Mine ve Efe'nin No 26 ile başlayan hikayeleri daire 7 ile devam ediyor. Kardelen Sokak, No 26, daireye de hikayelerinin başlandığı adresi. Mine'nin acıları ve umutları daire 7'nin duvarları arasında dolaşırken, birlikte yazacakları yeni hikaye onların milatımı olacak yoksa bu 4 duvar arasındaki her bir hatıra Yollarına engel mi çıkacak? daireye diye Hoş geldiniz nokta burada misafir değil, ev sahibisiniz...

Bu hikaya çok güzel olucak

2 çocuğun ailelerini bulma çabaları

Kendim Yazdım... Kara büyüüü....

Merhabaa!!! Beyaz kavampir serisinin 10. kitabı Kara Kedi'yi okumanız için buraya aktaracağımm... Lütfen bana destek olmak için oy vermeyi unutmayınn... Hepinize iyi okumalar dilerim!

Luk, Lusi ve arkadaşları. Verdikleri onca mücadeleden sonra zafer kazandılar. Her şey mükemmeldi. Sonunda o emekler, o göz yaşları, uğruna savaştıkları her şey... Bunu başarmışlardı. Sevinçle eve döndüler. Aileleri ile kucaklaştılar kimse bilmiyordu ki bu sadece kısıtlı süreli... Luk ve Lusi uyandıklarında ne arkadaşları etraftaydı ne de ailesi. Her şey yeniden başlıyordu. Çok büyük bir hata yapmışlardı. Gözden kaçırdıkları ufacık bir detay her şeye mal olmuştu. Luk ve Lusi her şeyi yoluna koyabilecek mi? Yoksa orada burada umutsuzca koşturup en sonunda birbirlerini de mi kaybedecekler?Göreceğiz... (Kendim yazıyorum) ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Her Şey Başa Sarmıştı. Yine.

KİTAPDAN BAKARAK YAZIYORUM! Kendim KURGULAMADIM birdenbire aileleri ortadan yok olan ve bu yüzden kimsesizler okulunda yatılı öğrenci olmak zorunda kalan iki kahramanın maceraları

Bu serinin 2.kitabından bakarak yazıyorum

BAZI ŞEYLER GÖRÜNDÜĞÜNDEN ÇOK FARKLIDIR Eğer vampirlerin bir film efsanesi olduğuna inanıyorsanız bu kitabı okumadan kapatın. Şayet içinizde gerçek olduklarına dair azıcık bir kırpıntı varsa bile bu kitabı okuyun. Büyükler, dünyada bir tek insanların yaşadığını zannediyor. Bu yüzden, vampir gördüğünüzü söylerseniz size inanmazlar, hatta en sevdiğiniz şey üzerine yemin etseniz de durum değişmez. Hele bir de beyaz kanatlı vampir gördüğünüz konusunda ısrarcı olursanız işte o zaman hapı yuttunuz demektir. Soluğu bir psikoloğun karanlık odasında, karşınızda sürekli esneyen bir adamın veya sürekli saçıyla oynayan bir kadının bezgin bakışları eşliğinde, göz kapaklarınızın kapanmasına mani olmaya çalışarak geçireceksiniz demektir. Aslına bakacak olursak büyüklerin bu gerçeği gizlemeleri kadar doğal bir şey olmaz, çünkü vampirlerin bir kısmı korkunç olmasa bile büyük bir bölümü korkunçtur. İsmim Luk Bartın, 13 yaşındayım. Geçen aya kadar Norveç'in en doğusunda, çoğunlukla fakir insanların yaşadığı büyük bir şehirde yaşıyordum, ta ki bir gün başıma korkunç bir olay gelene kadar. Sıradan bir gündü. Okul çıkış saati çoktan geçmişti. Çocuklarını almaya gelen büyüklerin telaşları bitmiş, yerini derin bir sessizliğe bırakmıştı. Saatlerce okulun kapısında dikilip annemin gelmesini bekledim ama gelmedi. İlk başlarda çikolata fabrikasında işlerin yoğun olduğunu ve mesaiye kaldığını düşünmüştüm ama öyle olmadığı ortaya çıktı. Başına kötü bir şeyler geldiği kesindi. Okul Müdürü Bay Hansın durumu fark etmiş olmalı ki, ağır adımlarla yanıma gelip tepemde dikildikten sonra tok bir sesle: "Benimle gel evlat!" demişti. Kapıdaki tabelada "ENLEY KARAKOLU" yazan bir yerden içeri girmiş, kocaman göbeğini kaldırmakta zorlanan siyah deri montlu, mavi renkli gömleği olan ve gömleğinin cebinden