Babanızın sizi tanımadığınız bir adama para uğruna sattığını düşünün. Sevdiğiniz adam olmasına rağmen herhangi bir yabancıyla evleniyorsunuz. Sizin herhangi bir yabancı olarak atlandırdığınız kocanız sizi dört senedir uzaktan seven bir mafya lideri. *Dikkat yüksek dozda ters köşe içerir*

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

Açelya Akay Bozkurt "yalan söylemekten nefret ettiğimi biliyorsun" "Duygularımı işime katmam merak etme" "Saha görevine gelmeyi bıraktım ölsem çıkmam sahaya" ... "Ben Deniz Alkan" "Öldürecek misiniz? Lan ben aşık olunca mi?" "Tamam kabul sahaya çıkıyorum" Nermin Akgün-Bu kız çok mu zeki yoksa sadece aptal mı anlayamıyorum İz teşkilatının en iyi ajanlarından biri olan Açelya ailesinin intikamı için seneler sonra saha görevine çıkmayı kabul eder ancak görevde baş düşmanı Atlas her anlamda kafasını karıştırmaktadır. İki kimlik değiştiren insan ve açığa çıkacak olan sırlar. Bu kurgu Açelya Akay Bozkurt'un hikayesidir. "Gözler yalan söylemez Açelya." "Gözlerim ne söylüyor bilmiyorum ama beynim seni öldürmemi söylüyor Atlas." "Çok yazık gözler kalbin aynası malesef. Şu anda kalbin ne diyor biliyor musun?" Kafamı salladım Atlas ve saçmalıklarıydı, yine. "Atlas organlarım ne diyor umrumda bile değil ama bileklerim beni zincirlediğin için burdan gitmek istiyor." "Beni seviyorsun." "Senden nefret ediyorum." "Ben seviyorum." "Teşekkürler o zaman çöz beni." "Çözersem öldürürsün ama beni." Haklıydı bileklerimi çözdüğü, ellerimi serbest bıraktığı gibi onu boğacak veya tokamı ona saplayacaktım.

Kim Yu Ju; hissetmeyi ne kadar istediğini sadece kendisi biliyordu. Sakat olmakla aynı şeydi bu yaşadığı.Hiç bir duygunun esiri olamıyor hiç bir duyguyu anlayamıyordu. İnsanlar arasında yerini sadece kitaplardan öğrendiklerini uygulayarak sağlıyordu. Çünkü o hiç üzülmedi, hiç sevinmedi hiç telaşlanmadı en önemlisi o hiç aşık olmadı. Kwon Ji Yong; duyguları doruklarda yaşadığını biliyordu. Ona şarkılar yazdıran ve onun yaşamını sağlayan tek şey hisleriydi. Onu var eden şeyler başkalarının duyguları arasında beğenilmek sevilmek hatta bazen tapınmaktı. Ama karşısındaki bu avukat stajyeri ona dokunmamasını söylüyordu. Karşısında bir robot gibi duruyordu ve gözlerinde hiç bir duygu yoktu. Bu kız ya uzaylıydı ya da onun duygularını harekete geçirecekti. İki zıt kutup... Ve peşlerindeki tahmin edemeyecekleri sırlarla yüzleşme vakti... Peki şimdi ne olacak?

Aşk sandı, saplantıydı. İhanet, sırlar ve suskunluklarla örülü karanlık bir hikâye... "Bana Dokunma", sevmenin ne kadar tehlikeli olabileceğini gösteriyor.

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

bu hikayede cinsellik vb şiddet tecavüz sahneleri vardır ona göre okuyun

LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN +18 SAHNELER VARDIR "Lütfen bana dokunma" "Gel buraya pis sürtük" "Yalvarırım bana inan ben ona dokunmadım" "Yalvarmakta çok geç kaldın güzelim"

"Bir yanda hayalleri Paris sokaklarında yankılanan bir genç kız, diğer yanda vatan bildiği toprakların töresine kurban edilen bir dev." Hazan Soydan için hayat, kaleminden dökülen tasarımlar ve özgürce yaşayacağı bir gelecekten ibaretti. Ancak abisinin işlediği günahın bedeli, onun narin omuzlarına yüklendi. Mezarı olacak bir düğünle, düşmanı olan adamın kollarına itildi. Boran Şahsuvar... Diyarbakır'ın surları kadar sert, bakışları kadar karanlık bir adam. Şehir onun adıyla titrerken, o kendi kalbine gömdüğü merhametin intikamını Hazan'dan almaya yeminliydi. Onu sevmek bir ihanet, ona boyun eğmek ise ölümdü. "Sen benim için sadece bir bedelsin," demişti Boran, sesindeki buzu Hazan'ın tenine değdirerek. "Ruhun benim, bedenin benim, nefesin benim hükmümde." Hazan ise sadece fısıldadı: "Beni bu konağa hapsedebilirsin Boran Şahsuvar, ama hayallerimi asla zincire vuramazsın." İki aşiretin kan davası, bir gecede sessiz bir yeminle mühürlendi. Şimdi Diyarbakır sokaklarında ne aşk ne de töre konuşulacak; sadece bu amansız savaşın küllerinden doğan tutku yankılanacak. "Kanla yazılan bu hikâyede, mürekkep aşka dönüşecek mi?" Her gün yeni bölümlerle sizlerle!