(Yoğun yetişkin içerikli sahneler barındırır. Bunu göz önünde bulundurarak okumaya başlayın lütfen.) Güz, babasının kanlı dünyasını bir oyun parkı sanıyordu. Kurallar onun için değil, başkaları içindi. Ancak babasının sabrı tükenmişti ve Güz'ün dünyasına tek bir kural koydu: Araf. Araf, soğuk bir gölge gibi Güz'ün peşindeyken, aralarındaki duvarlar arzunun sıcaklığıyla erimeye başladı. Ama bu gizli aşkın bir bedeli vardı: Bir bebek. Mafya Kızı/Koruma/Gizli İlişki/Beklenmedik Hamilelik Kapak: @Aysima29

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

"Bazı geceler sadece sarhoş etmez, hayatını da değiştirir. Ecem Kutal için o gece bir hatadan fazlasıydı. Yıllardır onu kız kardeşi gibi gören Aras Duha Akar, bir gecenin ardından kalbinin en büyük zaafıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Fakat bastırılmış duygular ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Bir sarhoş gecesi... Bir yasak his... Ve geri dönüşü olmayan bir başlangıç."

[ TAMAMLANDI ] #ÂSKERİ KURGU Sarmaşık, savaşın ortasında filizlenen ama kökü acıya uzanan bir hikâye. Kurşunların susturamadığı sırlar, emirlere sığmayan duygular ve kaçtıkça daha da saran bir bağ... Bazı aşklar kurtarmaz. Bazıları sarmaşık gibi boğar. 💋 "Sikimişim her şeyi!" diye haykırdı yüzüme doğru. "Az önce o siktimin herifi aklımı kurcalarken bile kabul etmediğim şeyleri... sen giderken, seni kaybetme korkusu bana hatırlattı!" Sesi titriyordu ama geri adım atmıyordu. Yüzü yüzüme o kadar yakındı ki, burunlarımız neredeyse birbirine değiyordu. "Anlıyor musun?" "Seni seviyorum ulan! Deli gibi aşığım!" Beni hafifçe sarsarken gözleri gözlerime kilitlenmişti. "O bir çift bal rengi gözünü gördüğüm an anladım sana tutulduğumu!" diye devam etti. Nutkum tutulmuş bir halde ona bakakaldım. "Yaz kafana bunu, Hare Yaman..." dedi, sesi bir an daha da sertleşerek. "O soyadın Yıldırım olmadan vazgeçmem senden. Ölüm gelse, ecel gelse... yine de alamaz seni benden." 💋 Başlama tarihi; 30.01.2026 Bitiş tarihi; 12.05.2026

Ölüm sevmezdi serçe , kan sevmezdi nefret sevmezdi , unutmayı veda etmeyi sevmezdi. Neyi sevmediyse serildi önüne bir bir , önce kendisi gitti bedeninden ardından annesi , sonra ruhu geçmişi çocukluğu ve belkide geleceği. Elinde bir tek o kaldı , zihninin içinde dolanan ses . " Demir kafa " diyen çocukluğunun sesi. Ormanda tanık olduğu cinayetten sonra herşeyin biteceğini sandı , belki satılacaktı belki de sahiden öldürülecek , fakat bunların ikisi de olmadı , Feride ; gözlerinde en korktuğu şeye sahip adamın esiri oldu , hem mecazi hem gerçek anlamda. Hep derdi " Ben senin Okyanuslarında boğulmayacağım , ama sen benim ormanlarımda kaybolacaksın" diye , oldu. Kaybolmaktan korkan adamı, ormanlarında yolunu kaybettirdi , peki sözü gerçekten yaşanacak mıydı? Adamın okyanuslarında hayatta kalabilecek miydi? Kader ipi onları nereye sürükleyecekti? Yazgı onlara ne yazacaktı? Feride , eski Ferideyi bulabilecek miydi? ༺═────────❦────────═༻ " Hmm , inanmalı mıyım?" yine aynı ses tonunu kullanmaya başladığında kaslarımın gerilediğini bütün bedenimin uyuştuğunu hissediyordum " inanmak istemiyorsan sana kalmış birşey bu beni il-" dudakları bir anda dudaklarıma indiğinde sözlerim yarıda kesilmişti , nefesi nefesime karışacak kadar yakınımdayken "inandır beni serçe " diyerek gözleri dudaklarıma inmişti, hemen ardından tekrar gözlerimle buluştuğunda " beni inandır ki o herif karşıma çıktığında öldürmeden durabileyim , beni inandır ki gördüğümde sana bakan gözlerini oymak zorunda kalmayayım ve yine beni inandır ki ...sana dokunmaya kalkan ellerinin parmaklarını tek tek kesip o herifin götüne sokmayayım " diyerek fısıldadığında ensemden aşağı inen soğuk teri hissediyordum, söyledikleri fazla saplantılı biri olduğunu gösteriyordu sanki , üstelik bunları benim yüzümden yapmak istemesi fazla geriyordu.

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

❝Kalbindeki taşa dikkat et prens, çünkü aşk onu eritecek.❞ Aramızda kalsın ama senden nefret ediyorum. 𝑪𝑨𝑴𝑫𝑨𝑵 𝑲𝑨𝑳𝑷𝑳𝑬𝑹 serisi 1. kitabıdır.