Andoç Mahallesi'nin mutlak hâkimi Baran için hayatta tek bir kural vardır: Sadakat. Ta ki aşık olduğu kadın, Efsun, bir gece ardında hiçbir açıklama bırakmadan onu terk edene kadar. Baran o geceden sonra aynı adam olmadı. Kalbinde Efsun'a ait ne varsa gömdü; geriye yalnızca öfkesini ve unutamadığı o ihaneti bıraktı. Tam üç yıl sonra Andoç sokaklarında tek bir fısıltı dolaşmaya başladı: "Geldi... O geri geldi." Efsun, elinde tek bir valizle teyzesinin yıllardır kapalı duran evine döndüğünde, karşısında bıraktığı Baran'ı bulamadı. Karşısında artık mahallenin sözünden çıkmadığı, bakışlarında öfke taşıyan bir adam vardı. Baran onu mahalleden kovmak yerine bir anlaşma sundu. Bir yıl. Efsun, geçmişte yarım bıraktığı hesabın bedelini ödeyecek; Baran ise üç yıl boyunca içinde büyüttüğü soruların cevaplarını bulacaktı. Fakat Andoç'ta hiçbir şey göründüğü kadar basit değildi. Çünkü bazı ihanetlerin ardında söylenmemiş gerçekler, bazı dönüşlerin ardında ise yıllardır bekleyen hesaplar vardı. Ve Baran'ın bilmediği tek şey şuydu: Efsun o gece gerçekten onu terk mi etmişti?

"Zihnindeki her anı silinse bile, kalbine kazınan bir ismi unutabilir misin?"Raven için yanıt basitti: Geçmişine dair her şeyi unutmuştu, zihnine kazınan o tek isim hariç. ♣️♣️♣️ Kalbinin en derin köşesinde sakladığın adam, bir gecede ailenin katiline dönüşebilir mi? Raven için yanıt basitti: Evet. Gölgelerin içinde gizlenen kanlı bir tarikat, Raven'ın dünyasını başına yıkarken geride öyle bir yalan bıraktı ki; aşk, tek bir gecede zehirli bir nefrete dönüştü. Raven silindi, saklandı ve ant içti: Damian'ın hayatını elinden alacaktı. Damian ise hem sevdiği kadının izini bulmak hem de üzerine atılan bu masumiyet katliamının ardındaki tarikatı çökertmek zorunda. Biri intikam için bilerken bıçağını, diğeri aşkı ve masumiyeti için savaşıyor. Göründüğü gibi olmayan bir cinayet, kandırılmış bir kadın ve zamana karşı yarışan bir adam... Gerçek ortaya çıktığında, geriye kurtarılacak bir kalp kalacak mı?