Gardiyan beni ters kelepçe yapmak üzereyken bir daha ileriye fırladım ve kafam Deren'in göğsüne denk geldiğinde, onu omuzlarından sertçe arkaya ittim. Yumruklarımı göğsüne doğru vurup tekmelerken saçlarım sürekli yüzüme düşüp duruyordu. Deren hâlâ aynı kayıtsızlıkla beni izlerken, "Yalvaracaksın!" Diye bağırdım tekrardan. Gardiyanlar sert bir uyarıyla beni ikinci kez yakalayıp ters kelepçe yapmak için yere düşürdüğünde, Deren sanki yere uzanabilmem için bir adım geriye çıktı. Aşağıdan ona, alev alev gözlerle bakarak başımı salladım. "Benden bir çocuğun olması için yalvartacağım seni." Hikâyede +18 unsurlar yer almaktadır!

"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Bir tren yolunda her şeyini kaybettiğini düşünen genç bir kız... Ve tam her şeyin bittiğini sandığı anda karşısına çıkan bir genç adam. O gün, demir yolunda kesişen iki hayatın hikâyesi başlar. Geçmişin yaraları, saklanan sırlar ve zamanla büyüyen duygular onları beklemektedir. Ancak bazı yollar insanı mutluluğa götürürken, bazıları yeniden bir çıkmaza sürükler. Peki, kaderin bir araya getirdiği iki insan, hayatın önlerine çıkardığı engelleri aşa bilecek mi ?Yoksa geçmisin gölgeleri onları birbirlerinden uzaklaştıcak mı?

Aşk dediğiniz o duygu, hastalıklı bir noktaya ulaştığında vazgeçmek istemek dahi etki etmez. Aşk, kardeşlik, savaş ve kayıplar... Bu kitaptaki, kurum, kuruluş ve olan biten her şey hayal ürününden ibarettir.

"Gölgeler bir bir üzerine çökerken yaşamak için tek çaren ateşe yürümek." Kadim büyülerin taştığı kutsal topraklarda artık yarının garantisi yoktur. Krallığın ruhunun çalınması Gölge Krallığı için büyük bir tehditken bu büyülü dünyanın sahibi Karanlığın İmparatoru, bu duruma karşı oldukça rahattır. Velora aynı trenle hem yalanlarla dolu geçmişe hem de sırlarla dolu geleceğine doğru yol alırken önünde iki seçenek vardır: Ya bu sihirli dünyanın sahibi ile bir anlaşma yaparak ruhu saklayacak ve yalanlarına ortak olarak Diyarların Mirasçısı IV. Kazırgan'ın önderliğinde bir yola çıkacak... Ya da taşı Karanlığın İmparatoru olan III. Kazırgan'a vererek bu oyundan sonsuza dek çekilecektir. Şimdi ateş yanmaya devam ederken Velora yalan dolu masalların içinde geçmişi ve geleceği ile baş başadır. "GÖLGELER ÜZERİNE ÇÖKÜYOR, YALANCI. DİKKAT ET!"

Kiralık kalbini şeytana mı sattın? Aptaldın. Izdırabın alevleri yakarken gövdeni, bu ağılı cehennemi hak etmedin mi sandın? Yanıldın. Yaktığın nefretin değil bağrına bastığın cennetindi. Çıkarların uğruna sattığın Tanrıya ihanetin bedeli yanmak değil, yakmak olacak cennetin eşsiz kıyılarında alev almaya müsait bir fidan gibi, en sevdiğini. Şimdi söyle bana; günahlarını sırtlanan şeytan mı daha cani, Sen mi?

❝Yaşamak için bir nedenim yok.❞ ❝Beni sev Güneş.❞ ... Sevdiği kız için yaşayan genç ve yaşamak için bir sebebi kalmayan kız. (Kısa hikaye+ yarı texting)

Ezgi Kamer, yeni ayrıldığı, onu dolandıran eski sevgilisine hesap sormak için yazar. Fakat konuşma gittikçe ciddileşirken, onun aslında eski sevgilisi değil, bir başkomiser olduğunu öğrenir. Deniz Özal, sadece işini yapan bir başkomiserdir. Fakat bir gün telefonuna düşen bildirimler ile olaya anlam veremez. Günden güne hayatına bomba gibi düşen bu kadın ile kafası hiç olmadığı kadar karışır. Birbirlerini itmeye çalışan bu ikili her itişlerinde aslında daha çok çekildiklerini, birbirlerine daha çok kapıldıklarını ne zaman fark edeceklerdi? Ezgi'nin oldukça enerjik ve hareketli dünyası... Deniz'in ise bir o kadar sakin ama çatışmalı dünyası... Kader bu iki dünyayı bir araya getirecekti. Zor veya kolay, her başlangıcın bir sonu olduğu gibi, bir bitişi de vardı. Ve bu bitiş, onların kavuşmasıyla sonlanacaktı...