"Ik zal voor je vechten dat beloof ik!" Riep hij en greep gelijk naar mijn hand. Ik voelde de kou over mijn natte wang prikkelen. De kou die ik zelfs van binnen voelde. Alsof mijn hart van ijs was. Het deed me niets, ik voelde niets waneer hij iets zei. Alle gevoelens zijn uitgeschakeld. Ik keek nog voor de laatste keer om naar anass. Een warm gevoel ging door me heen toen ik de tranen in zijn ogen zag. Huilt anass? Zo ver ik hem kende voelde hij geen pijn. Ik trok mijn hand weg en sloeg mijn dikke vest goed over mij heen. "YASMINA!" riep hij boos en rende achter me aan. Ik liep de cafe binnen en sloot de deur gelijk. "Sorry het is sluitingstijd" zei ik alsof ik hem niet kende.Ik zag het condens over het glas heen gaan, zo dichtbij stond hij. De blik van anass was onbeschrijfelijk. "Vergeet niet dat ik van je hou" was het laatste wat hij zij. En dit dames en heren, dit was de avond waar alles compleet veranderde... _________________________________________ Alle rechten voorbehouden! Niets mag gekopieerd worden! Niets mag gescreend worden! Ik wens jullie veel leesplezier.

Wanneer Amani zichzelf probeert te dwingen tot een huwelijk met de broer van een werkvriendin, belandt ze in een wervelwind waarin twee totaal verschillende werelden samenkomen. Ze hoopte dat dit verstandshuwelijk haar rust en tijd zou brengen, maar de realiteit blijkt al snel niet zoals gepland. Amani & Mounir.

Wanneer Jihane in het huwelijksbootje stap met haar potentiele echtgenoot komt ze op haar huwelijksnacht erachter dat Nasser nooit dezelfde intenties had. Hij was nooit verliefd op haar en huwde Jihane om zo zijn relatie met zijn nicht verder te zetten. De twee leven onder één zelfde dak en vormen hun haat tegenover elkaar in een liefdes verhaal dat onbreekbaar is. Dit is het liefdesverhaal van Jihane en Nasser. - 'Kan je herhalen wat je zei? Ik was bezig tegen mijn baas,' 'Ik ga niet blijven herhalen, jij eekhoorn,' 'Eeh, eeh, rustig aan met je stoere praat,' Ik laat me neer zitten op mijn stoel. 'Waarom bel je?' 'Mijn moeder wilt dat we langskomen,' 'Waarom nodigt ze jouw minnares niet uit?' 'Jihane!' Beveelt hij geïrriteerd. 'Rustig, rustig mislukt mannetje. Je moeder wist verdomme van aan het begin dat je iets had met je nicht en toch heeft ze een fucking vrouw voor haar mislukte zoon gezocht, en nu wil je dat ik naar haar etentje ga komen?' Ik slaag mijn hand boos op mijn bureau. 'Wat denk je dat ik ben, huh? Het is niet dat ik mijn fucking bek hou, dat ik het jullie ook vergeven heb.' Ik hoor enkel stilte aan de andere kant van de lijn. 'Bel je fucking nichtje op, ze zal al huppelend naar je moeder gaan. En bel mij niet op oké? Zelfs al lig je te sterven, dit nummer moet je vergeten, asshole,' Ik haak meteen de verbinding af en slaag mijn gsm ruw tegen mijn bureau en haal diep adem. Ik sluit mijn ogen en tel tot drie.

