Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

*WATTYS 2023 KAZANANI* Eski hayatından kaçıp onu terk etmeye hazırlanan erkek arkadaşıyla beraber İstanbul'a taşınan Yasemin Altan'ın yolu Bağ Bozumu adlı bir antikacıya düşer. Antikacıda çalışan, dikkat çekici genç adam ona hayatını değiştirecek bir armağan verir. Yasemin, bu armağanı kabul ettiği andan itibaren karanlık bir yola girer. Yeni taşındığı bu şehirde artık elinde yalnızca derin bir trajedi, taze bir kalp kırıklığı ve geri dönülemez bir gücü vardır. "Hediyenize çok iyi bakmalısınız, o artık size ait.'' Kara Ayna'nın size göstereceklerine hazır olun... Başlama Tarihi : 03.06.2022 Bitiş Tarihi: 03.02.2023 *** 👀🖤Tüm kitapçı ve online sitelerde!

Bazı çocuklar baharı beklemez. Onlar, kışın açan bir kardelen gibi, ayazın ortasında büyümek zorunda kalır. Kader ise en çok, çiçek olmayı hak edenleri kökünden koparmayı sever... *** Takvim yaprakları, eski ve solgun duvarlarda ucu koptu kopacak gibi sallanırken tek bir tarihi gösteriyordu. Seneler evvel iki silah arkadaşının katıldığı bir görev, onları felakete sürüklemiş; aynı gün iki küçük çocuğu da ailesiz bırakmıştı. O günden sonra isimleri devlet kayıtlarında ölü olarak geçen bu iki çocuk, babalarının onlara bıraktığı karanlık mirastan kaçamayacak; kader, yıllar sonra onları aynı ağın içine bir kez daha düşürecekti. Fakat bu kez düşüş, sonları değil... birbirlerine giden yolları olacaktı.

(+18 içerik bulunmaktadır!) "Benim dokunduğum her gül soluyor," dedi. Sesinde öyle bir kesinlik vardı ki sanki şimdiye kadar dokunduğu her şeyin sonunu kendi elleriyle yazmıştı. Bakışları saçlarıma kaydı. Kızıl tellerimin arasından geçip gözlerimde durdu. Dudaklarının kenarında belli belirsiz, ne anlama geldiğini çözemediğim bir tebessüm belirdi. "Senin gibi bir kızıl goncayı koklamaya bile korkuyor insan." Başımı hafifçe eğdim. "Gülleri solduruyormuşsun," dedim engellemeyediğim karanlık bir sesle. "Kendin söyledin. Ben kızıl bir goncayım." "Benim kızıl goncam mı olamak istiyorsun?" İçimden acı bir kahkaha geçti. Hayır. Ben kendimi dikenli bir güldüm. Ve ben, o dikenleri kimin için sakladığımı biliyordum. Ve asıl tehlikeli olan da buydu. Çünkü onun bilmediği bir şey vardı. Ben onun dokunacağı gonca değildim. Ben, onu kendime yaklaştırmak için açan çiçektim. Ve bir insanı öldürmenin en kolay yolu bazen tetiğe basmak değildi. Önce kendini ona koklatırdın. Sonra köklerini onun kalbine salardın. Gözlerinin içine baktım. Ne düşünüyordum? Ona ne kadar yaklaşacağımı. Onu ne kadar kendime bağlayacağımı. Ve seni solduracak kişinin gerçekten o olup olmadığını. İçimden geçen tek bir cümle vardı: Bakalım Bora Yaman... Bu hikâyede kimi kim solduracak?