" Unuttun mu? " diye fısıldadı, sessizce. " Ne çabuk unuttun, 5 yaşındaki Gökdeniz Demir Seçkin'i ? " diye kükredi. " Sen; acısın, kinsin, nefretsin. Kimse seni değiştiremez. Sen yaşanılanı hak etmeyecek ama her zerresinde acı çekerek yaşayan bir erkek çocuğusun, daima böyle kalacaksın. " " Geçmişin asla peşini bırakmayacak. Sayın Gökdeniz Demir SEÇKİN. "

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Her şey,bir erkeğin hapşırmasıyla ve benim"Çok yaşa!"diye bağırmamla başladı...