"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

14 Yıl önce eski sevgilisinin terk etmesiyle Moskova'ya annesinin yanına dönen Elena Natasha yıllar sonra general olan babası tarafından görevlendirilerek Türkiye gelir ve ondan aylar önce rehin alınan Kasırga adıyla Unvan kazanmış Binbaşı'yi kurtarmasını isterler,ama Elena'nin bilmediği birşey vardır 14 Yıl önce onu terk eden eski boksör sevgilisi artık rehin alınan Kasırga unvanıyla bilinen binbaşıdir... tıktok; vasely0 YouTube;kralmiralmişko (KİTAP TAMAMLANDIĞINDA DÜZENLEYECEKTİR.)

Ailesinin ölümünün ardından Nefes, Rus mafyasının gölgesine düşer. Bir gecede değişen hayatı, zorla kurulan bir evlilik ve saklanan bir varis gerçeği... Bu dünyada gerçeği öğrenmek, hayatta kalmak daha tehlikelidir.

Denize düştüğünde kedisine sarılanların;bir tatlı kaşığı gençlik, bir tatlı kaşığı hayal kırıklığı ve bir su bardağı dolusu gözyaşıyla yapılmış elmalı turtanın,yağmurlu bir doğum günü akşamı karşıdaki eve götürülen bir dilim doğum günü pastasının ve neredeyse bozulmak üzere olan bir gramofondan yükselen Bülent Ortaçgil sesinin, genç bir kadının odasında 'Bu su hiç durmaz.'diyerek ruha bürünmesinin hikayesi. Bu hikaye en çokta yalnızlığı seviyorum diyen ama hayat plağındaki şarkı bittiğinde gramofonun iğnesini kaldırması için başka bir ele ihtiyaç duyanların hikayesi. En sevdiği şarkı dört dakika on sekiz saniye sürenler, akşamüstü hep genç kalanlar, gece gelince gemisi batanlar,kitap sayfalarını kıvıranlardan nefret edenler,hayatı bir kutu hapa bağlı olanlar,hatalarıyla var olanlar,Galata'nın hemen dibindeki bir sahafta aradığı aşkı bulanlar veyahut bulduğunu anında kaybedenler üzerine üzerine bir inceleme. Ya da bir günlük sayfası.

Mira için hayat, bir hastane odasında verilen "Başınız sağ olsun" yalanıyla başladı. Altı yaşına kadar kimsesizler yurdunda büyüyen Mira Kayıp oğullarının acısı ile kavrulan varlıklı bir aile tarafından evlat edinildi. Sonra kusursuz bir hayatı oldu Mira'nın. Üniversite sınavına hazırlandığı sene karşılaştığı Barış Mira'nın parıltılı dünyasındaki tek çatlak gibiydi. Barış ile Mira'yı birbirine bağlayan şey ikisininde başka ailelerin gölgesinde büyümüş olmalarıydı. "Evlatlık" olmanın verdiği o ortak sızı aralarındaki bağı çok daha güçlü kılıyordu. Her şey Mira'nın bir gün kötü bir zamanda ıssız bir sokakta Barış'ı görmesi ile başladı. Barış, Mira'yı güvenli bir evde saklamak ister. Hikaye boyunca bu ikilinin Oryol örgütünü durdurma çabalarını okuyoruz.

❗️Yetişkin okurlar içindir. Korku ve yetişkin ögeler içermektedir.❗️ Yıllar önce; evrenler karıştı, yaşamlar birbirine savaş açtı. Beyaz ve siyah artık dengede değilken kanla bir antlaşma imzalandı, bir kehanet doğdu. Işık karanlığa bulanıp dengeyi kuracak, iki güçlü tarafın son asil kanlarının yaptığı evlilik yüzyıllık düşmanlığı ve savaşları bitirecekti. Meyra kendi sıradan dünyasında yaşayan bir sanat tarihi öğrencisiydi ve dünyada genelinde baş gösteren doğal felaketlere sebep olduğunu tahmin bile edemezdi. Çocukluğundan beri başına gelen garip olayların sebebi olan korkunç takipçi gölgenin kendisini istediğini de. Yok olmanın eşiğinde olan dünyasını ve insanlığı kurtarabilmesinin tek çözümü ona kendine ait olduğunu söyleyen o korkutucu adamla gitmekti. Yıllar önce kanla mühürlenmiş, ona deli saçması gibi gelen güçlü bir antlaşma yüzünden evlenmek zorunda olduklarını söyleyen bu adam yıllardır onu izleyen o gölgenin ta kendisiydi. Şimdi gelinin almaya gelmişti. 10.01.2021 tarihinde klavye ile buluşan ama ondan çok daha öncesinde zihnimde yaşayan bir kurgu. Wattpad yayınlanma tarihi 26.08.2021. Yeniden yayınlanma tarihi 29.06.2023.

