Lise öğrencisi Jeon Jungkook, sokaktan sahiplendiği kedinin 1843'den gelen Prens Evian olduğunu öğrenir. ♥︎ 1. Kitap 22.06.2021 - 08.10.2021

ve eğer sana dokunuyorsam gün leylakların renginde batar "jules was my first love. i'd like to remember it that way. i don't know if that's actually true tho. i think i was high for too much of it. and it wasn't easy for her. i hope she forgives me." [fantastik omegaverse] text &düzyazı

Sosyalist Gazeteci Jeon Jungkook, Güney Kore'deki askeri darbe haberini aldıktan sonra Sovyetler Birliği'nden kaçarak anavatanına geri döner. Güney Kore artık hatırladığı gibi değildir. Sıkıyönetim altındaki halk ile askerler arasında amansız bir çatışma yaşanmaktadır. Jungkook ve birkaç cesur arkadaşı baskıcı rejimin sansürünü kaldırmak ve halkı doğru bilgilendirmek için gizlice bağımsız bir gazete basmaya başlar. Ancak bu tehlikeli girişim, Jungkook'un yakalanmasına ve cezaevine atılmasına yol açar. Cezaevi, dışarıdaki acımasız rejimin küçük bir yansımasıdır; hayatta kalmak için Jungkook'un tek şansı soğuk ve esrarengiz Gardiyan Kim Taehyung'un dikkatini ve güvenini kazanmaktır.

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

"seni yaşatanın tanrı olduğunu mu, bu hapishane duvarları olduğunu mu sanıyorsun? yanılıyorsun. seni yaşatan, benim." bu kitap gerçek kötüleri ve gerçek kötülerin kurbanlarını içerir. enemies to lovers.

Lilith'in günahı, Jeongguk'a.

"Kaybettiğimi kabul ediyorum, seni yenemem.." Elimi usulca kemerimin içindeki silahın üzerine yerleştirdim, bu bizim son dansımız olacaktı. "Hadi öldür beni." "Sevgili Taehyungum, gerçekten seni öldüreceğimi düşünüyor olamazsın değil mi?" Soğuk avucu yanağımla buluştuğunda bir eli de pantolonumun üzerinden yukarı çıkıyordu. Tam kemerimin üzerine geldiğinde durdu, gözlerini gözlerimden ayırmadan sadece izliyordu. "Ya da senin öylece ölmeyi bekleyeceğine inanacağımı...?"