Yedi yaşındayken annesini kaybeden hukuk öğrencisi Derin için adalet, katilleri parmaklıklar ardına göndermek demektir. Ancak babası Savcı Kemal Bey ile gittiği cinayet mahalli her şeyi değiştirir: Annesinin davasındaki başşüpheli, vahşi bir öfkeyle infaz edilmiştir.Katil, olay yerinde sadece Derin'in çözebileceği bilmeceler ve üç harf bırakmıştır: A.K.D.En yakın arkadaşı Selin'in staj yaptığı psikiyatri kliniğinin soğuk duvarlarına uzanan bu akıl oyununda, av ve avcı birbirine karışacaktır. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, tam karşınızda oturandır.Zaman insanı yavaşça unutur. Ama namlu doğrultulduğunda, kefaret kaçınılmazdır.

"Düşeceksin," dedim, sesimdeki o sahte umursamazlığı korumaya çalışarak. Ama içimden geçen tek şey, onun bu kadar kendinden emin olmasının, o gamzeli gülüşünün beni nasıl bir boşluğa sürüklediğiydi. "Geriye yürürken bir taşa takılırsın,düzgün yürüsene Asaf." Asaf hafifçe omuz silkti, attığı adımlar o kadar dengeliydi ki sanki dünya onun etrafında dönüyordu.Ama,arkasında gözü yoksa düşebilirdi.O bunu umursamadan geriye dogru yürümeye devam ediyordu. "Düşersem beni tutmaz mısın?"diye sordu gözlerini gözlerime dikerek. Ben onu nasıl tutayım allah aşkına,onu tutayım derken onunla bende düşerdim.Bedeni benim iki katımdı neredeyse.Ama yinede tutardım tabikide,bakacak degildim.Ona bunu soylemeden ,yalan söylemeyı tercih etdım. "Hayır." "Tutmaz mısın?"diye sordu tekrar. "Tutmam."dedim sesimdeki kararlılığı korumaya çalışarak. Ama o, gözlerini kısıp bana bakıyordu.Kafasını sağ omzuna yatırdı. "Düşersem beni tutmazsın yani?" "Tutmam, dedim ya!" dedim bu sefer biraz daha vurgulayarak. "Öyle olsun." Asaf tam o an,geri geri yürürken dengesini kaybedecek gibi oldu.Ellerimi refleksle,beyaz gömleginin yakasını tutarak kendi tarafıma dogru var gücümle çektim. Kalbimin o ana kadar attığı hızın, şu anki ritmi yanında hiçbir şey olduğunu fark ettim. Göğsüm hızla inip kalkarken, gözlerim irileşmiş bir şekilde ona bakıyordum. Boyu benden uzun oldugu için üstten üstten bakıyordu.Düşmemiş olmanın getirdiği o şaşkınlıkla değil, tam tersine, sanki bu anı bekliyormuş gibi bir ifadeyle gülümsedi. Sol yanağındaki o meşhur gamzesi, tam karşımda parlıyordu.Yüzünü eğilmiş bakıyordu bana. "Hani tutmazdın?" diye fısıldadı. ***** Bu kitaptaki olaylar, karakterler ve tüm kurgu bana aittir.İzinsiz (ç)alınamaz!!! Böyle bir durumla karşılaşılması hâlinde gerekli işlemler başlatılacaktır.🌿

Kehanet ona bir taç vaat etmedi. Bir bedel biçti. Nina Zadres'in geçmişinde kendisinden saklanan sırlar, geleceğinde ise çoktan adına yazılmış bir savaş vardır. Unutulduğu sanılan güçler yeniden uyanırken Ateşin Toprakları'nın dengesi bozulur. Taht uğruna kurulan ittifakların ardında ihanet, aile bağlarının ardında sırlar ve Nina'nın taşıdığı mirasın ardında ödenmeyi bekleyen bir bedel vardır. Ona kader denildi. Ona kehanet denildi. Fakat Nina'nın öğrenmesi gereken başka bir şey vardır: Bir kehanet geleceği gösterebilir. Ona boyun eğmek zorunda olduğun anlamına gelmez. Çünkü bazen bir kraliçe taçla doğmaz. Ona dönüşür.

Yeni bir şehir. Yeni bir hayat. Ve beklenmedik bir karşılaşma... İç mimar olan Açelya, üniversiteden mezun olduktan sonra yeni bir başlangıç yapmak için İzmir'e taşınır. Ama bir gün tesadüfen girdiği küçük bir kafede tanıştığı kişi, hayatını hiç beklemediği şekilde değiştirecektir. O kafenin sahibi Emre... Biraz soğuk, biraz kıskanç ama bir o kadar da çekici. Bazen hayat insanı tam da olması gereken yere götürür. Ve bazen bir aşk... kalbin kıyısında başlar. Umarım beğenirsiniz, iyi okumalar dilerim. Şimdiden teşekkürler.