarında yankılanan bir kimlik arayışı, bir vicdan savaşı ve düşmanın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikâyesi.

Birine güvenmenin ne demek olduğunu bilmezdim. Annemi sevdiğimi, yağmurlardan hoşlanmadığımı, Bekçi'lerden korktuğumu biliyordum ancak ona bakarken içimde uyanan hissin ne anlama geldiğini çözemiyordum.

~Kırık Bir Masal~ "O senin kızın. Adı Masal" Kelimeler, apartman koridorunda yankılanarak Demirin zihnine ardı ardına saplanan çiviler gibiydi. Elinde tuttuğu dosyaya baktı, içindeki hastane kağıtları, DNA test raporları. Sonra bakışlarını tekrar kapının eşiğinde, annesinin bacağına değil de duvara sığınmış küçük kıza çevirdi. Şok, Demirin damarlarındaki kanı dondurmuştu. Beyni duyduklarını reddetmek için çırpınıyordu ama kızın yüz hatları, kahverengi gözleri, geçmişin inkar edilemez bir yansımasıydı...

Alya Arıkan, renklere aşık ancak hayata karşı bütün beklentisini kaybetmiş bir kadındır. Giydiği çiçekli elbiselere ve sürekli yüzünde taşıdığı sahte gülümsemelere rağmen, içinde her an her şeyden vazgeçmek üzere olan bir ruhu vardır. Barbaros Dora ise... Alya'ya aşıktır. En azından Alya'nın bilmesi gereken tek şey bu olmak zorunda. ▪︎▪︎▪︎ "Bir seri katil değilsin, değil mi?" Ani sorum karşısında kaşlarını çatacak gibi olsa da kendini hemen toparlayıp aynı mimiksiz haline geri döndü. "Bir seri katile mi benziyorum?" Ellerini masanın altına aldığı için parmaklarını kontrol edememiştim. Haftalardır buna bakmayı akıl bile etmediğimi tam o an fark ettim. "Bilmem... Hiç seri katil görmedim. Evli değilsin, değil mi?" "Değilim." Dedi hiç düşünmeden, düz bir sesle. Hah... "Bu gece benimle sevişmek ister misin?" ▪︎▪︎▪︎ (+18) Hikaye sadece yetişkinlere yöneliktir. Lütfen bu uyarımı dikkate alın. 26.07.2023

Kulaklarında yankılanan fısıltıların delilik değil, bir güç olduğunu öğrendiğinizi düşünün. Sâre'nin yolu, onu sırlarla dolu Nova Mentis Akademisi'ne çıkarır. Fakat burada öğreneceği en tehlikeli şey güçleri değil, hayatı boyunca inandığı her şeyin bir yalandan ibaret olmasıdır. {Bilim kurgu fantastiği sevenler için doğru yer!} [İlk kitabı tamamlandı]

"Kime, nasıl bir kötülük yaptın da kollarıma düştün?" Büyük Cadı Avı'nda yakalanan Larina; ailesiyle birlikte yanmak üzereyken kendini yabancı bir evrende, bir yabancının kollarında bulur. Kollarına düştüğü yabancı; yıkılmış Artevi Krallığının saklı, karanlık prensi As Valor Jarlan'dan başkası değildir. Tür: Fantastik Romantik

YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! Haksız iddialar sonucunda kendi kurduğu müzik grubundan atılan Gazel, elinde avcunda kalan son parayla şehrin dışında, izbe bir apartmanda kendine bir daire tutar ancak aynı katı paylaştığı komşusu pek de hoşgörülü değildir. Tartışmalarla alevlenen arzunun ateşiyle ikisi de yanacak mıydı yoksa yeniden mi doğacaklardı? Etrafa ördükleri duvarları aşabilecekler miydi? Yeniden sevebilecekler miydi? Gazi ve eski solist, birbirilerini tamamlayabilecekler miydi? Bu hikayede geçen kurum, kuruluş ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek ile hiçbir alakası yoktur.