Fatih Sultan Mehmed, yıllar boyunca rüyalarında aynı yüzü gördü. Ne adını biliyordu ne de hangi zamana ait olduğunu. Sonra rüyalar sustu. İstanbul fethedildi, imparatorluk büyüdü, tarih yeniden yazıldı... Ama bazı kaderler, zamanı beklemek zorundaydı. Yüzyıllar sonra genç bir kadın, hiç ait olmadığı bir çağın kapısını araladığında, yalnızca geçmişe değil, çok daha eski bir yazgının içine düşecekti. Çünkü bazı insanlar önce rüyalara gelir. Sonra tarihe. Ve kader, mührünü bir kez vurdu mu, hiçbir zaman silinmez.

Hukuk fakültesinde okuyan Eflin,babasının ölümünden sonra annesiyle birlikte ayakta kalmaya çalışırken okul masraflarını karşılayabilmek için bir barda çalışmaya başlar. Başlarda tek düşündüğü dersleri, annesi ve bir gün kuracağı hayatıdır. Ta ki patronuyla arasındaki sınırlar yavaş yavaş ortadan kalkana kadar... Bir süre sonra telefonuna kimden geldiğini bilmediği mesajlar düşmeye başlar. Onu tanıyan, zaaflarını bilen ve söyleyemediklerini kelimelere döken birinden... Eflin, bu gizemli yabancının kim olduğunu çözmeye çalışırken çalıştığı barda da patronuyla arasındaki yakınlık giderek farklı bir hâl alır. Biri ona her gün biraz daha yaklaşırken, diğeri geceleri telefonunun ekranında beliriyordur. Ama bilmediği bir şey vardır. Bazı insanlar hayatınıza iki farklı şekilde girer. Ve bazen, aradığınız cevap en başından beri gözünüzün önündedir. +90***: Sıkı giyinmelisin küçüğüm. Bu aylar senin hasta olma mevsimlerin:)