"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

küçükken yolları ayrılan daha sonra biri özel görevde hain rolü oynayan Üsteğmen Bade Karaca ve onun bulunduğu yeri timiyle basan Yüzbaşı Kaan Karadağ daha sonra aynı timde görev yapmaya başlarlar.

"Bir ara ödeşiriz be kızım. Niye bu kadar büyüttün ki?" Bana kızım demekten haz mı duyuyordu? "Daha önce de belirttiğim üzere ben senin kızın değilim. Bana kızım demekten vazgeç!" "Geçerim karım, sorun yok." Ona nasıl baktığımı tam olarak bilmesem de galiba fazla dik bakmıştım. "Buna yorum yapabileceğini sanmıyorum karıcığım. Çünkü... Evlendik." "Karınım." "Karımsın." ... Eşini kaybettikten sonra Sedef, küçük kızıyla birlikte sessiz bir hayatın içine sığınmıştı. Acısını yutkunarak, gözyaşlarını gizleyerek yaşamayı öğrenmişti. Hayat onun için artık yalnızlıktan ibaretti - ta ki Ali Asaf Çakırhan karşısına çıkana kadar. Onunla birlikte, unuttuğunu sandığı duygular birer birer geri dönmeye başladı. Eşini kaybeden bekar anne ve kadının eşinin katilini bulacağını söyleyen mafyanın hikayesi... Bu bir aşk üçgeniydi. Bir kadın ve iki adam vardı bu hikayede... Adamlardan biri mezardayken diğeri o adamın katilini arıyordu... Peki ya siz Cüneyt'in katilini bulabilecek misiniz?

"İnsanın kendi gölgesinden bile saklanmak istemesi ne garip bir his; sanki nereye gidersen git, o ağır yük arkandan sürükleniyor ve her adımda sana kim olduğunu hatırlatıyor. Hayat bir şekilde akıp gidiyor sanıyorsun; sokaklar aynı kalıyor, insanlar aynı hızla koşturuyor, sabahları güneş yine o tanıdık pencereden içeri süzülüyor. Ama senin içinde bir şeyler çoktan kırılmış, dökülmüş ve geriye sadece o derin, yankılı bir sessizlik kalmış oluyor. En kötüsü de ne biliyor musun? İçinde kopan fırtınaları kimseye anlatamamak, anlatsan bile kelimelerin o acının ağırlığı altında ezilip paramparça olması. İnsan bazen en çok kendi sesine yabancılaşıyor. Aynaya baktığında gördüğün yüzün kime ait olduğunu sorguluyorsun; çünkü o eski, neşeli, dünyayı kurtarabilecekmiş gibi bakan o insan gitmiş, yerine yalnızca yaralarını saklamaya çalışan yorgun bir gölge kalmış. Bu kitap; tam da o kimsesiz hissettiğin, etrafındaki onca kalabalığa rağmen yapayalnız kaldığın, gecenin en karanlık saatinde tavana bakıp 'Buraya nasıl geldim?' diye sorduğun anların hikayesi. Ne dışarıdan bakıldığında görünen o sert kabuğun bir önemi var artık ne de bugüne kadar sakladığın sırların. Burada sadece kanayan o gerçekler, geç kalmışlıkların getirdiği o sızlatıcı pişmanlık ve zamanın bir türlü iyileştiremediği o derin boşluk var. Eğer sen de bir yerlerde kalbinin hızla attığı ama sesini kimsenin duymadığı o hisle baş başa kaldıysan, sayfaları çevir. Belki de aradığın cevaplar değil, yalnız olmadığını fısıldayan o tanıdık hisstir."

Ailesi lise bittiği gün gözlerinin önünde öldüğünü gören Miray suçluk piskolojisiyle ve vicdana azabı çeker . Kardeşlerine hem anne hem baba hemde abla olan Miray artık dayanamaz ve mesleğini alır almaz görevini yapmak için İstanbula gider ve çok iyi savcı olur 27 yaşına geldiği zaman Mardine yuvasına geri döner ama döndüğünde yaşayacağı felaketlerden habersizdir

"Aynı kaderin iki farklı yüzü... Nasıl olur da insan nefret ettiği kişiye dönüşür? Axel Draven ve Theo Ashford, iki zıt hayatın içinde birbirine düşman olarak var olurlar. Biri adaletin peşinde bir savcı, diğeri ise peşinden kaçılan bir suçludur. Ama bu hikâye sadece bir kovalamacadan ibaret değildir. İlk hayatlarında yolları ölümle kesişir. Ve her şey burada son bulur. Ama her sonun bir başlangıcı vardır. Kader onları farklı bir evrende, değişmiş rollerde tekrar bir araya getirir. Geçmişi hatırlayamazlar ama içlerinde açıklayamadıkları bir his vardır. Bir gün yeniden yüz yüze geleceklerini fısıldayan bir his. İkisi de bir zamanlar birbirinin ne olduğunu çok iyi biliyordur. Ve bu bilgi, kaderlerinin yeniden yazılmasını zorlaştıracaktır."

Herşeye rağmen beni sevemez misin Derin? -Seni sevmek mi? Bu birini öldürüp mezarının başında neolur uyan demek gibi bir şey sanırım. Peki uyanamaz mısın? -Mezardaki yerime yatacaksan uyanırım Barlas. Direkt yanına yatsam... O karanlığı seninle bölüşsem, mezarın içinde birlikte üşüsek, affeder misin beni? -Sevsem bile affetmem affedemem. " derin8pence" Instagram hesabından yapılan editleri paylaşıyorum takip etmeyi unutmayın.

"Yani neymiş benim olanı sen bile alamazmışsın" Dediğinde yutkunamadım. "Benim olanı sen bile alamıyorken o adam kim ki alıcak"dedi. "Dosyadan mı bahsediyoruz" "Senden bahsediyoruz moya blondinka"

Hikaye içeriği ; Lanetin Yüzü Kate Un Bu hikayede Kate'in neler yaptiğini ve ne kadar kötü olabilieceğini anlatacağım. kate başta kötü değildi yani ergenlik çağından öncesinde ondan sonra gayet fena ve tekinsiz bir insan oldu bir erkekle kapışabilecek bir güçte bir atlet ile koşabiliecek bir hızda ve bir psikopat'ı durdurabiliecek güçte genç bir kadın oldu ama tabi bununlada sınırlı kalmadı laneti işte burada devreye girdi bunlar aslında birer güzel güçler olarak gözüksede aslında. Kate'i tüketiyordu ama o pes etmedi sınırların'ı denedi sizce bu hikayede nereye kadar gelecek?

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Yiğit Emre Korkmaz ise geçmişinin tam ortasında büyüdü. Bir SAT komandosunun oğlu olarak doğdu. Bir askerî timi ailesi bildi. Basketbolu hayatının bir parçası hâline getirdi. Ve yıllar boyunca, kendisinden saklanan bazı gerçeklerin gölgesinde yaşadı. Ta ki geçmişte yarım kalan bir hesabın bedelini ödemek zorunda kalana kadar. Onu kaçıran adamın Emre'den istediği yalnızca intikam değildi. Asıl hedefi, Korkmaz ailesiydi. Fakat Kasap'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Emre, kendisini kurtarmaya gelecek insanları bekleyen sıradan bir çocuk değildi. Çünkü bazı çocuklar büyümezdi. Bazıları hayatta kalmayı öğrenirdi. Ve bazıları, bir gün kendi kaderinin peşine düşerlerdi. Kıyametin Oğlu Geçmişin mirası, geleceğin bedeliydi.