Beyaz Zambak'ın Gölgesi; aşkın, intikamın ve geç kalınmış bir uyanışın karlar altındaki trajik hikayesidir.

Uyarı: Bu kitap cinsellik, küfür ve argo içerir.

"Eline bir pansuman yapalım." "Gerek yok. Bırak gitmek istiyorum." "Gitmeni istemiyorum." "Gitmek istememe sebep olan sensin. Hem senin bir üniversiteye geçince nişanlanacağın sevgilin var. Niye onun yanında değilsin? Git Alihan. Ona git. İhtiyacı vardır sana." "Benim sana ihtiyacım var ama Liz." "Benim sana yok. Üstelik diretmeye devam edersen iki yabancı bile olamayacağız." ... O benim evimdi bir zamanlar ama şimdi evim başkasının evi olmuştu. Benim başından beri hiç evim olmamıştı ki. Sadece ben öyle sanmıştım. "Konuşalım. İstersen gösterme bana yüzünü. Kapı arkalarından konuşalım. Görme beni." "Konuşalım. Tamam konuşalım. Neyi konuşalım? Nereden başlayalım? Şeyden başlayalım istersen. Dur neydi? Tamam hatırladım. Beni nasıl kandırdığını konuşalım. Beni bir masala inandırıp duygularımla nasıl oynadığını konuşalım." Yatağımın yanındaki abajuru kapıya fırlattım. Adımlarımı kapıya doğru attığımda ondan gelen sesle sustum. "Liz ayaklarında terlik yok. Gelme Liz! Lütfen gelme! Yaklaşma! Ayağına cam batacak gelme! Terlik sesi duymuyorum gelme!" Camlardan biri ayağıma saplandı. Ayağıma batan camla acı çığlığımı duyunca odamın kapısını yumruklamaya başlamıştı. "Liz yalvarırım gelme. Ayağın mı kesildi? Çok mu kanıyor? Çok mu canın yanıyor? Gelme güzelim! Nolur gelme! Tamam konuşmayalım. Susalım. Liz yaralandı." Dudaklarımdan çıkan hıçkırığa engel olamadım. Elimi ağzıma kapattım. Ağladığımı bilsin istemedim. Başarılı olamadım. Duydu beni. "Güzelim ağlama! Benim için bir damla gözyaşı bile düşürme o gözlerden. Söz veriyorum. Hiç sesimi çıkarmadan oturacağım. Konuşmayalım. Varsın bugün konuşmayalım. Ağlama!" Sözlerinin ardından anladığım kadarıyla kapının önüne çökmüştü.Kapının önüne ben de çöktüm. Ellerimi kapının üstüne koydum. Sanki onun da elleri

"Bir bozuk saattir yüreğim,hep sende durur..." Karanlık odalar vardır.Zifiri karanlık,gözlerinize değil beyninize işler. O odada bir günden fazla durursanız artık delirme noktasına gelirsiniz.Canavarlar vardır.Hiç beklemediğiniz yerden çıkar ve size saldırırlar.Hayır baştan yaz.Canavarlar dışarıdadır,karanlıkta gelmesinden korktuğumuz canavarlar asıl bizi karanlıkta bırakanlardır. Çocukluğundan beri annesinin takıntısı yüzünden hayatı kısıtlanarak yaşayan Alisa bu duruma adapte olmaya zorlanmıştır. Alisa, küçük bir fanusta büyüyen balıktan farksızdır.Ama o artık okyanusa kavuşacağı umudunu çoktan kaybetmiştir. Halasının acil çağırması ile Ağrı'ya giden Alisa annesi hakkında ucu bucağı olmayan gerçekler öğrenirken kendini miras için bir oyunun içinde bulur. Sadece para üzerine kurulan bu oyunda kaybeden olacak mıydı ya da kazanan.Bilmeden oynadı kozunu.Çünkü para onun kafasının içine zorla kazınmış bir mirastı.Kim bilir bu hikayede başka miraslar da çıkacaktı karşımıza. "Bana yıllardır kanadımın kırık olduğunu söylüyorlardı..Oysa ben sadece uçmayı bilmiyordum..." Tüm haklara sahiptir. Çalıntı, alıntı durumunda hukuksal işlem başlatılacaktır.

