birbirlerinden gizledikleri hayatlarının yeşil çimlerin üzerinde ortaya çıkacağını ikisi de bilmiyordu. "aynı yerdeyiz." [sadullahyalçın,boraçınar] ilk sado & bora kurgusu.

𝐓𝐞𝐡𝐥𝐢𝐤𝐞𝐧𝐥𝐞 𝐛𝐞𝐧𝐢 𝐝𝐚𝐠̆ı𝐭 𝐇𝐮𝐳𝐮𝐫𝐚 𝐚𝐥ı𝐬̧ı𝐤 𝐝𝐞𝐠̆𝐢𝐥𝐢𝐦

"amaci olan kiz ve amacsiz erkek"

Bir fırtına, bir öpücük Her şeyi kayabilir birbirine Bir oda, iki kişi, sen ve ben.....

Sado x Mercan Ziyankar Mahallesi'nde herkes birbirini tanır. Kimin oğlu ne iş yapıyor, kimin kızı nerede okuyor, kim kime selam verdi... Hiçbir şey gözden kaçmaz. Mercan da bu mahallenin kızıdır. Sessiz, çalışkan ve hayalleri olan bir kız. Ailesi onun okuyup meslek sahibi olmasını, iyi bir hayat kurmasını ister. Ama kalbinin kimi seçtiğini kimse sormaz. Sado ise mahallenin çocuğudur. Hayatı boyunca hiçbir şey kolay olmamıştır. Babasının öfkesiyle, yoksullukla ve insanların önyargılarıyla büyümüştür. Bir zamanlar birbirlerini çok seven iki gençti onlar. Lise koridorlarında başlayan masum bir aşk... Birlikte kurdukları hayaller... Ve onları birbirinden koparan bir ayrılık. Ama bazı aşklar kavuşamadığı için değil, vazgeçilemediği için unutulmaz. Şimdi Mercan ailesinin beklentileriyle kalbi arasında sıkışırken, Sado geçmişin cevapsız sorularıyla yaşamaktadır. Peki insan en çok neye yenilir? Ailesine mi? Kaderine mi? Yoksa hâlâ sevdiği kişiye mi? Bazen ayrılık bir seçim değildir. Bazen ayrılık, iki insanın değil, bütün dünyanın aralarına girmesidir.

sado × mert

Kadınlar yanlış adama aşık olur, erkekler doğru kadına yanlış yapar. ── ⋆⋅𖤓⋅⋆ ── Kaderin bile yan yana yazmadığı, bambaşka iki dünyaydık. Sevgiyi bile onunla öğrendim ben. Uğruna her şeyden vazgeçmeye hazır olduğum bu hikayede; günün sonunda pes edip giden o oldu. Ama öylece oturup sonsuza kadar yaralarımıza bakamayız. Az da olsa sevdi ya beni, o bile yetti.

Bazı insanlar çiçektir... Bazıları ise böğürtlen ağacı. Yaklaşırken canını yakar. Ama uzaklaştığında en çok onları özlersin. Efsu, hayatı boyunca dikenlere hiç dokunmamıştı. Sado ise dikenlerin içinde büyümüştü. Biri zenginliğin içinde sevgisizdi. Diğeri yoksulluğun içinde sevgiyi arıyordu. Aynı şehirde... Aynı gökyüzünün altında... Ama bambaşka dünyalarda yaşayan iki insanın yolu, hiç gitmemeleri gereken bir mahallede kesişti. O gün ikisi de bilmiyordu... Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları kaderin en güzel oyunudur.

Esila Cankaya × Sadullah Yalçın

Bazı bakışlar vardır,donmuş bir kalbi bile alevler içinde bırakabilir...Sado&Alina