Dönem Kurgusu 🌾 +18 vardır "Cihangir'im," dedi Sümbül Hanım, sesindeki o anaç ama otoriter tonla. "Hayırdır oğul? Yüzün solar, aklın başka yerde eğleşir gibisin." Cihangir elindeki çatalı yavaşça bıraktı. Derin bir nefes aldı. Annesine, Baran'a ve Elif'e baktı. "Tarlada bir sıkıntı yok ana," dedi sesi tok bir şekilde. "Ancak benim gönlümde bir yangın var. Bugün çeşme başında bir kız gördüm. Uzun sarı saçları, yeşil gözleri var. Adı Narin'miş. Fatma Ana'nın kızıymış." Sümbül Hanım'ın gözleri fal taşı gibi açıldı. Elif heyecanla yerinde dikleşti, Baran ise abisine gülümseyerek baktı. Sümbül Hanım sevinçten havalara uçacak gibi oldu! "Hele şükür!" dedi Sümbül Hanım ellerini dizine vurarak. "Koca Şahan konağı bir geline hasretti! Kimdir, necidir hemen haber salalım, araştıralım görelim bakalım o narin kızı!"

Cemre; 2019 da tiktok çekseydik ünlü olurduk dimi knk Cemre; Bak benim adım Cemre seninki Yaren Cemre; Keşke çekseymişiz ya Cemre; Yaşadığımız hayatın sefilliğine bak amk Çevrimiçi... Barçın; Ne anlatıyorsun? Barçın; ne tiktoku?

Siz; Programda kabak çorbası yazıyordu 0541; Evet? Siz; O işkembe çorbası oldu bol tereyağlı 0541; Maşallah Siz; Ee sonra tavuklu salata yazıyordu 0541; Evet? Siz; Anam babam usulu İskender oldu 0541; Bravo gerçekten obez olduğunda ki obezsin ozaman görüşürüz Siz; Görüşüyoruz zaten? Siz; Hem sonra ayran yazıyordu 0541; 2 litre kola mı oldu? Siz; HAYIR AYRAN OLARAK KALDI O TOK TUTAR İŞTE 0541; Olmaz kabul etmiyorum en azından 1 litre kola olsaydı o canım .... 2026 Mayıs Ayı itibari; Genel Kurgu; 1. Sıra🥇 Texting; 8. Sıra🏅 Genç Kurgu; 25. Sıra🎖️

Öznur: hayalimde nasıl bir tip olarak canlanıyorsun biliyor musun? Öznur: çok bilmiş, monster notebook yazılı çantası ensesine kadar yapışık metroya binmek için en önde bekleyen gözlüklü max 1.70 boylarında çocuk. 05**: beni ifşalaman hiç hoş değil. Başlangıç tarihi: 02.09.2022 Bitiş: 19.02.2023 CHERRYBERRYMANGO.

Doğdum doğalı inatçılık kanımda vardı. Bir şeyi söke söke öğrenirdim . Tüm hayatımın yalan olduğunu, gerçek ailemin varlığını öğrendiğimde beni kimse tutamaz. Kim olduğumu öğrenecektim. Öyle yada böyle. Bu düğüm çözülecekti..

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

Zorbalık mağduru olan lise son sınıf öğrencisi Almira, okulundaki kızlar tarafından merdivenlerden itilmesinin ardından yeni bir okula geçmeye karar verir. Gittiği yer, ülkenin en zengin ailelerinin çocuklarının eğitim gördüğü son derece seçkin bir akademidir. Dışlanmamak ve yeniden hedef olmamak için zengin olduğu yalanını söyler. Ancak Almira'nın henüz fark etmediği bir gerçek vardır: Seçkinler Akademisi'nde fakirler değil, yalancılar sevilmez. Bir gün, öğrencilerin sırlarını ifşa eden gizemli bir uygulamadan mesaj alır. Ve o anda anlar ki, sadece arkadaşlarından değil , yalanlarını tüm okuldan saklamak zorundadır. *** Sırlarınızı saklamak uğruna söylediğiniz yalanlar ve onları ebelemek için kuytularda bekleyen şeytanlar.

❝Derler ki; çalınan hayatını daima hatırla, intikamın alevlerini soyunla harla. Bu ağılı taht bir hatıra; kalbi katran, ruhu Yakut Kral'a.❞ KARGALAR SERİSİ; AHVEB, EDİN ve KASIRGAYA KANAN SAKA kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.

"Bazı zincirler kanla kırılır. Bazı lanetler aşkla." Bin yıl önce tanrıların soyundan gelen bir savaş prensi, kardeşinin ihanetiyle lanetlendi. Gücünü değil, adını unuttular. Ama küllerin altındaki ateş, asla tamamen sönmezdi. Lyra, annesini kraliyet cellatlarına kurban vermiş genç bir cadı. Kaçarken sığındığı karanlık mağarada, kanıyla eski bir laneti uyandırdı. Uyandırdığı şey ise bir adam değildi , bir efsaneydi. Zincirlerle mühürlenmiş, gözleri külleri andıran bir tanrı: Azeron. Soyuna nefret kusan Lyra, bu adamdan tiksinmeli... Ama kalbi nefreti her zaman taşıyamaz.