'Safia,' Fluistert ze zachtjes. Jinane ziet meteen hoe Omar zijn gezicht helemaal verstijft. Hij verlost zeer zachtjes haar gezicht. Hij werd meteen stil en keek enkel naar Jinane, bang om vragen te stellen. 'Ik- ik- ik kwam net aan, Omar. Ik- ik- ze- ze zeiden me dat ze al 20 minuten in de badkamer was,' Jinane haar tranen rollen over haar wangen. Ze begint zachtjes te huilen en schudt haar hoofd. 'Ik begrijp niet dat ze niet zijn gaan kijken waarom het zo lang duurde,' Huilt Jinane zachtjes. 'Ze- ze mag maar 10 minuten in een badkamer zijn.' Omar blijft verbaasd staan, hij kijkt haar verward aan. Hij kijkt naar al het bloed op Jinane. Hij kijkt naar haar handen die helemaal bekleefd zijn met het bloed, haar kleding, de nattigheid. Haar tranen, alles werd duidelijker. Omar drukt zich langzaam recht. Hij neemt een stap van Jinane weg. 'Ze- ze- het gaat toch beter met haar? Ze- ze hebben haar toch geholpen, Jinane? Je- je hebt haar toch geholpen, Jinane? Je- Jinane, ik praat tegen je!' Verheft hij bij het laatste zijn stem. 'Jinane je hebt toch iets gedaan!' Roept hij tegen haar bevelend. 'We waren te laat, Omar, we zijn te laat, we waren te laat, Omar.' Omar schudt meteen zijn hoofd na haar woorden. Hij schudt hevig zijn hoofd. 'Wat betekent te laat!' Schreeuwt hij tegen haar. 'Wat betekent te laat, Jinane! Wat betekent te laat! Praat tegen mij! Wees duidelijk! Waar is Safia! Waar is ze!' Schreeuwt hij tegen haar. Jinane drukt zich van het bankje en wilt Omar zijn handen vastnemen, maar hij duwt haar van zich af. 'Blijf verdomme staan waar je staat, zeg mij waar mijn zus is, Jinane! Ze gaat die verdomde psychiatrie van je nooit nog in!' Schreeuwt hij woedend tegen Jinane. 'Waar is Safia!' Schreeuwt hij terwijl zijn ogen vullen met tranen. 'Ze is er niet meer, Omar,' Fluistert Jinane zachtjes.

'Als je weigert op mijn verzoek zal je deze beelden overal vinden, Alyssa. En ik denk niet dat je dat wilt- ik denk niet dat je wilt dat mensen weten wat je doet met je vrije tijd.' Alyssa heeft zelfs de kracht niet om boos te zijn. 'Als je met mij trouwt blijft deze video tussen ons, we kunnen het eens samen bekijken op onze huwelijksnacht als je wilt. Netflix en chill doen sommige mensen, maar wij gaan onze eigen tape bekijken en chillen.' Alyssa sluit haar ogen en wilt zich wegtransporten. 'Ik kan echt nergens anders aan denken dan aan die nacht. Je- je bent als een drug, denken dat je niet verslaafd wordt, maar oh god, ik krijg je niet uit mijn hoofd. Het klinkt een beetje creepy, maar geloof mij, het is redelijk- oké.' Alyssa opent haar ogen en veegt haar tranen weg. 'Je bent ziek.' Fluistert ze al sissend tegen hem. 'En jij bent mijn medicatie.' Alyssa walgt van hem, ze walgt overdreven van hem. Hoezo had ze er niet aan gedacht? Hoezo had ze niet gedacht dat hij die nacht zou kunnen opnemen? Hoe dom was ze. 'Weetje- kom- laat me jou naar huis rijden, het is niet zo veilig om alleen als vrouw in het donker rond te lopen.' Alyssa kijkt naar de auto die een eindje verder op staat. Oh wat heeft ze haar eigen leven verpest door niet te stoppen aan een verdomde verkeerslicht.

