Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

"Bazen,hiç var olmamış ve hatırlanmayan insanlar gerçektir.Yalnızca bir zaman arasına sıkışmış olabilirler." Zaman arasına sıkışmamaya dikkat edin. Herkesin normal olarak bildiği bir lisede hiç var olmamış insanları hatırlayan öğretmenlerin olması kimsenin ilgisini çekmez.Her zamanki gibi okuluna giden Umay,bir anda kendini 1980'li yıllarda öğretmenlerinin öğrenci olduğu zamanda bulur.Bir büyü sonucu zamanlar arası sıkışmıştır ve büyüyü bozup hiç var olmayan hatırlananları kurtarması için yanlız bir haftası vardır.

Sosyal Medyanın Yetiştirdiği Bir Kızın Osmanlı'ya Yolculuğu... Osmanlı aşığı Hafsa ilk teravih gecesi beklenmedik şekilde kendisini Osmanlı'da bulur. 21. yüzyıla ait olduğu her halinden belli olan kız, bilmecelerle dolu bir ihtiyardan eve dönüş yolunu öğrenmeye çalışırken birde Osmanlıca kelimeleri karıştırarak mahallenin gözde imamıyla "yanlışlıkla" evlendiğini fark eder Ve artık evinin neresi olduğunu kendisi dahi bilmiyordur. Reklam veya tanıtım yapmayın #1 Osmanlı #1 zaman

"Bazı insanlar yanlış zamanda doğmaz; doğru kişiye ulaşmak için zamanın dışına savrulur." Bir gün ansızın kendinizi Osmanlı'nın merkezinde bulsaydınız, yapacağınız ilk şey ne olurdu?

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.