brunzordie1
Yutkundum ve belli belirsiz gülümsedim. Öylece sapık gibi arkasından bakamazdım ya... Hemen gözlerimi yeniden kitapların olduğu rafa çevirdim. Buraya kadardı, gidiyordu. Ne kadar saftım ki onun da benden etkilendiğini düşünmüştüm. Bir anlığına da olsa Akut'un dünyayı gördüğü şekilde dünyayı görmüştüm.
O esnada omzuma bir el dokundu. Afallayarak arkama döndüm.
"Bu yoğunluğun içinde bir şeyler içmeye vaktin var mı... Şu an...?"