Yetimhanede yaşarken gelen bir arama ile hastaneye gittim. Ben yazgı gerçek ailesini bulduktan bile sonra hayatı zor olan yazgı ailesini bulduktan sonra bir baş ağrısı ile hasta olduğunu öğrenen yazgı... Bu benim hikayem hikayeme hoş geldiniz!!!

Bu kitap, modern hayatın içinde sıkışıp kalmış bir ofis çalışanının, geçmişte bir Wei prensesi olarak gözlerini açmasını anlatıyor. Tabii kader buna izin verirse. Nevin, yirmi sekiz yıllık hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiştir. Beton duvarların arasında, floresan ışıkları altında çalışırken ruhunun aslında doğaya ait olduğunu bilir; fakat hayat şartları onu sevmediği bir ofiste yaşamaya mecbur bırakır. Günleri birbirinin aynı geçerken içinde büyüyen boşluk hissi giderek dayanılmaz hâle gelir. Kanlı dolunayın gökyüzünü kızıl renge boyadığı bir gece, eski bir kitapta karşılaştığı geçmiş yaşam ritüelini denemeye karar verir. Amacı yalnızca geçmişte kim olduğunu görmek değildir. Fakat ritüel gerçekleştiğinde Nevin yalnızca bir rüya görmez. Gözlerini, siyasi bir evlilik uğruna bozkıra gönderilmiş bir Wei prensesi olarak açar. Entrikalarla dolu yabancı bir obada, savaşçıların ve törelerin arasında hayatta kalmaya çalışırken tek bir amacı vardır: Hiçbir şey yapmamak! Ne evlenmek zorunda olduğu, sertliğiyle nam salmış kağanın dikkatini çekmek... Ne de karısının ve kıskanç cariyelerinin hedefi olmak istiyordu. Peki başarılı olabilecek miydi?

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

*Yetişkin içerik barındırır. *Nefretten aşka/anlaşmalı evlilik kurgusu --- "Kimi öptüğünün farkında bile değilsin," dedim üzerime tüm ağırlığıyla kapanan bedenini omuzlarından hafifçe iterek. Yüzlerimiz arasında bir nefeslik mesafeden fazlası yoktu. Aldığı her nefes benden doğuyor, aldığım her nefes ondan kopuyordu. Az önce dudaklarıma dokunan dudaklarını diliyle ıslattı ve ardından göğsü şişerek göğsüme yaslandı. Altında ezilmeye, o isteyerek üstümden kalkmadıkça son veremeyeceğimi biliyordum. Yatakla arasında kalan bedenimi kıvrandırıp yormak yerine onu ikna etmek için dudaklarımı araladım. "Sarhoşsun, farkında bile olmadan beni öptüğün için pişman olduğunu haykırdığın bir sabaha uyanmak istemiyorum." "Kim olduğunun farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" diye sorarken sarhoşluğunun izlerini taşıyan sıcak nefesi yüzümü okşadı. "Karımı öptüğümün farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" İrkilerek gözlerimi kırptım birkaç kez. Etrafta birilerinin olup olmadığını görmek için delice odaya bakındım. Kimse yoktu. Cevahir Avcıoğlu'nun beni 'karısı' olarak benliğine katmasına sebep olacağı oyunumuzun seyircilerinden hiçbiri burada değildi. Dudaklarını biraz önceki hafif baskıdan çok daha yoğun bir biçimde yeniden dudaklarıma bastırdığında zihnim binlerce soruya aynı anda yanıt aramaya başladı. Bizim dünyamızda her şey sahteydi. Her şey oyundu. Seyirciler gittiğinde perde kapanır, oyuncular birbirlerinin yanından hızla kaybolurdu. Ama şimdi ilk kez, hatta belki de son kez seyircisiz oynuyordu oyununu. Avcıoğlu'nun kurallarına kendisinden başka kimse karşı çıkamazdı. Bizim için yıkımı getirecek olan da, işte bu nedenle, bizzat kendisi olacaktı. --- '260224