Ölmek böyle bir his miydi? Kulaklarımın içinde uğuldayan korna sesi hâlâ dinmemişti. Burnuma keskin bir yanık kokusu doluyor, bedenimin her yanı sanki görünmez bir ağırlığın altında eziliyordu. Gözlerimi açmak istedim ama kirpiklerim birbirine yapışmış gibiydi. Son hatırladığım şey... Yağmur. Direksiyonun üzerine düşen damlalar. Elimde tuttuğum roman. Kırmızı ışıkta durduğumu sanırken sağ taraftan üzerime doğru gelen farlar... Ve ardından... Çarpışma.

2026 senesinde normal hayat süren bir kızdım. Telefon ekranından yayılan loş ışık, odanın karanlığını tek başına aydınlatıyordu. "Bir bölüm daha..." Genç kız, gözlerinin altındaki mor halkalara rağmen otome oyununu kapatmaya niyetli değildi. Final rotasına gelmişti. Oyunun adı "KIRMIZI TAHTIN LANETİ" idi. Prensler, şövalyeler, entrikalar... Ve herkesin nefret ettiği tek bir kadın. Lady Seraphina Vesper. Oyundaki en güzel kadın... Ve en zalim olanı.Nerden bilebilirdim ki sadece bir oyun karakteri olab bu kadının kaderimi değiştireceğini.

Gözlerini açtığında yazdığı kötü karakterin bedeninde uyanan Esra büyük bir şok içerisindedir ve ne yapacağını bilemez. Bildiği tek şey hayatta kalmakta ısrarcı olduğudur. Bir yazılım mühendisi ve cerrahın kızı olan Esra, Gizelle Kaylan'dan daha zeki ve bilgili olduğuna emindir. Ölmemek için zekasını ve bildiklerini kullanmakta çekinmeyecektir, ancak yazdığı kısımın sonuna geldiğinde ne olacak?

Gözlerini açtığında artık kendi dünyasında değildir. En sevdiği kitapta, Karanlık Sırlar romanında uyanmıştır. Ancak bir problem vardır. Uyandığı beden... Leydi Alina da Luxen 'in bedenidir. Karanlık Sırlar Romanının kötü karakteri... Karanlığın Prensesi ve Britanya Krallığının sonunu getirecek o kişidir. Kaderini kabullenmeyip değiştirmeye çalıştığı bu macera dolu yolculuğu merak ediyorsanız... Yolculuğa 1.Bölümden okumaya başlayarak Alina 'ya eşlik edebilirsiniz.

Bir romanda yeniden doğdunuz ama siz sonunda ölen kadın karaktersiniz, zalim ve iğrenç bir kişiliğiniz var. Peki ya her şey göründüğü gibi değilse? Bir kötü düşünün, aslında sadece bir masum. Bir iyi düşünün, aslında o bir suçlu... Her cümlesinde zort oldum diyeceğiniz ve bol bol kapak çekeceğiniz bir maceraya hazır olun. Dili çok uzun olanların dilini kopartan, intikamsa alayına intikam diyen ve bir adet kafayı yemiş Düşes. Ha bu arada zalim olduğunu da eklemiş mıydım? Kendini çok zeki sanan ama aslında egoistliğinden her şeyi yanlış anlayan ve evet doğru duydunuz veliaht olmayan bir Prens. (Aşırı asabımı bozduğu için başına bir sürü iş açacağım doğrudur.) Kızına zorbalığın daniskasını yapan, evlat olsa sevilmez ve gerçek hayatta görsen ağzını burnunu yamultacağın bir adet Dük. Mükemmelliği her efsaneye yansımış, güçlü mü güçlü, güzel mi güzel bir Ana karakter! Ancak ana karakter o mu acaba? Yoksa benim zalim mi zalim Düşesim mi? İlk bölümler kabul biraz sıkıcı ancak kitap sonradan daha iyi oluyor. Benim kitabım diye demiyorum, canım kendim çok güzel yazıyorum be... Çeviri bir novel değildir sadece kendi kafama göre yazdıklarımdan ibarettir :) Bölümlerin şimdilik az olduğuna bakmayın yazar canlarım, her bölüm en az 5000 kelimeden oluşuyor. #1 Zevkli 14.04.24 (ilk birinciliğim kesin sesinizi zevkli diye de etiket olur Alla Alla!) #1 Efsane 18.10.25

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....