Lavinia ölüm demekti. Ben ise adımı, ölümle özdeşleşmiş bir çiçekten almıştım. Lavinia rengârenkti belki, ama ben onun aksine simsiyahtım.

Yıllar önce abisinin işlediği cinayete şahit olan organize suç örgütü liderinin kızı Asya, yıllardır kayıp olduğuna inandığı ablasını arayan çocukluğu sokaklarda, mahallesinde geçmiş serseri çocukla tanışır. Yolları kesiştiğinde, ikisi de gerçeğin bu kadar yakıcı olacağını bilemez. Kara İbre, aşk ile intikam arasında sıkışan kaderlerin hikâyesi. Ve bu hikayede ibre, herkesi başka bir yöne götürüyor. Kara İbre kimi işaret ediyor? Kurban kim, katil kim? - BU HİKAYEDE GEÇEN KİŞİ, KURUM, OLAY, MEKAN VE KARAKTERLERİN TAMAMI HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VEYA OLAYLARLA ALAKASI YOKTUR.

Siz:Kalbinizi çalabilirmiyim beyefendi? Gelecekteki beyim:Sarhoşmusun Larin Siz:Hayır,hiç çıkma teklifi eden kız görmedin mi yoksa? Gelecekteki beyim:Hayır.

"Bazı yaralar sadece sevgiyle değil, ortak bir nefretle iyileşir." Yıllarca babasının gölgesinde, onun yarattığı karanlıktan kaçmaya çalışarak yaşadı. Kalbinin kapılarını ilk kez birine açtığında, o kapının ardında hayatının en büyük sınavının beklediğini bilmiyordu. Aşık olduğu adam, hayatını mahveden adamın en büyük düşmanıydı. Şimdi bir seçim yapmak zorunda: Ya geçmişin küllerinde yanacak ya da düşmanıyla el ele verip o küllerden yeni bir dünya kuracak. Bir intikam hikayesi mi, yoksa imkansız bir kaçış mı?

İnkisar, yıllar önce sevgili olan iki kişinin tekrar karşılaşmasıyla başlar. Yıllarca cevabı bulunamayan soruların gün yüzüne çıkması, kırgın âşıkların onarılamayan kalbini anlatır. "Hiç değişmemişsin... Yine mi beni hiçbir şey olmamış gibi bırakıp gideceksin?"

Bazen sesini değil, kanatlarını saklamak zorundasın... Dört element krallığı arasında sıkışmış bir dünyada, su varisi Amaris sadece bir tahtın değil, gerçeğin de varisidir. Beyaz kanatlarını herkesten gizlemek zorunda kalan Amaris, ailesinin koruyucu maskesinin ardında nasıl bir karanlık taşıdığını öğrendiğinde, her şey değişir. Kanatlı insanların doğduğu bir dünyada, bu durum başlangıçta bir lütuf olarak görülür. Ancak zamanla Su Krallığı, bu gücü tehdit olarak algılar ve kanatlıları lanetli ilan ederek sistemli şekilde yok etmeye başlar. Kaderin ironisiyle, kralın kendi kızı da kanatlı doğar. Gerçeği saklayan kraliyet ailesi, onu sarayın duvarları arasında büyütür. Prenses, yıllarca kim olduğunu bilmeden yaşar; ta ki kanatlı bir Ateş Varisi ile tanışana kadar. Bu karşılaşma, onun gözlerini açar. Ailesinin karanlık yüzünü ve krallığın sakladığı gerçekleri öğrenen genç kız, artık eski hayatına sığamaz. Kendi kimliğini kabullenmek ve gerçeği ortaya çıkarmak için Ateş Varisi ile birlikte tehlikeli bir yolculuğa çıkar.