deniz: mahvedecegim seni allahın belası teoman: yatakta yeterince ediyorsun zaten denizcim

Deniz,babasının ölümünden sonra daha da içine kapanır ve kendini çizimlerini verir fakat annesinin onu sürekli aşağılayıp babasının ölümünden sorumlu tutuyordu, teoman babasından gördüğü siddetlerden ve kendine tiksinti ile bakılmasından bıkmıştır, fakat babasına karşı gelebilecek bir güç bulamıyordu kendisinde. Artık yorulmuşlardı ve ikisinin de nefes almaya ihtiyaçları vardı. Peki aradıkları nefesi birbirlerinde bulabilecekler miydi? Yaralarını beraber sarabilecekler miydi?

deniz, teoman'ın ona karşı hislerinin olmadığını ve aşklarının bir oyundan ibaret olduğunu öğrenir.

Gerçekler ortaya çıktıktan sonra yaşananlar.

Deniz, okulun en zengin öğrencilerinin arasında ayakta kalmaya çalışan sıradan bir kızdı. Maddi durumu yüzünden insanların ona farklı davranmasına alışmıştı ama Teoman işi bambaşka bir seviyeye taşıyordu. Teoman, okulun herkesin çekindiği çocuğuydu. Zengin, kibirli ve istediğini elde etmeye alışkın. Deniz'i ve onun en yakın arkadaşları Aras ile Barış'ı sürekli hedef alıyordu. Fakat Deniz, diğerleri gibi susanlardan değildi. Her alaycı söze karşılık veriyor, her haksızlığa karşı çıkıyordu. Belki de Teoman'ın ona bu kadar takılmasının nedeni buydu. Gün geçtikçe aralarındaki nefret büyürken, ikisi de birbirlerinin hayatına istemeden daha fazla karışmaya başlar. Çünkü bazen bir insanı yargılamak kolaydır. Asıl zor olan, onu gerçekten tanımaktır.

"Onları ayırdıktan sonra bir daha beni çekmek zorunda kalmazsın." Karşısındaki kızın hâlâ şüpheyle kendisine baktığını gördüğünde sırıtışı büyüdü. "Sana hep istesiğin o özgürlük fırsatını veriyorum işte." Uzattığı elini işaret etti bu sefer bakışlarıyla, en sonunda büyük bir oflama aldı ama aynı zamanda havadaki elini tuttu kız. "Bu planın tutacağına şüphelerim var ama senden kurtulma şansını elimin tersiyle itemeyeceğim." "Anlaştık."

"Şaka yapmıyorum, Deniz kızı." Sesi ilk kez bu kadar sakindi. "Ve şu an bana biraz daha o gözlerle bakarsan..." Bir adım daha yaklaştı. "...seni öpeceğim." Bakışlarını gözlerimden ayırmadı. "Bundan da pişman olacağımı sanmıyorum."

Deniz ve Teoman. Birbirlerine tahammül edemeyen iki insan. Sürekli çatışan yolları, beklenmedik bir olayla iç içe geçer. Nefretle başlayan bu hikâyede, asıl soru kimin haklı olduğu değil, kimin önce duvarlarını yıkacağıdır. Çünkü bazen en kısa mesafe bile kalpleri ayırmaya yeter.

[texting] arkadaşlarıyla film izleme yarışına giren Deniz izlediği filmleri kaydetmek için bir letterboxd hesabı açar. yazdığı yorumlar beklenmedik bir ilgi görünce, kendini gizemli bir takipçiyle rekabetin içinde bulur.

"Bugünün borcunu bir gün ödersin artık avukat hanımcım!" "Ben kimseye borçlu kalmam kum torbası."