"Sadece bir oyundu başta, canımı bu kadar yakacağını nasıl tahmin edebilirdim ki?" Teoman'ın kendi çıkarları için başlattığı oyun ikisini de çıkmaz bir yola sürükler. Aşk onları kurtarır mıydı yoksa yakar mıydı?

Daha 17 evreninde, 2. bölümün bittiği yerde bizim hikayemiz başlıyor.

Beni şaşırttın." Dedi Teoman Deniz kaşlarını çattı "Derken?" Sesi hafif sert çıkmıştı ama kaba değildi. Teoman o alaycı sırıtmasını asla bırakmadı. "Senin gibi bir asi kız bu okula gelmezdi. Yanılıyor muyum özgürlük abidesi?" Bakışları alaycı ve biraz da dalgacıydı. Onu zorbalamıyordu aksine denizin ona bulaşmasını istiyordu. Deniz derin nefes verdi ve Teoman'a bir adım attı. "Okula geldim,evet! Belkide sizin bu zenginlik abidesi hayatınızı yıkmaya gelmişimdir." Bakışları meydan okuyucuydu. Deniz her zaman böyleydi. Eser geçerdi. Teoman alaycı bir bakış attı asla bu tavrından vazgeçmezdi ama denize bakışları farklıydı. Ellerini iki yana açtı ve denizin gözlerine baktı. "Bu kollar yıkılmayı bekliyor asi. Haberin olsun;)" Bu lafı ile deniz kaşlarını çatıp sinirle arkasını döndü ve yürüdü. Teoman sırıtıyordu. Ama barışın denizin yanına geldiğini görene kadar sürmüştü Bunu takmak istemedi ama eli sertleşmişti. Yanına gelen sılayı bile görmedi gözü bakışları sadece barış ile konuşan denizdeydi. Deniz ise ona sanki özellikle bakmıyor gibiydi. Bu işe Teoman'ı daha da çekiyordu derine. Derine derine. Belki de en karanlığa. Belki en aydınlığa. ~~~~ Teoden kurgusu sizlerle

"Onları ayırdıktan sonra bir daha beni çekmek zorunda kalmazsın." Karşısındaki kızın hâlâ şüpheyle kendisine baktığını gördüğünde sırıtışı büyüdü. "Sana hep istesiğin o özgürlük fırsatını veriyorum işte." Uzattığı elini işaret etti bu sefer bakışlarıyla, en sonunda büyük bir oflama aldı ama aynı zamanda havadaki elini tuttu kız. "Bu planın tutacağına şüphelerim var ama senden kurtulma şansını elimin tersiyle itemeyeceğim." "Anlaştık."