Öp beni... Ne? Öp.

"not finding one's home as it used to be"

Deniz kendini çizgilerle korumayı öğrenmiştir, Teoman ise çizgilerin kendisi olmayı. Okul bahçesinde sessizce başlayan bakışlar, aralarında kurulan bir anlaşmaya dönüşür: Teoman Deniz'e hoşlandığı çocuğu elde etmesi için, Deniz ise onun derslerini geçmesi için ona yardım eder. Kimse bilmez, kimse görmez ve ikisi de bunun sadece bir anlaşma olduğunu sanır. Ama Deniz, okulda en çok nefret ettiği kişiye kalbini kaptıracağını bilmiyordu.

Beni şaşırttın." Dedi Teoman Deniz kaşlarını çattı "Derken?" Sesi hafif sert çıkmıştı ama kaba değildi. Teoman o alaycı sırıtmasını asla bırakmadı. "Senin gibi bir asi kız bu okula gelmezdi. Yanılıyor muyum özgürlük abidesi?" Bakışları alaycı ve biraz da dalgacıydı. Onu zorbalamıyordu aksine denizin ona bulaşmasını istiyordu. Deniz derin nefes verdi ve Teoman'a bir adım attı. "Okula geldim,evet! Belkide sizin bu zenginlik abidesi hayatınızı yıkmaya gelmişimdir." Bakışları meydan okuyucuydu. Deniz her zaman böyleydi. Eser geçerdi. Teoman alaycı bir bakış attı asla bu tavrından vazgeçmezdi ama denize bakışları farklıydı. Ellerini iki yana açtı ve denizin gözlerine baktı. "Bu kollar yıkılmayı bekliyor asi. Haberin olsun;)" Bu lafı ile deniz kaşlarını çatıp sinirle arkasını döndü ve yürüdü. Teoman sırıtıyordu. Ama barışın denizin yanına geldiğini görene kadar sürmüştü Bunu takmak istemedi ama eli sertleşmişti. Yanına gelen sılayı bile görmedi gözü bakışları sadece barış ile konuşan denizdeydi. Deniz ise ona sanki özellikle bakmıyor gibiydi. Bu işe Teoman'ı daha da çekiyordu derine. Derine derine. Belki de en karanlığa. Belki en aydınlığa. ~~~~ Teoden kurgusu sizlerle

teoman heyecanlanıyorum deniz umarım heyecanın kalbine vurur da geberirsin teoman amin canım

teoman: kimya ödevimi çaldığını biliyorum deniz kızı

Teoman on dakika da galip geleceğini düşündüğü bir iddiaya girer. Texting/mini fic

Teoman: 🤏🏻 kalmıştı Deniz kızı: Ne Teoman: Öpüşmemize diyorum 🤏🏻 kalmıştı Texting+düz yazı

"Onları ayırdıktan sonra bir daha beni çekmek zorunda kalmazsın." Karşısındaki kızın hâlâ şüpheyle kendisine baktığını gördüğünde sırıtışı büyüdü. "Sana hep istesiğin o özgürlük fırsatını veriyorum işte." Uzattığı elini işaret etti bu sefer bakışlarıyla, en sonunda büyük bir oflama aldı ama aynı zamanda havadaki elini tuttu kız. "Bu planın tutacağına şüphelerim var ama senden kurtulma şansını elimin tersiyle itemeyeceğim." "Anlaştık."