KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

(Yaş farkı bulunacaktır, yazım yanlışları olabilir. ) Siz: Beyefendi iyi misiniz? Siz: Ne diye kapıma çiçek yollayıp duruyorsunuz? Bu on oldu! On! Ve hepsini çöpe attım hayır bari yolluyorsunuz ne diye kasımpatı? Papatya yollayın...

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

Karaca Mahallesi'ndeki Lizya Asım'a platoniktir. Bir gecelik bir hatayla Lizya hamile kalır. Asım'a söyler. Ancak Asım böyle bir sorumluluğu kabul etmek istemez ve Lizya'ya bebeği aldırmasını söyler. Lizya ne yapacağını bilemezken Asımın abisi Tugay Lizya'ya sahip çıkar. ✈️ "Ben sensiz sensedim Liz."

-Kapalı olman umrumda bile değil.Ve ya nasıl giyindiğin ya da nasıl düşündüğün.. -Şey.. Konuşmama fırsat bile vermedi.Bana bir anda sarılmaya başladı.Onun bu kokusu..beni benden alan.İçime huzur dolduğunu hissettiğim anlardan biri iste..Hep sarilsa bana boyle keşke... -Sen hala anlamadın mı benim kalbimdeki yerini?Sen hala anlamadin mi onlardan farklı olduğunu? Sen benim kalbimin baş köşesine hatta tamamına sahipsin.. Ben seni cok seviyorum küçük cadı..Seninde beni sevdiğini biliyorum çünkü bunu hissediyorum.Dilin söylemese de kalbin bunu söylüyor.Tıpkı suan çok hızlı atan kalbin gibi.. Beni çok iyi tanıyor..hem de çok iyi -Dilin söylemese de olur.Ben biliyorum beni sevdiğini -Seni tüm kalbimle..tüm utangacligimla..tüm kıskanç duygularimla..nefretimle,sefkatimle,askimla,ofkemle seviyorum..Ben seni bütün duygularimla seviyorum.. Şaşkın gözlerle baktı. -Sen ne dedin ? -Söyletme iste birdaha.Seni çok seviyorum iste bunu anla sadece..kazı beynine bunu sen sadece benim öküzüm olabilirsin.

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.

Hayatta hiçbir şey tesadüf değildir. Tesadüf değil, tevafuk vardır. İki kişi. İki kırık kalp. Biri kadın biri erkek. Birbirlerini hiç tanımayan bu ikilinin yolları Düşler Sokağında birleşirse n'olur? Ya düşleri gerçek olur ya da hayal kırıklığı ile sonuçlanır. Gerçek hayatları Düşler Sokağına zıt bu iki kişinin maceraları Düşler Sokağı No 7/24'te. Sıcacık bir sokak, dayanışma içinde yaşayan insanlar. Unutulan komşuluk dostluk ilişkileri hepsi Düşler Sokağında. Kahramanlarımızın yaşamaya başladıkları sokak gibi sıcacık bir aşk masalı başlıyor. Yine klişeden uzak yine gerçek aşkı, kara sevdayı anlatan bir hikaye. Aslında her şey bittiği yerden başlar denir ama her şey bu sıcak sokakta başlıyor. DÜŞLER SOKAĞI!

Bu hikaye gerçek kişiler, olaylar ve mekanlar içermektedir. Mesleki gizlilikten ötürü isimlerde ufak kelime oyunları yapılmıştır. Lütfen okurken sadece kurgu gözüyle değil, yaşanmış olay örgüsüne bakın. Hikayenin çıkış noktası ilk bölümdedir. Keyifli okumalar... * Burası ne han ne de saray... Burası öfkeyle kederin, neşeyle hasretin yaşandığı zalim Hakkâri Dağları. Yaşamak için öldürmeye mahkûm olan yer. Bana anlat diyorlar, neresini anlatayım? Çeltik Dibini mi, Kerem Deresini mi, Şem dillisini mi? Yoksa mermi ile selamlaşıp silahla kucaklaştığım yerleri mi anlatayım? Dedim ya, burası zalim Hakkâri Dağları. Burada hata bir kez yapılır. Kanla yazılır, canla ödenir. Ben Kurmay Yüzbaşı Olcay Karahanlı. Türk Milletine göre kahraman, aileme göre şehit olacağım bir bölgede vatani görevimi yapmaktayım. Hakkari... Kanla sulanmış yeryüzünü gizlemek için sisle kaplanmış gökyüzüne sahip olan şehir. Doğup, büyüdüğüm Trakya'nın aksine, dört tarafım dağlarla çevrilmiş bir yerde nefes alıyorum. Ölümle yaşam arasındaki pamuk ipliğinin üzerinde ustaca ilerliyorum. Kopup kopmayacağı Allah'tan, ne zaman kopacağıysa düşmanın namlusunun ucundan... Şehadet serisinin ilk kitabıdır.

Asker & Eski Asker Mira, ailesinin trajik ölümünden kendini sorumlu tutarak ağır bir psikolojik yükün altına girmiş, bu acıya bir daha dayanamayacağını düşündüğü için çok sevdiği askerlik görevini bile bırakmış, hayattan elini eteğini çekmiştir. Geri dönüp dönmeyeceği ise büyük bir muammadır. Ancak yıllar sonra, babasının gizemli bir telefon konuşmasına kulak misafiri olmasıyla Mira'nın içine bastırdığı her şey yeniden alevlenir. İçinde filizlenen intikam arzusu, onu geçmişin karanlık sırlarını araştırmaya iter. Gerçek, korkunç bir patlamayla sonuçlanan uçak kazasında saklıdır: Olay yerinde bulunan üç ceset, sıradan kurbanlar değil, terörist bir örgütün üyeleridir ve hatta içlerinden biri, tehlikeli bir isim olan Omar'ın kardeşidir. Asıl şok edici olan ise, bu kişilerin kurduğu tuzağa aslında kendilerinin düşmüş olmasıdır. Bu keşif, Mira'nın intikam yolculuğunu başlatır. İntikam ateşiyle karıştığı bir baloda olaylar kontrolden çıkar. Mira, duygusal bir karmaşa yaşayarak Omar'ı yakalama noktasına gelmişken, ansızın ortaya çıkan bir "habersiz baskın" tüm dengeleri altüst eder ve ortalık daha da karışır. Fakat asıl dönüm noktası, babasının yaşadığı şok edici hafıza kaybıdır. Bu olay, Mira'yı hayatındaki birçok gerçekle yüzleşmeye zorlar. Artık hiçbir şey göründüğü gibi değildir. ••• "Koskocaman uçak patladı lan!" Dedi. Ağzından çıkan her kelime birer öfkeyle kalkan trenin yoldan çıkışıydı onun için. "Koskocaman bir uçak patladı ama sadece bir kişi öldü!"