Kitaplarım hiç bir şekilde çalıntı değildir,hayalet yazarım yok uzun zamandır kafamda toparlayıp kaleme döktüğüm kurgudur.

Küçüklüğünden beri zor şeylere ve sınavlara tabii tutulan Beliz, 17 yaşında yaşadığı olaydan sonra 'Anahtarcı' lakabıyla bilinerek tetikçi olmuştur. Küçüklüğünden beri ölümlerle yaşadığı için ne yapacağını çok iyi biliyordur. Beliz'in o keskin zekası herkesi ürkütür. Bir gün öldüreceği adamın yakın takibini yaparken dolaylı yoldan Çevik Fazlıoğlu ile tanışır. Beliz ne kadar kendinden uzaklaştırsada Çevik herzaman bir adım daha yaklaşmıştır.

İlya Alvarez, yıllar önce yaşadığı olayın etkisinden çıkamayan ama belli etmeyen güçlü ve tanınan bir doktordur. Yıllar önce babası ile açtığı dava, karşı tarafın illegal yollarla dosyadaki savcıları tehdit etmesinden dolayı, dosya'nın belirli bir savcısı yoktur. İlya, tam umudunu kaybetmek üzereyken, işler yolunda gitmeye başlar...

Baskıcı ve otoriter bir ailede büyüyen Firuze, eski piyano hocasının şehir değiştirmesi ile ailesi ona yeni bir piyano hocası bulur. Lakin hocanın oğlu Firuze'nin çok yakından izlediği okuldaki gitarist çocuktur. Piyano onun zorunluluğuydu, elektro gitar ise hayali... Kitap kapağı için çok teşekkür ederim lkitaplarvesozler 💗

Bazı insanlar hayatımıza sadece girmek için değil, bütün düzenimizi değiştirmek için gelir. O, abimin arkadaşıydı. Hayatımda olmaması gereken biri... Aramızdaki mesafeyi korumam gereken, hakkında bilmediğim çok fazla şey olan biri. Ama bazen kalp, mantığın koyduğu sınırları dinlemez. Geçmişte saklanan sırlar, kapanmamış yaralar ve birbirinden kaçmaya çalışan iki insan... Belki de en büyük hatamız, birbirimizi tanımaya çalışmaktı. Çünkü bazı insanlar seni kurtarmak için değil, içindeki bütün yaraları ortaya çıkarmak için gelir.

Hepimizin hayatı birer yapbozdur. Bazen yanlış parçayı boşluğa yerleştirmeye çalışırız... Ne kadar uğraşsak da olmaz. Önemli olan doğru parçayı bulmaktır. Çünkü bazı insanlar, eksik kalan yanımızı tamamlamak için gelir.

Mahalleye yeni taşınan çocuğada bakın!!

"Hayat bazen ıslak sigaranın yanmayacağını anlayamayacak kadar kör eder bizi"

Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır... isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık... geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen... artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...