Het licht schijnt door de kamer heen want ook hier heeft hij geen gordijnen ophangen. Damla kijkt door de kamer en daar ziet ze hem zitten. Ze ziet hoe hij op een stoel in slaap gevallen is. Haar schuldgevoelens worden groter. Ze drukt zich zeer langzaam van het bed recht en grijpt haar deken van het bed en wandelt langzaam naar hem toe. Ze plaatst zeer voorzichtig, om hem niet wakker te krijgen, het deken over hem heen. Hij wordt ook niet wakker. Ze staart een poosje naar hem, ze glimlacht zwakjes, maar snel verdwijnt haar glimlach van haar gezicht wanneer ze beseft dat ze hem nooit zal kunnen geven wat hij wilt en snel wordt ze weer overspoeld door haar emoties die haar alleen maar meer pijn doen. Misschien is het beter als ze hem los liet, als ze elkaar loslieten en ieder een nieuw leven beginnen zonder elkaar, want diep vanbinnen weet ze dat hij nog steeds van haar houdt en op haar staat te wachten. Wachtend tot ze hem binnen zou laten in haar leven. Wachtend op haar hand, die ze waarschijnlijk nooit naar hem zal toereiken. Ze zucht diep uit en wandelt de kamer uit. Ze sluit zeer voorzichtig de deur achter haar dicht. Ze wandelt langzaam de trappen af en wilt een glas water drinken voor ze terug zou gaan slapen. Hopend dat deze glas haar hart misschien zou kunnen uitspoelen van al haar verdriet, pijn en vragen.Ze wandelt langzaam door de woonkamer naar de keuken. Ze schakelt het licht aan in de keuken en opent de kast en grijpt een glas. Ze wandelt naar de koelkast waar ze een fles water uit haalt. Ze schenkt zichzelf een glas en legt dan de fles neer op het aanrecht. Ze draait zich om en leunt met haar rug tegen het aanrecht en neemt zeer kleine slokjes van haar glas, maar wanneer ze net weer een slokje wilt nemen kijken haar ogen naar het raam dat het licht door de woonkamer schijnt. Haar ogen kan ze niet afhalen van wat ze ziet, haar glas valt meteen uit haar hand.

Ze trouwden niet uit liefde. Ze trouwden om iemand te breken. Wanneer Sirine ontdekt dat haar wereld gebouwd was op verraad, stort alles in. De man die ze liefhad... en de vrouw die ze vertrouwde- samen achter haar rug. Maar Sirine huilt niet. Ze kiest voor wraak. Halit ook. Twee mensen, verbonden door dezelfde woede, dezelfde jaloezie, dezelfde drang om terug te slaan. Hun oplossing? Een huwelijk. Een perfecte leugen. Een spel dat bedoeld is om anderen kapot te maken. Ze zullen doen alsof ze elkaar willen. Alsof ze gelukkig zijn. Alsof hun verraad echt was. Maar achter gesloten deuren? Is er niets dan haat, machtsspelletjes en een strijd om controle. Tot het plan begint te kantelen. Want hoe langer ze samenleven... hoe meer hun leugen hen zelf begint te vernietigen. Grenzen vervagen. Woorden snijden dieper. En de pijn die ze wilden veroorzaken... keert langzaam tegen hen terug. Dit huwelijk moest anderen breken. Niet hen. Maar sommige keuzes, gemaakt uit jaloezie, laten niemand ongeschonden achter.

Mijn 2e boek; ©A letter that changed me life, Je werkt in een restaurant, als afwasser. Je woont alleen, omdat je ouders en broer er niet meer zijn. - Dat is wat jij in je hoofd hebt-, totdat er op een dag iemand op je werk langskomt. Niet geloven! Maar er komt een brief, die je broer heeft geschreven. Je leest de brief, en komt achter dingen, waar je natuurlijk meteen meer over wilt weten. Nieuwsgierig, de brief en alles om je heen, dat wat je leven dan opeens helemaal verandert. ..... DIT BOEK ZIT VOL SPELLINGSFOUTEN, EN BEN NOG NIET BEGONNEN MET HERSCHRIJVEN!

Esmae, nadat haar vader is overleden wordt ze gedwongen door haar broers te trouwen met een drugsbaron, zodat zij omhoog op de ladder kunnen klimmen.. Gevangen in Marokko....ze ontsnapt met alle gevolgen vandien. .......DETACHED

Inara, een jonge Marokkaanse vrouw die door haar verleden het verkeerde pad lijkt te kiezen.... Rookt, drinkt maar een hart van goud.... Geen man laat ze toe in haar leven.... Zal zij vallen voor Mohcine?..... wat is de bereid op te geven? Inara, Een meid die geen schoonmoeder wenst..... Mohcine,een jonge man die alles doet wat zijn zieke moeder wenst .... Inara is alleen niet de type vrouw die hij aan zijn moeder kan voorstellen💔 laat mij jullie het verhaal van Inara en Mohcine vertellen🤫